یکصد صفحه اول کتاب امام زادگان عشق 1-100

بسم الله الرحمن الرحیم

 

دانلود صلواتی فایل کتاب امام زادگان عشق، شهدای زرقان فارس 

https://drive.google.com/file/d/1EpP5aXZ5dhdN8lPwR60rvST69415F8Hx/view?usp=drive_link

 

 

 

 

 


زیارت نامه شهداء

اَلسَّلامُ عَلی رَسوُلِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلی نَبِی اللّهِ اَلسَّلامُ عَلی مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِاللّهِ؛ اَلسَّلامُ عَلی اَهْلِ بَیْتِهِ الطّاهِرین اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ اَیُّهَا الشُّهَدآءُ الْمُؤْمِنُونَ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا اَهْلَ بَیْتِ الاْیمانِ وَ التَّوْحیدِ اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا اَنْصارَ دینِ اللّهِ وَ اَنْصارَ رَسُولِهِ عَلَیْهِ وَ الِهِ السَّلامُ سَلامٌ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَی الدّارِ اَشْهَدُ اَنَّ اللّهَ اخْتارَکُمْ لِدینِهِ وَ اصْطَفاکُمْ لِرَسُولِهِ؛ وَاَشْهَدُ اَنَّکُمْ قَدْ جاهَدْتُمْ فِی اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَ ذَبَبْتُمْ عَنْ دینِ اللّهِ وَ عَنْ نَبِیِّهِ؛ وَ جُدْتُمْ بِاَنْفُسِکُمْ دُونَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّکُم قُتِلْتُمْ عَلی مِنْهاجِ رَسُولِ اللّهِ؛ فَجَزاکُمُ اللّهُ عَنْ نَبِیِّهِ وَعَنِ الاِسْلامِ وَ اَهْلِهِ اَفْضَلَ الْجَزآءِ وَ عَرَّفَنا وُجُوهَکُمْ فی مَحَلِّ رِضْوانِهِ وَ مَوْضِعِ اِکْرامِهِ مَعَ النَّبِیّینَ وَ الصِّدّیقینَ وَ الشُّهَدآءِ وَ الصّالِحینَ وَ حَسُنَ اُولَّئِکَ رَفیقاً اَشْهَدُ اَنَّکُمْ حِزْبُ اللّهِ وَاَنَّ مَنْ حارَبَکُمْ فَقَدْ حارَبَ اللّهَ وَ اَنَّکُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبینَ الْفائِزینَ الَّذینَ هُمْ اَحْیآءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ فَعَلی مَنْ قَتَلَکُمْ لَعْنَةُ اللّهِ وَ الْمَلاَّئِکَةِ و َالنّاسِ اَجْمَعینَ اَتَیْتُکُمْ یا اَهْلَ التَّوْحیدِ زائِراً وَبِحَقِّکُمْ عارِفاً وِبِزِیارَتِکُمْ اِلَی اللّهِ مُتَقَرِّباً وَ بِما سَبَقَ مِنْ شَریفِ الاْعْمالِ وَ مَرْضِی الاْفْعالِ عالِماً فَعَلَیْکُمْ سَلامُ اللّهِ وَ رَحْمَتُهُ وَ بَرَکاتُهُ وَ عَلی مَنْ قَتَلَکُمْ لَعْنَةُ اللّهِ وَ غَضَبُهُ وَ سَخَطُهُ اَللّهُمَّ انْفَعْنی بِزِیارَتِهِمْ وَ ثَبِّتْنی عَلی قَصْدِهِمْ وَ تَوَفَّنی عَلی ما تَوَفَّیْتَهُمْ عَلَیْهِ وَ اجْمَعْ بَیْنی وَ بَیْنَهُم فی مُسْتَقَرِّ دارِ رَحْمَتِکَ اَشْهَدُ اَنَّکُمْ لَنا فَرَطٌ وَ نَحْنُ بِکُمْ لاحِقُونَ

به نام خداوند بخشنده مهربان

سلام بر رسول خدا سلام بر پیامبر خدا سلام بر محمد بن عبداللّه سلام بر خاندان پاکش سلام بر شما ای شهیدان با ایمان سلام بر شما ای خاندان ایمان و توحید سلام بر شما ای یاران دین خدا و یاران رسول خدا - که بر او و آلش سلام باد - سلام بر شما بدان شکیبائی که کردید پس چه خوب است خانه سرانجام شما گواهی دهم که براستی خداوند شما را برای دین خود انتخاب فرمود و برگزیدتان برای رسول خود و گواهی دهم که شما در راه خدا جهاد کردید آن طور که باید و دفاع کردید از دین خدا و از پیغمبر خدا و جانبازی کردید در رکاب رسول خدا و گواهی دهم که شما بر همان راه رسول خدا کشته شدید پس خدای تان پاداش دهد از جانب پیامبرش و از دین اسلام و مسلمانان بهترین پاداش و بشناساند به ما صورت های شما را در جایگاه رضوان خود و موضع اکرامش همراه با پیمبران و راستگویان و شهیدان و صالحان و چه نیکو رفیقانی هستند آن ها گواهی دهم که شمائید حزب خدا و هر که با شما بجنگد مسلماً با خدا جنگ کرده و براستی شما از مقربان و رستگارانید که در پیشگاه پروردگارشان زنده اند و روزی می خورند پس لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آن که شما را کُشت آمده ام به نزد شما برای زیارت ای اهل توحید و به حق شما عارفم و بوسیله زیارت شما بسوی خدا تقرب جویم و بدان چه گذشته از اعمال شریف و کارهای پسندیده دانایم پس بر شما باد سلام خدا و رحمت و برکاتش و لعنت خدا و خشم غضبش بر آن کس که شما را کُشت خدایا سود ده مرا به زیارت شان و بر آن نیتی که آن ها داشتند مرا هم ثابت بدار و بمیرانم بر آن چه ایشان را بر آن میراندی و گرد آور میان من و ایشان در جایگاه خانه رحمتت گواهی دهم که شما بر ما سبقت گرفتید....

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم کن لولیک الحجة ابن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعه و فی کل ساعه ولیاً و حافظاً و قائداً و ناصراً و دلیلاً و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا

در حال ویرایش و صفحه آرائی مجدد و نهائی

 

 

 

امام زادگان عشق

پرتوهائی از زندگانی255 شهید گرانقدر شهرستان زرقان فارس

 

 

 

پژوهش و نگارش: محمد حسين صادقي

 

 

 

انتشارات هدهد

زمستان 1401

سرشناسه :  ص‍ادق‍ی‌، م‍ح‍م‍د ح‍س‍ی‍ن‌، ‏۱۳۳۹-

Sadeghi, Mohammad Hossein

‏عنوان و نام پديدآور:امام‌زادگان عشق‏ :  پرتوهائی از زندگانی ۲۵۵ شهید گرانقدر شهرستان زرقان فارس‏/ پژوهش و نگارش محمد‌حسين صادقی.

‏مشخصات نشر : زرقان(شيراز): انتشارات هدهد‏، 1401

‏مشخصات ظاهری: ‏800 ص. : عکس(رنگی). رایگان

‏شابک  : 978-964-2508-27-3  ISBN

‏وضعیت فهرست نویسی : فیپا

عنوان دیگر : ‏پرتوهائی از زندگانی 255 شهید گرانقدر شهرستان زرقان فارس

‏موضوع   : شهیدان -- ایران -- زرقان -- سرگذشتنامه

‏موضوع   :  Martyrs-- Iran -- Zargan -- Biography

‏موضوع   : شهیدان -- ایران -- زرقان -- وصیت‌نامه‌ها

‏موضوع   : Martyrs -- Iran -- Zargan -- Wills

‏موضوع   :  جنگ ایران و عراق، ۱۳۵۹-۱۳۶۷ -- شهیدان -- سرگذشتنامه

‏موضوع   :  Iran-Iraq War, 1980-1988 -- Martyrs -- Biography

‏موضوع   : جنگ ایران و عراق، ۱۳۵۹-۱۳۶۷ -- شهیدان -- وصیت‌نامه‌ها

‏موضوع   :  Iran-Iraq War, 1980-1988 -- Martyrs -- Wills

‏رده بندی کنگره : DSR۱۶۲۵

رده بندی دیویی : ۹۵۵/۰۸۴۳۰۹۲۲

‏شماره کتابشناسی ملی : ۷۶۰۹۱۳۴

‏

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

                                    

نام كتاب : امام زادگان عشق

پرتوهائی از زندگانی 255 شهید گرانقدر شهرستان زرقان فارس

پژوهشگر، نويسنده و شاعر :  محمد حسين صادقي

طراح جلد، صفحه آرا و امور هنری : علیرضا زارع

شمارگان : یکهزار نسخه، 800  صفحه وزیری

ناشر: انتشارات هُدهُد – قم  09176112253

چاپ : فرهنگ - شیراز

قيمت : 14 صلوات

نوبت چاپ : اول /  زمستان 1401

شابك : 978-964-2508-27-3 ISBN :

www.hodhodiran.ir

تذکر و تشکر : این کتاب بصورت رایگان در طول چند سال توسط مدیر انتشارات هدهد تهیه و تدوین شده و امتیاز انتشار آن بصورت صلواتی برای همیشه به شهرداری زرقان فارس واگذار گردیده و با عنایت ویژه فرماندار محترم شهرستان زرقان جناب آقای احسان خازن و مصوبه شورای محترم اسلامی زرقان، دوره ششم آقایان: قاسم جمالی، حسن رستم زاده، حسین خواجه، حسن شاروندی و مهدی نجاتی و با اهتمام عالی شهردار محترم زرقان جناب آقای محمود صانعی به چاپ رسیده است لذا كلیۀ حقوق برای شهرداری زرقان فارس محفوظ است.©

 

 

 

 


فهرست شهدای گرانقدر  به ترتیب الفبا

1.                زندگینامه شهید بزرگوار فرهاد الله دادی-- 19

2.                زندگینامه شهید بزرگوار سید محمد مهدی ابراهیمی-- 21

3.                زندگینامه شهید بزرگوار محمد باقر ابراهیمی-- 24

4.                زندگینامه شهید بزرگوار مختار ابوالحسن پور- 26

5.                زندگینامه شهید بزرگوار جهانبخش اتابکی-- 28

6.                زندگینامه شهید بزرگوار منوچهر احمدی اکرادی-- 42

7.                زندگینامه شهید بزرگوار زریر ارسطونژادی-- 44

8.                زندگینامه شهید بزرگوار سرلشکر غلامرضا آزادی-- 46

9.                زندگینامه شهید بزرگوار جعفر استخری-- 51

10.             زندگینامه شهید بزرگوار سید علاءالدین اسدپور- 53

11.             زندگینامه شهید بزرگوار صفر اسکندری-- 55

12.             زندگینامه شهید بزرگوار حسین اسلامی منش--- 59

13.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد کاظم اسلامی نژاد- 61

14.             زندگینامه شهید بزرگوار فرامرز اسماعیلی-- 64

15.             زندگینامه شهید بزرگوار اسماعیل اصلاحی-- 65

16.             زندگینامه شهید بزرگوار محمدرضا آل طه- 67

17.             زندگینامه شهید بزرگوار شاه حسین امیدوار- 70

18.             زندگینامه شهید بزرگوار احد امیری-- 72

19.             زندگینامه شهید بزرگوار عبدالخالق امیری-- 75

20.             زندگینامه شهید بزرگوار نامدار امیری-- 77

21.             زندگینامه شهید بزرگوار عین الله (علی) امینی-- 78

22.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد حسین ایزدپور- 83

23.             زندگینامه شهید بزرگوار محمدجعفر ایزدپور- 86

24.             زندگینامه شهید بزرگوار حسن ایلی-- 89

25.             زندگینامه شهید بزرگوار مهراب بازوبندی-- 90

26.             زندگینامه شهید بزرگوار ناصر باصری-- 93

27.             زندگینامه شهید بزرگوار ذبیح اله بانشی-- 95

28.             زندگینامه شهید بزرگوار محمود بخشنده- 97

29.             زندگینامه شهید بزرگوار علی اصغر بذر افشان- 101

30.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد جعفر بذرافکن ( تقی) 102

31.             زندگینامه شهید بزرگوار مهرداد بذرگر دیندارلو- 104

32.             زندگینامه شهید بزرگوار بهروز براتی-- 105

33.             زندگینامه شهید بزرگوار حسین بنی پری-- 107

34.             زندگینامه شهید بزرگوار غلامرضا بنی پری-- 109

35.             زندگینامه شهید بزرگوار سید محمود بهارلو- 114

36.             زندگینامه شهید بزرگوار علی بوستانی-- 118

37.             زندگینامه شهید بزرگوار غلامرضا بوستانی-- 121

38.             زندگینامه شهید بزرگوار علیشیر بویر احمدی-- 124

39.             زندگینامه شهید بزرگوار فرج الله پارسایی نیا 126

40.             زندگینامه شهید بزرگوار اسماعیل پاک نیت-- 130

41.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد پاک نیت-- 134

42.             زندگینامه شهید بزرگوار شهروز رضا پایداری-- 136

43.             زندگینامه شهید بزرگوار حمید پُر دُو- 138

44.             زندگینامه شهید بزرگوار رضا پُر دُو- 143

45.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد کاظم پسندیده- 148

46.             زندگینامه شهید بزرگوار عبدالرسول پور ابراهیم- 152

47.             زندگینامه شهید بزرگوار یداله پور صنیع (نامجو) 155

48.             زندگینامه شهید بزرگوار جلال پورمند- 157

49.             زندگینامه شهید بزرگوار حسن تأویلی-- 160

50.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد رضا تحویلدار- 162

51.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد جواد تمیس--- 164

52.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد رضا جاوید- 166

53.             زندگینامه شهید بزرگوار قاسمعلی جعفری-- 168

54.             زندگینامه شهید بزرگوار بهرام جعفری-- 170

55.             زندگینامه شهید بزرگوار حمید رضا جعفری-- 173

56.             زندگینامه شهید بزرگوار سید مَهدی جعفری-- 175

57.             زندگینامه شهید بزرگوار عباسعلی جعفری-- 177

58.             زندگینامه شهید بزرگوار عبدالرضا جعفری-- 179

59.             زندگینامه شهید بزرگوار علی اصغر جعفری مقدم- 181

60.             زندگینامه شهید بزرگوار فرج اله جعفری-- 184

61.             زندگینامه شهید بزرگوار محمدباقر جعفری-- 188

62.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد علی جعفری-- 191

63.             زندگینامه شهید بزرگوار محمدعلی جعفری فرزند عوض--- 194

64.             زندگینامه شهید بزرگوار محمدعلی جعفری فرزند حسین-- 196

65.             زندگینامه شهید بزرگوار وحید جعفری-- 198

66.             زندگینامه شهید بزرگوار  قدرت اله جعفری-- 201

67.             زندگینامه شهید بزرگوار شهرام جمال الدینی-- 202

68.             زندگینامه شهید بزرگوار خلیل جمشیدی-- 204

69.             زندگینامه شهید بزرگوار محمدرضا جمشیدی نیا 207

70.             زندگینامه شهید بزرگوار زین العابدین جمشیدی-- 210

71.             زندگینامه شهید بزرگوار حسن چراغی-- 215

72.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد هاشم حاتم زاده- 217

73.             زندگینامه شهید بزرگوار اسماعیل حاجی زمانی-- 220

74.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد رضا حاجی زمانی-- 222

75.             زندگینامه شهید بزرگوار عباس حاجی زمانی-- 225

76.             زندگینامه شهید بزرگوار علیرضا حبیبی-- 228

77.             زندگینامه شهید بزرگوار سید ابوالفضل حسینی-- 235

78.             زندگینامه شهید بزرگوار سید جلیل حسینی-- 239

79.             زندگینامه شهید بزرگوار سید عباس حسینی مزیدی-- 240

80.             زندگینامه شهید بزرگوار سید حسین حسینی مزیدی-- 243

81.             زندگینامه شهید بزرگوار امان الله حمزه زرقانی-- 246

82.             زندگینامه شهید بزرگوار غلامرضا حمزوی-- 247

83.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد حسن حمزوی-- 248

84.             زندگینامه شهید بزرگوار فرزاد (فضل الله) حمیدی-- 255

85.             زندگینامه شهید بزرگوار خلیل خادم بیت-- 257

86.             زندگینامه شهید بزرگوار حسین خالص حقیقی-- 260

87.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد خالص حقیقی-- 264

88.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد علی خالص حقیقی-- 266

89.             زندگینامه شهید بزرگوار شعبان خداشناس--- 269

90.             زندگینامه شهید بزرگوار کربلایی محمد تقی خدامی-- 271

91.             زندگینامه شهید بزرگوار عبدالاحد خدامی-- 278

92.             زندگینامه شهید بزرگوار محمد حسین خُردل- 287

93.             زندگینامه شهید بزرگوار شمشاد خسروی-- 291

94.             زندگینامه شهید بزرگوار عبدالخالق خلیفه- 293

95.             زندگینامه شهید بزرگوار حشمت اله خلیفه- 295

96.             زندگینامه شهید بزرگوار علی مؤمن خیلفه- 300

97.             زندگینامه شهید بزرگوار منصور خیراتی-- 314

98.             زندگینامه شهید بزرگوار فرود درخشان- 316

99.             زندگینامه شهید بزرگوار عبدالرضا درویش حقیقی-- 317

100.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالامیر دریس--- 319

101.         زندگینامه شهید بزرگوار حسنعلی رحمتی-- 321

102.         زندگینامه شهید بزرگوار حسین رحیمی-- 324

103.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالحسین رحیمی-- 326

104.         زندگینامه شهید بزرگوار محمود رحیمی-- 328

105.         زندگینامه شهید بزرگوار ناصر رضازاده- 332

106.         زندگینامه شهید بزرگوار صمد رضایی-- 335

107.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد رضا رضایی-- 337

108.         زندگینامه شهید بزرگوار سیروس رعیت-- 338

109.         زندگینامه شهید بزرگوار شعبانعلی رمضانپور- 341

110.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالرضا رنجبر- 343

111.         زندگینامه شهید بزرگوار سید هادی رنجکش--- 349

112.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد رضا روحانی پور- 351

113.         زندگینامه شهید بزرگوار اکبر روستا 354

114.         زندگینامه شهید بزرگوار علی اکبر روستا 358

115.         زندگینامه شهید بزرگوار کُردی روستا 360

116.         زندگینامه شهید بزرگوار رضا قلی روستا 362

117.         زندگینامه شهید بزرگوار ابراهیم زارع فرزند قاسمعلی-- 366

118.         زندگینامه شهید بزرگوار علی زارع- 368

119.         زندگینامه شهید بزرگوار رضا زارع- 371

120.         زندگینامه شهید بزرگوار محمدعلی زارع- 373

121.         زندگینامه شهید بزرگوار ابراهیم زارع- 377

122.         زندگینامه شهید بزرگوار صادقعلی زارع- 379

123.         زندگینامه شهید بزرگوار اسماعیل زارع- 381

124.         زندگینامه شهید بزرگوار الماس زارع- 382

125.         زندگینامه شهید بزرگوار حیدر زارع- 384

126.         زندگینامه شهید بزرگوار رجب علی زارع- 386

127.         زندگینامه شهید بزرگوار فغانعلی زارع- 388

128.         زندگینامه شهید بزرگوار لطف الله زارع- 389

129.         زندگینامه شهید بزرگوار لطفعلی زارع- 391

130.         زندگینامه شهید بزرگوار محمود زارع- 394

131.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد زمان زارع- 395

132.         زندگینامه شهید بزرگوار مهراب زارع- 396

133.         زندگینامه شهید بزرگوار ولی زارع- 399

134.         زندگینامه شهید بزرگوار فرهاد زارعی-- 400

135.         زندگینامه شهید بزرگوار احمد قلی زارع- 401

136.         زندگینامه شهید بزرگوار حسین زارعی-- 402

137.         زندگینامه شهید بزرگوار هیبت اله زارعی-- 407

138.         زندگینامه شهید بزرگوار سعید زارعی-- 409

139.         زندگینامه شهید بزرگوار غلامرضا زارعی-- 411

140.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالرضا زارعی-- 412

141.         زندگینامه شهید بزرگوار غلامرضا زارع فرزند علیمراد- 415

142.         زندگینامه شهید بزرگوار سید علیرضا زراعت پیشه- 417

143.         زندگینامه شهید بزرگوار سید علی اکبر زرقانی-- 418

144.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد حسن زمانی-- 421

145.         زندگینامه شهید بزرگوار سید حسن ساجدی منش--- 424

146.         زندگینامه شهید بزرگوار غلامحسین سبحانی-- 427

147.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالرسول ستوده- 429

148.         زندگینامه شهید بزرگوار جاوید سلطانی زاده- 430

149.         زندگینامه شهید بزرگوار حسن سلیمانی-- 432

150.         زندگینامه شهید بزرگوار غلام علی سلیمانی-- 433

151.         زندگینامه شهید بزرگوار اصغر سیف-- 436

152.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد جواد شعبانی نژاد- 439

153.         زندگینامه شهید بزرگوار عباس شعبانی نژاد- 442

154.         زندگینامه شهید بزرگوار غلامحسین شعبانی-- 445

155.         زندگی نامه شهید بزرگوار عبدالواحد شفیعی-- 447

156.         زندگینامه  شهید بزرگوار ابوالحسن شکرگزار- 449

157.         زندگینامه شهید بزرگوار اصغر شکرگزار- 451

158.         زندگینامه شهید بزرگوار سید کرامت الله شُکری-- 453

159.         زندگینامه شهید بزرگوار علی شکریزاده- 455

160.         زندگینامه شهید بزرگوار حسین شهبازی-- 457

161.         زندگینامه شهید بزرگوار سعید شیعه- 458

162.         زندگینامه شهید بزرگوار عباس شیعه- 462

163.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد حسین شیعه- 465

164.         زندگینامه شهید بزرگوار حجت الله صادقی-- 475

165.         زندگینامه شهید بزرگوار غلامعلی صادقی-- 476

166.         زندگینامه شهید بزرگوار محمدحسن صادقی(ابوالفضل) 480

167.         زندگینامه شهید بزرگوار محسن صادقی-- 490

168.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد رضا صادقی-- 492

169.         زندگینامه شهید بزرگوار علی اکبر صادقیان- 496

170.         زندگینامه شهید بزرگوار عباد الله عارفی سرشت-- 506

171.         زندگینامه شهید بزرگوار آیت اله عبودی-- 508

172.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد عبودی-- 510

173.         زندگینامه شهید بزرگوار احمد عربی-- 513

174.         زندگینامه شهید بزرگوار قربانعلی عسکری-- 515

175.         زندگینامه شهید بزرگوار کوچکعلی عسکری-- 517

176.         زندگینامه شهید بزرگوار ابوالفضل عسکری-- 519

177.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالرسول عضدی-- 522

178.         زندگینامه شهید بزرگوار داریوش علوی-- 524

179.         زندگینامه شهید بزرگوار محسن مهدی علمدارلو- 527

180.         زندگینامه شهید بزرگوار احمدعلی علیشاهی-- 529

181.         زندگینامه شهید بزرگوارعلی اکبر علیشاهی-- 531

182.         زندگینامه شهیده بزرگوار فاطمه عمیدی پور- 534

183.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالرضا غفاری پور- 540

184.         زندگینامه شهید بزرگوار جمشید فتوح آبادی-- 542

185.         زندگینامه شهید بزرگوار گرجی فتوح آبادی-- 544

186.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد فتوح آبادی-- 546

187.         زندگینامه شهید بزرگوار نیاز فتوحی-- 549

188.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد رحیم فخار یزدی-- 550

189.         زندگینامه شهید بزرگوار خدایار فرج پور- 551

190.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد خلیل فرزدقی (نادری) 554

191.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد ابراهیم فرزدقی-- 556

192.         زندگینامه شهید بزرگوار رضاعلی فرهادی-- 558

193.         زندگینامه شهید بزرگوار احمد فهیمی-- 563

194.         زندگینامه شهید بزرگوار دکتر حاج حسین فهیمی-- 565

195.         زندگینامه شهید بزرگوارمحمود فهیمی-- 568

196.         زندگینامه شهید بزرگوار کرامت الله ترک فولادی-- 570

197.         زندگینامه شهید بزرگوار ناصر قاسمی-- 572

198.         زندگینامه شهید بزرگوار حمید قائدشرف-- 577

199.         زندگینامه شهید بزرگوار غلامرضا قائدشرف-- 579

200.         زندگینامه شهید بزرگوار مِهدی کاظمی-- 582

201.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد جواد کاویانی-- 583

202.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد جعفر کریمیان- 597

203.         زندگینامه شهید بزرگوار سید صفدر کشاورز- 599

204.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد حسن کشاورز- 601

205.         زندگینامه شهید بزرگوار علی اصغر کلان- 603

206.         زندگینامه شهید بزرگوار سید جواد کورکی-- 607

207.         زندگینامه شهید بزرگوار اسماعیل کوشش--- 608

208.         زندگینامه شهید بزرگوار محمود کوشکی-- 611

209.         زندگینامه شهید بزرگوار صمد کوه کن-- 613

210.         زندگینامه شهید بزرگوار عباس کوهکن-- 614

211.         زندگینامه شهید بزرگوار علی کوهکن-- 623

212.         زندگینامه شهید بزرگوار حبیب رضا کیخائی-- 625

213.         زندگینامه شهید بزرگوار حمید کیمیایی-- 627

214.         زندگینامه شهید بزرگوار محمدعلی (جواد) گلمحمدی-- 629

215.         زندگینامه شهید بزرگوار عباس گلمحمدی-- 640

216.         زندگینامه شهید بزرگوار سعید گلبیدی-- 644

217.         زندگینامه شهید بزرگوار صمد گنجی پور- 648

218.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد (مهدی) گیلری-- 651

219.         زندگینامه شهید بزرگوار اکبر محمدی-- 653

220.         زندگینامه شهید بزرگوار غلامعلی محمدی-- 656

221.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد محمدی-- 658

222.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد محمدی-- 663

223.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد مهدی محمدی-- 666

224.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد محمدی-- 669

225.         زندگینامه شهید بزرگوار محمّد تقی محمدّی-- 673

226.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد علی محمدی-- 675

227.         زندگینامه شهید بزرگوار مقصود محمدی-- 678

228.         زندگینامه شهید بزرگوار نوذر محمدی-- 680

229.         زندگینامه شهید بزرگوار سید اصغر محمدی-- 684

230.         زندگینامه شهید بزرگوار سید جواد محمدی-- 686

231.         زندگینامه شهید بزرگوار بهادر (بهار) مرادی-- 689

232.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد مرادی-- 692

233.         زندگینامه شهید بزرگوار غلامعلی مرادی-- 696

234.         زندگینامه شهید بزرگوار هدایت اله مرادی-- 698

235.         زندگینامه شهید بزرگوار محمدرضا (حمید) معدلی-- 701

236.         زندگینامه شهید بزرگوار مسعود معدلی-- 704

237.         زندگینامه شهید بزرگوار محمود معدلی-- 707

238.         زندگینامه شهید بزرگوار علی اکبر مقدم- 710

239.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالله مقدم- 714

240.         زندگینامه شهید بزرگوار حیدرعلی ملاشفیع- 717

241.         زندگینامه شهید بزرگوار اسماعیل موذنی-- 719

242.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد تقی نادری-- 723

243.         زندگینامه شهید بزرگوار علیرضا ناصری-- 736

244.         زندگینامه شهید بزرگوار سعدی نام آوری-- 738

245.         زندگینامه شهید بزرگوار سید عنایت الله نبی زاده- 740

246.         زندگینامه شهید بزرگوار سید محمد نبی زاده- 741

247.         زندگینامه شهید بزرگوار علیرضا نتیجه بر- 743

248.         زندگینامه شهید بزرگوار مراد نجاتی-- 747

249.         زندگینامه شهید بزرگوار علیرضا نجف پور- 750

250.         زندگینامه شهید بزرگوار کمال نصیرپور- 755

251.         زندگینامه شهید بزرگوار عبدالواحد نصیرپور- 757

252.         زندگینامه شهید بزرگوار خداداد نظری، نظروند- 761

253.         زندگینامه شهید بزرگوار قاسم نعمت الهی-- 764

254.         زندگینامه شهید بزرگوار فرامرز نعمتی-- 766

255.         زندگینامه شهید بزرگوار مراد نوجوان- 767

256.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد رضا نوروزی-- 768

257.         زندگینامه شهید بزرگوار محمد هادی (مسعود) 770

258.         زندگینامه شهید بزرگوار صدرالله هاشمی-- 775

259.         زندگینامه شهید بزرگوار سید رحمان هاشمی اصل- 777

260.         زندگینامه شهید بزرگوار سیاوش همتی (محمود) 779

261.         زندگینامه شهید بزرگوار بهرام یوسفی-- 782

             زندگینامه شهید بزرگوار مدافع حرم قدرت الله عبودی-- 786

262.         شهید گمنام جدید بوستان آزادگان- 788

263.         شهیده زهرا معدلی-- 789

264.         و فرزندش شهید کیوان دریس از شهدای منسوب به زرقان در فاجعه حمله ناو امریکائی به هواپیمای مسافربری ایران

265.         شهید سید عمادالدین نسیمی-- 790

266.         شهید امام زاده شاهزاده قاسم- 792

 

اسامی مقدس شهدای گرانقدر شهرستان زرقان فارس به ترتیب تاریخ شهادت..........794

 

 

 

 

مقدمه

بسم الله الرحمن الرحیم

عِندَ رَبّ، جای شهیدان عالیست - جای ما بین شهیدان خالیست  

وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحینَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفیقاً.  و آنان که اطاعت خدا و رسول کنند البته با کسانی که خدا به آن‌ها لطف فرموده یعنی با پیغمبران و صدّیقان و شهیدان و نیکوکاران محشور خواهند شد و اینان نیکو رفیقانی هستند. سوره نسا، آیه69

با سلام و عرض ادب خدمت شما خوانندگان عزیز در هر مکان و هر زمان با هر دین و زبان و مسلکی و با گرامیداشت خالصانه یاد تمام شهدای تاریخ و شهدای اسلام خصوصاً امام زادگان واجب التعظیم سومین حرم اهلبیت حضرت احمد ابن موسی و محمد ابن موسی و سید علاءالدین حسین (اولاد شریف حضرت باب الحوائج امام موسی کاظم (ع)) و بقیه امام زادگان معظم فارس علیهم السلام و روح ملکوتی رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی و شهدای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و شهدای ترور مخصوصاً شهید محراب حضرت آیت الله سید عبدالحسین دستغیب و شهدای مظلوم مدافع حرم و شهدای سلامت و امنیت بویژه سردار شهید بی سر شهید عبداله اسکندری و شهید صد پاره پیکر شهید حاج قاسم سلیمانی که همگی برای تشکیل و تثبیت و اعتلای نظام مقدس جمهوری اسلامی به عنوان شکوفه الهی و تاریخی مبعث و غدیر و عاشورا و به منظور زمینه سازی حکومت صالحین به امامت حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف به فیض عظمای شهادت رسیدند و در سایه وجود مقدس سیدالشهداء حضرت اباعبدالله الحسین و یاران با وفایش صلوات الله علیهم اجمعین به اذن پروردگار از مواهب زندگی در مقام «عند ربهم یُرزقون» متنعم شدند و تا روز رجعت از کارگزارن عالم هستی خواهند بود... و سلام و درود به محضر جانباز بزرگ انقلاب، حضرت امام خامنه ای، وارث صالح امام راحل و شهدا و آرزوی طول عمر با عزت و برکت برای ایشان.

و بعد، یک عمر آرزو داشتم اثری در حد شاهنامه در بُعد حماسی و مثل تذکره الاولیا در بُعد عرفانی خلق کنم که تمام شخصیت های آنها راستین و ملموس و غیر افسانه ای  باشند که بحمدالله این آرزو در کتاب «امام زادگان عشق» که شامل زندگینامه و وصیت نامه و خاطرات شهدای گرانقدر و حماسه ساز و گلگون کفن زادگاه باستانی و شهید پرورم شهرستان زرقان فارس است، متجلی و میسور شد که امید است مورد قبول حق تعالی و حضرت مهدی موعود (عج) قرار گرفته باشد. و ما توفیقی الا بالله.  

کتاب امام زادگان عشق (که نامش از عبارت مشهور «شهدا امام زادگان عشقند و مزارشان تا ابد زیارتگاه اهل یقین است» اقتباس شده) یک اثر ادبی، فرهنگی و تاریخی محض نیست، بلکه مهمترین، محکم ترین، روشن ترین و خونین ترین سند حقانیت نظام و دفاع و انقلاب اسلامی مردم شریف ایران زمین است و حتی اگر درباره یک شهید هم بود باز مهمترین سند حقانیت بود تا چه رسد به این همه شهید، و چه بی رحمیم ما که به همین سادگی عدد ۲۵۵ را به زبان می آوریم و ممکن است متوجه نباشیم که این عدد برای شمارش برترین شکوفه های پرپر ایمان و زیباترین گلهای  سر سبد آفرینش به کار می بریم. این کتاب فقط پرتوی از زندگانی و خاطرات این شهیدان خدائی است و جای آن دارد که درباره هر کدام از آن عزیزان که (همگی سعی در گمنامی داشتند) حداقل یک کتاب نوشته شود چون امروز ( به قول معروف) فضیلت و اجر و سختی زنده نگه داشتن نام و یاد شهدا کمتر از خود شهادت نیست.  

کتاب «امام زادگان عشق» که هر شهر و دیار باید نمونه ای از آن را در مورد شهدای عزیز خود داشته باشد شمه ای از داستان پهلوانان و قهرمانان و جوانمردان و عارفان و عاشقان و میهن پرستان و ایثارگران گمنامی است که در یکی از سیاه ترین بُرهه های تاریخ تجاوز و غارتگری و زورگوئی، زمانی که میهن مظلوم ما غرق دود و خون و خاکستر بود، مردانه و آگاهانه و خالصانه و مشتاقانه، بدون هیچ چشمداشتی، پا به میدان گذاشتند و نه فقط با ارتش وحشی بعث عراق بلکه با بسیاری از ارتشهای غربی و عربی حامیان صدام درگیر شدند و  زیباترین حماسه های عشق و ایمان و رهائی را سرودند و با خون پاک خود سند حقانیت ایران و ایرانی را امضا کردند و به رخ جهانیان و تاریخ کشاندند و دین و ناموس و وطن را از چنگ متجاوزین و جهانخواران و غارتگران نجات دادند و تا ابد بر اوج شرف و مردانگی و غیرت تکیه زدند و از این نظام و کشور چیزی جز یک مزار ساده و بی پیرایه نخواستند، و برخی از آن عزیزان حتی همان مزار هم نخواستند و نفرین خدا بر فرصت طلبان و خائنینی که بر خون مطهر و استخوانهای شکسته این عزیزان آفرینش سوارند و کفران نعمت و خیانت می کنند.  . .  

لازم به ذکر است که حدود بیست سال روی این مجموعه کار شد ولی به دلائلی هیچگاه تکمیل نشد و تکمیل و انتشار این کتاب تبدیل به یکی از آرزوهای دست نیافتنی ام شده بود، فقط بخاطر حق عظیمی که این عزیزان به گردن جامعه دارند و همیشه فکر می کردم که خداوند مرا به همین خاطر زنده نگه داشته تا این مسئولیت بزرگ تاریخی را به فرجام نیک برسانم، لذا در دو سال گذشته با یک برنامه ریزی معقول و منطقی تمام وقتم را صرف جمع آوری و نگارش و ویرایش مطالب جدید و قبلی ها کردم، هر روز به چند تا از روستاها و شهرهای اطراف برای گردآوری خاطرات و مصاحبه و مخصوصاً برای زیارت مزار مطهر شهدا و عرض ادب و عشق ورزی و ارادت به ساحت قدسی آنها مسافرت کردم و هر روز مطالب جدیدم را در سایت امام زادگان عشق می گذاشتم و از نظر خوانندگان درباره آنها بازخورد می گرفتم لذا بخاطر شهدای مرتبط، تعداد شهدای گرانقدر این کتاب بیشتر از 255 شهید است در حالیکه تعداد شهدای بنیاد شهید زرقان اکنون 134 شهید است و پرونده تعداد بسیاری از شهدای گرانقدر ما در شهرهای شیراز، مرودشت و خرامه می باشد که تعدادی از پرونده ها در سالهای اخیر (مخصوصاً به شیراز) منتقل شده اند که این موضوع در رابطه با پرونده های آزادگان گرامی و جانبازان عزیز نیز صدق می کند.

به هر حال، انجام این کار سختی هائی داشت که اگر روزی فرصت شد باید خاطراتش را بنگارم، بدون شک بر اساس آن میتوان یک سریال حداقل 255 قسمتی ساخت که هر قسمت شامل زندگی و خاطرات یک شهید و مشکلات ارتباطات و جمع آوری زندگی هر کدام از آن عزیزان باشد.  

به راستی، توفیق عظیمی بود در طول دو سال مستمر، روزانه چند صد بار کلمه مقدس شهید را که نام عظیم حق تعالی است و اسماء مقدس شهدا را که تجلیگاه اسم اعظمند به عنوان زبیاترین و والاترین معشوقهای آفرینش، مجنون وار مرور کردن؛ و با ذکر عملی و عرفانی «شهید» تمرکز گرفتن و غرق شدن در اقیانوس بیکرانه فضائل و مناقب آنها و عاشقانه زمزمه کردن و عشق خود را به رخ افلاک کشاندن و هر روز صفحه ای بر صحیفه سرخ شهادت افزودن و آهسته آهسته کتاب «امام زادگان عشق» را شکل دادن. بدون شک، تدوین این کتاب مهمترین کاری است که در کل عمرم انجام داده ام و در دنیا و آخرت به آن مباهات میکنم و امیدوارم صفحه ای از این کتاب شریف نصیب خودم بشود و با توفیق شهادت پس از عمری هجران به دوستان و همرزمان و محبوبانم بپیوندم. در تمام سطرها و صفحات بارها از عمق جان و دل از خداوند خواستم که اسم مرا نیز به این اسماء مقدس اضافه کند و پاداش این زحمات و خدمات را که توفیقات الهی بودند شهادتِ در راه خودش و اعتلای دینش و خدمت به مخلوقاتش قرار دهد. آری «چونکه هستم تشنه کام جامشان – عشقبازی می کنم با نامشان».

در سایت امام زادگان عشق برای انتشار مطالب از دو روش الفبائی و ترتیب تاریخ شهادت استفاده می کردیم که برای تدوین کتاب روش الفبائی را برگزیدیم. می توانستیم بر اساس تاریخ شهادت نیز اقدام کنیم ولی در این روش صفحات «شهدای یک خانواده» از هم جدا می شد.  

ابتدا قرار بود به هر شهید دو صفحه روبروی هم اختصاص دهیم نه پشت و روی یک برگ (تا کپی برداری و عکسبرداری آسان تر باشد) ولی از آنجا برخی از عزیزان بیش از دو صفحه داشتند، تصمیم گرفته شد محدودیت را برداریم و درباره هر شهید هر قدر مطلب وجود دارد صفحه اختصاص دهیم. در اصل، مطالبی که با هزار سختی برای هر شهید فراهم شده بود امانتی بود که باید بطور جامع و کامل به دست مخاطبان می رسید هرچند اگر برای هرکدام صدها صفحه هم نوشته شود هیچگاه حق مطلب درباره آنها ادا نخواهد شد. البته مطالب دیگری نیز بطور عمومی درباره شهدا سروده و نوشته ام که به یاری خداوند و شفاعت و عنایت شهیدان در مجموعه دیگری تقدیم حقیقت جویان خواهم کرد.  

در «سایت امام زادگان عشق» مطلب و فیلم و مصاحبه های صوتی و تصویری و عکس و پی دی اف بسیاری موجود است که قابل ارائه در کتاب نبود و خوانندگان و مشتاقان گرامی می توانند به آنجا مراجعه کنند و اگر عکس و مطلب و صدائی از هرکدام شهدای عزیز دارند برای ما بفرستند تا هم در سایت قرار دهیم هم در چاپ های جدید کتاب درج کنیم.  

این مجموعه شامل شهیدانی است که به هر طریق به زرقان منسوبند یا زادگاهشان زرقان است و آرامگاهشان در زرقان یا شهرها و روستاهای دیگر است و یا خانواده های محترمشان در زرقان زندگی می کنند، همانگونه که مزارهای مطهرشان در یک آرامستان نیست اسامی مقدسشان نیز در یک سازمان و یک دفتر نبوده و اسامی کل این عزیزان نیز برای اولین بار در این مجموعه ارائه شده است.  

در این سلوک سرخ با هر شهید، شهید شده ام و با خانواده اش داغدار و در هر وصیت نامه مبهوت و متحیر و شرمنده و اشکبار، داستان این سلوک معنوی را امیدوارم روزی بتوانم و اجازه دهند به رشته تحریر در آورم فقط برای عاشقان شهدا و تشنگان کرامات و عنایات آنها و. . و. . . وصیت می کنم که وصیتنامه تمام آنها وصیت نامه من است.  

اگرچه در سالیان گذشته افراد و گروهای متعدد و سایتهای مختلفی از جمله سایت های بنیاد شهید، شهدای ارتش، شهدای نیروی انتظامی، شهدای داریون، شهدای خرامه و شهدای مرودشت و سایت وزین عاشورائیان (اثر یادگار گرامی دفاع مقدس، جناب جعفر اسکندری) روی این موضوع کار کرده بودند ولی قریب به یکصد تن از شهدای گرانقدر همچنان فاقد زندگینامه و وصیت نامه و خاطرات باقی مانده بودند و در هیچکدام از سایتهای اداری و شخصی مطلب و حتی عکسی درباره آنها وجود نداشت، علاوه بر این اشتباهات و کمبودها و سهو قلم هائی در آنها وجود داشت (و هنوز ممکن است وجود داشته باشد) که ما علاوه بر تفحص طاقت فرسا، زندگینامه نویسی را نیز برای آنها انجام دادیم و بعضاً مطالب اصلاح شده را برای سایتهای مرتبط نیز فرستادیم.

در گردآوری این مجموعه بسیاری از دوستان و آشنایان و حتی عزیزان ناشناس شریک و سهیم بودند و ایکاش اسامی شریف تمام آنها را یادداشت کرده بودیم تا اکنون از باب «من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق» از آنها تقدیر و تشکر می کردیم هرچند آنها اجر و پاداش خود را از خدای شهیدان گرفته اند و خواهند گرفت، در همین جا از تمام کسانی که در تدوین این کتاب کمک کرده اند استدعا داریم نام شریفشان را برای ما ارسال فرمایند تا از شرمندگی آنها در بیائیم. اما اسامی خواهران و برادرانی که یادداشت شده به قرار زیر است که پاداش آنها را از خداوند متعال مسئلت می نمائیم:

با تشکر و تقدیر خالصانه از یادگار دفاع مقدس برادر حاج کاظم حاجی زمانی بخاطر پیگیریهای مستمر برای گردآوری آثار شهدای گرانقدر شهرستان زرقان؛ همچنین سپاس بیکران از خانواده‌های معظم شهدا، جانبازان، آزادگان و ایثارگران شهر و شهرستان زرقان، و مساعدت ویژه بنیاد شهید و امور ایثارگران زرقان برادران گرامی عبدالرضا آرمون و غلام رضا نظری و کارمندان محترم بنیاد، سرهنگ شهرام افشاریان فرمانده محترم ناحیه مقاومت سپاه زرقان، برادران گرامی عباس افروخته و محمدجواد محمدعلی نسب رؤسای محترم آموزش و پرورش زرقان، خواهر زمانی مسئول محترم امور تربیتی، پایگاههای مقاومت شهری و روستائی، هیئت خادم‌الشهدای زرقان، بسیج دانش آموزی و دانشجوئی سپاه زرقان، شهرداری و شوراهای اسلامی شهر و روستاها، فرهنگسرای سرو و مدیریت و هیئت امناء مساجد و آرامستانها و گلزارهای شهدای شهر و بخش زرقان؛ و تقدیر و سپاس ویژه از خواهر گرامی زهرا نصیری بخاطر بازخوانی و ویرایش و تصحیحات دقیق جمعی از زندگینامه ها و وصیت نامه های شهدا و بهبود کیفیت مطالب کتاب؛ و تشکر و تقدیر خاضعانه از مساعدتها، ارشادات و عنایات بی شائبه سروران و برادران ارزشمند و گرانقدر: سیدمحمد جواد بهارلو، شیخ علی سیفی، هاشم جمالی، سیدمرتضی کشاورز، محسن باصری، مصطفی خلیفه، مصطفی نظری، مسعود همتی، منصور جمشیدی نیا، اسماعیل نتیجه بَر، سید مجتبی زرقانی، مجتبی ریاحی، حسین جعفری، قاسم هادی، علیرضا زارع، محسن حاتم زاده، علی قدسی، صمد کریمیان، شیخ محسن زمانی، حمید شیعه، حسین باقری، غلامرضا محمدی (هیئت متوسلین به اهلبیت (ع)) دودج، محمدرضا شیعه، ابوالفضل عبدالیوسفی، محمد مهدی و مهران علما، محمد کاظم اسلامی نژاد، غیور جعفری، هادی خوشخو، محمدباقر دهقانی، هاشم علیزاده، یداله پسندیده، روح اله زارع، نوراله زراعت پیشه از رحمت آباد، محمد تقی صادقی، رضا چیت ساز، محمد جواد خدایاری، رحمت اله روستا، سلمان زارع، جعفر فلاحتی، غلامعلی تعلیق، رمضان باصری، حسن حسن پور، احسان رهرو، علیرضا پاک نیت و ابوالفضل صادقی؛ همچنین خواهران گرامی و محترمه: حاج زمانی، گلمحمدی، خُردل، فهیمی، معدلی، صدیق، محمدی، قاسمیان، حمیدی، صادقی، حسینی، شیعه، تأویلی، باقری، نوروزی، حمزوی، زارعی و جعفری. . . و خداوند را بینهایت بار شاکر و سپاسگزاریم که نام ما را ذیل نام مقدس و با عظمت شهدا قرار داد که در دنیا و آخرت به آن مباهات کنیم.

آنچه در این سایت و کتاب آمده و می‌آید تلاشی برای گردآوری خاطرات انقلاب و دفاع مقدس در شهر باستانی و مذهبی زرقان فارس است که داستان گردآوری آن از 20 سال پیش (که ساکن شهر مقدس قم بودم) شروع شد. برادر شهیدم ابوالفضل بارها كتباً و شفاهاً به من وصيت كرد كه چيزي درباره او ننويسم. من هم 20 سال صبر كردم و هيچ مطلبي از او نگفتم و ننوشتم تا اينكه متوجه شدم كه جزئیات بسياري از خاطرات او و همرزمانش که امانتی الهی در نزد من بود كم‌كم دارند از يادم مي روند. از طرفي با توجه به حجم شبيخون فرهنگي دشمن براي محو كردن آثار و خاطرات شهدا و ايثارگران تكليف ديني و ملي داشتم كه در حد خود نسبت به حفظ آثار و ارزشهاي دفاع مقدس اقدام كنم و شخصيت شهدا و ايثارگران (و مخصوصاً برادرم) را به نسل‌هاي بعد منتقل نمايم. لذا بعد از 20 سال سكوت و صبر و ننوشتن و نگفتن با كسب اجازه از روح بلند و آسماني او شروع به نوشتن و ثبت و ضبط خاطرات او و همرزمانش كردم و بدينگونه قرارگاه سایبری سردار شهید ابوالفضل صادقی تحت عنوان «فضائل الشهدا» و «در قلمرو آفتاب» شکل گرفت. سایت و کتابی که به هيچ حزب و گروه و سازمان و تشكيلاتي وابسته نيست و فقط بخاطر عشقي كه به نظام و شهدا داشته‌ام آن را پديد آورده‌ام.

البته این کارِ پایانی نیست، این تازه آغاز کار است، بر اساس زندگینامه هر شهید باید کتاب و داستان و رمان و فیلمنامه یا نمایشنامه ای تألیف و یا آثار ادبی و هنری دیگر مثل شعر، نقاشی، عکاسی و فیلمسازی و هنرهای حجمی خلق شود و منبع انواع پژوهشهای مختلف اجتماعی و فرهنگی و سیاسی قرار گیرد. در اصل اگرچه مخاطبان این اثر در همین زمان زندگی می کنند ولی بدون شک مخاطبان بیشماری نیز در مکانها و زمانهای دیگر خواهد داشت و هدایتگر عزم و رزم آیندگان در قرنهای آینده تا رجعت و ظهور خواهد بود. انشاء الله

در پایان، خاضعانه معترفیم نقص اصلی این کتاب عدم وجود نام بسیاری از مادران و تمام همسران شهداست که تلاش ما برای درج نام آنها به عللی مقدور نشد ولذا با اعتذار و افتخار اجر و پاداش معنوی این اثر آسمانی را تقدیم می کنیم به تمام آن «حق دار ترین ها»، همچنین به روح ملکوتی امام راحل و تمام والدین معظم شهدا، تمام رزمندگان، ایثارگران، جانبازان و آزادگان گرانقدر مخصوصاً دوستان و همرزمان شهیدم : شهید مهدی موسی نژاد (فرزند رضا، آرامگاه: روشن آباد کردکوی گلستان، از اولین شهدای جنگ تحمیلی) و شهید محمد مرآتی (فرزند هوشنگ، آرامگاه: تویسرکان، از آخرین شهدای دفاع مقدس) همچنین مادر فداکار و مهربانم، جاودانه ترین اسطوره زندگی ام، مادر سردار شهید محمد حسن (ابوالفضل) صادقی، مرحومه حاجیه خانم پروین قائدشرفی و همچنین همسر مهربان و صبورم، مشوق، حامی و الهام بخش تمام کتابها و آثار فرهنگی ام، مرحومه حاجیه خانم سکینه خواجه (که در تمام عمرش الفت و ارادتی خاص به شهدا و خانواده های معزز آنها داشت) تقدیم و اهداء می گردد، انشاءالله در دنیا و آخرت با شهدا محشور و مشمول شفاعت آن گلهای زیبای سر سبد آفرینش باشیم. روحشان شاد و یادشان گرامی/ والسلام/ ناشر- زمستان 1401

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار فرهاد الله دادی

 شهید فرهاد الله دادی فرزند رحمان در تاریخ 12مهر1345 در روستای قیدرقلو از توابع زرقان متولد گردید. وی  دوران تحصیلی خودش را در شهرستان زرقان گذرانید. فرهاد در زمان تحصیل هم از اوقات شیرین و گرانمایه خود استفاده ها می کرد. و وقت خود را بیهوده نمی گذرانید. با جوانهای ناباب هم در ارتباط نبود. فرهاد علاوه بر درس خواندن به کشاورزی و غیره هم می پرداخت. علاقه ایشان به انقلاب و رهبر بسیار زیاد بود، وی هنوز محصل بود که تصمیم گرفت به خدمت مقدس سربازی برود. فرهاد عقیده داشت که هم خدمت را انجام دهد و هم درس را به پایان برساند. یکی از خاطراتی که خانواده فرهاد دارند این است که وی به پدر پیر خویش علاقه زیادی داشته و می گفته که اگر عمری باقی ماند و درس و خدمت سربازی را تمام کردم نمی گذارم پدرم کار کند. با شوخی می گفت: آن وقتها نوبت پدر بوده حالا هم نوبت به ما رسیده که جای پدر را بگیریم. چنان محبّتی به خانواده به خصوص پدر و مادر خویش داشت که مادرشان  می گفت: وقتی از رفتن فرهاد به جبهه دلگیر می شدم مرا دلداری می دادند و  می گفتند که عکسهایی که از جبهه گرفته ام را که نگاه کنی فکر می کنی کنارت نشسته ام و زود دوری مرا فراموش می کنی. بعد هم می گفت  اگر ما یا جوانهای دیگر غیرت به خرج ندهیم چه کسی از انقلاب دفاع خواهد کرد. فرهاد به خانواده محترمش گفته بود که هرگاه شهادت نصیبم شد و خداوند مرا در صف دیگر شهیدان پاک قرار داد ناراحت من نباشید. به پدر و مادرشان گفته بود که کسانی که شهید می شوند نمی میرند بلکه در نزد خدا زنده اند. سعی کنید دشمن از گریه شما شاد نشود. فقط صبر پیشه کنید. و به برادران بزرگترش گفته بود که نگذارید خانواده به خصوص پدر و مادرم در فراق من داغدار بمانند. شما هم سنگرهای جبهه را خالی نگذارید. فرهاد پاسدار وظیفه بود و در منطقه علملیاتی دوستی بسیار صمیمی داشت که هردوی آنها امدادگر بودند و مجروحین را به کمک هم با دیگر همرزمانش به پشت خط منتقل می کردند. خانواده شهید فرهاد اله دادی از رفتار، اخلاق و صفات فرهاد حرفهای زیادی دارند و خوشحالند که چنین فرزندی را تقدیم انقلاب و رهبر نمودند و سپاسگزار حق تعالی هستند که فرزندشان با نیک نامی در صف علی اکبرهاست. شهید فرهاد الله دادی در مورخ 12دیماه 65 در جاده اهواز – خرمشهر به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.   روحش شاد و یادش گرامی

 

وصیت نامه شهید فرهاد الله دادی فرزند رحمان

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و با درود به رهبر کبیر انقلاب حضرت آیت‌الله العظمى امام خمینى و سلام و درود به رزمندگان اسلام و با سلام و درود به محضر مبارک مهدى موعود(عجل الله تعالى فرجه شریف) وصیت‌نامه خود را شروع مى‌کنم.

بسم الله الرحمن الرحیم - «والعصر إن الأنسان لفى خسر إلا الذین آمنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر»(سوره عصر)

اى خداى مهربان شاهد باش که از همه زندگانى است برداشتم و تنها معبودم تویى و به تو رو مى‌آورم. و اى خداى مهربان شاهد باش که از پدر و مادر و تمام اقوام و خویشان بریدم و تنها به سوى تو رو آوردم و از تو مى‌خواهم که مرا خشنود بگردانى و مرا ناامید نکنى. و تو اى خدایى که همه موجودات روى زمین را آفریده‌اى و براى هرکدام نظم و انضباطى قرار داده‌اى، پس من هم یکى از این مخلوقات مى‌باشم و سوى تو روى آوردم تا شاید بتوانم تو را از خودم راضى کنم. و بارى پدر و مادر مهربانم. اگر خداى تبارک و تعالى چنین سعادت بسیار بزرگى را نصیب من کرد و من به معبود و معشوقم رسیدم من را ببخشید و اگر کسى از اهالى ده و اقوام و خویشان کسى از من بدى یا بدفرمانى دیده است ازهمه طلب پوزش مى‌خواهم. ببوسم دستت اى مادر که پروردى مرا آزاد بیا بابا تماشا کن که فرزندت شده داماد به حجله مى‌روم شادان که زمین در بدن دارم به جاى رخت دامادى کفن خونین به تن دارم اگر چنین سعادتى نصیب من شد، قبر من را در کنار قبر گهربار برادر بسیجى شهید الیاس اخلاق‌عالى قرار بدهید. و خلاصه هر بدى و خوبى از من دیده‌اید من را حلال کنید. امیدوارم که مردم ده ما بعد از شهادتهایى که مى‌بینند و حتى شهادتهایى که نمى‌بینند، سرمشق بگیرند و بتوانند در آینده سلاح برادر دینى‌شان را بردارند و بجنگند. و اگر کسى فکر میکند و به پدر و مادرش بگویید که این کار خدا است و خدا ما هم است که این کار را کرده است کور خوانده‌اید. بله این کار خدا مى‌باشد و آن خدایى که من تو و امثال من و تو را آفرید براى هرکدام از ما مشخصاتى در نظر گرفته و یکى از مهترین چیزها در اسلام صبر و حوصله مى‌باشد. و خداوند صبر و حوصله‌اى به شما بدهد. گفته‌اند که کسى که مى‌خواهد اسلام را پیاده کند باید از همه سختى‌هاى روحى و جسمى و غیره نترسد و این همه را باید کشید. به امید پیروزى نهایى رزمندگان اسلام بر کفر جهانى و ابرقدرتهاى جهان و به امید باز شدن راه کربلا و قدس به دست عزیزان پایدار بسیجى که در هرجا و در هر حماسه و هر مکانى مى‌باشند. و در ضمن پیام من به عزیزانى که در دبستانها و دبیرستانها مشغول به تحصیل و مشغول به تدریس مى‌باشند این است که همیشه خواندن قرآن و دعا براى رزمندگان را از یاد نبرند. والسلام

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار سید محمد مهدی ابراهیمی

پاسدار پر افتخار اسلام شهید سید محمد مهدی ابراهیمی فرزند سید عبدالرسول در تاریخ 15/10/1342 در خانواده ای متوسط و مذهبی در شهر شیراز پا به عرصۀ وجود گذاشت و زندگی را در دامان پر مهر و عطوفت خانواده آغاز کرد.  

شهید بزرگوار دوران تحصیلات دبستان تا دیپلم را با موفقیت و پشتکار عالی پشت سر گذاشت و همزمان با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) به سال آخر تحصیل متوسطه رسید، سالی که برای او سرشار از منابع عشق و اراده و ایثار بود، شهید در این دوران همدوش با امت در مراسم و مناسبتهای مذهبی و انقلابی حضور همه جانبه داشت و خودش را وقف انقلاب و آرمانهای امام راحل کرده بود. شهید پس از اخذ مدرک دیپلم از دبیرستان حاج قوام با توجه به تعطیل شدن دانشگاهها ادامه تحصیلات عالیه را به آینده موکول کرد و برای دفاع از کشور عزیزمان که مورد هجوم وحشیانه رژیم بعث عراق قرار گرفته بود به بسیح و سپس به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست که مهمترین و بزرگترین ضرورت زندگی رزمندگان و مردم شریف ایران به حساب می آمد. در آن دوران پر از دود و خون و خاکستر که جهانخواران با تمام توان به همراه برخی از کشورهای غربی و عربی به قصد فتح هفت روزۀ تهران و براندازی نظام مقدس جمهوری اسلامی و تجزیه کردن ایران بزرگ صدام را تحریک و تسلیح کرده و جنگی نابرابر را بر ملت ما تحمیل کرده بودند حماسه سازان دریادلی مثل شهید سید مهدی ابراهیمی خالصانه و عاشقانه و آگاهانه با تمام وجود به دفاع از دین و ناموس وطن برخاستند و رؤیای فتح یک هفته ای ایران را برای استکبار و نوکران داخلی اش تبدیل به یک کابوس سیاه و خونین هشت ساله کردند.  

لازم به ذکر است که شهید ابراهیمی خدمت سربازی را در هوانیروز اصفهان گذرانده بود و بیشتر دوران خدمتش را در منطقه پیرانشهر کردستان انجام داد. پس از پایان دوران خدمت سربازی که تمامی در جبهه های غرب سپری شد به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و در تیپ خط شکن و همیشه پیروز المهدی به عنوان مسئول لجستیک انجام وظیفه کرد و در عملیاتهای مختلف حماسه ها آفرید

این شهید بزرگوار نهایتاً در فروردین ماه 1367 کمی قبل از پایان جنگ در منطقه عمومی فاو به افتخار شهادت که آرزوی آن را داشت نائل شد و به لقاالله پیوست. این شهید عزیز به مدت 12.  5 سال مفقودالاثر بود تا در تابستان سال 1379 با سایر شهدای مفقود الاثر تشییع و در گلزار شهدای دارالرحمه شیراز به خاک سپرده شد.

پرتوی از سیره زندگی شهید

پاسدار پر افتخار اسلام شهید سید محمد مهدی ابراهیمی به عکاسی و نقاشی علاقه زیادی داشت، در کارهای فنی اتومبیل، مکانیکی و تعمیرات خودرو بسیار ماهر بود، در امور برق ساختمان و تاسیسات تبحر فراوان داشت.

نسبت به مستمندان و کسانی که نیاز به کمک و یاری داشتند به شدت متعهد بود و عمده درآمد خود را صرف آشنایان و افراد نیازمند میکرد حتی بسیاری موارد وام میگرفت تا نیاز نیازمندی را برآورده کند.

به نماز اول وقت بسیار اهمیت می داد و فوق العاده در برابر نام حسین رقیق القلب بود. در ایام عزاداری سالار شهیدان سر از پا نمی شناخت و بی ریا و تمام وقت در خدمت عزادران حسینی بود و به حق خادم الحسین و غلام بارگاه اهل بیت بود. عقیده داشت تنها در عزای حسین باید گریست.  

یادم است یک شب زمستان بعد از پایان خدمت سربازی در اوئل زمستان سال 66 یک شب بارانی با بدنی خیس و سرما زده بدون کاپشن و تنها با یک پیراهن مندرس به خانه آمد و مادر و پدرم به او اعتراض کردند که چه شده و چرا با این شکل آمدی، آن شب چیزی نگفت بعدها برای من که برادر بزرگش بودم گفت که آن شب بارانی با جوانی مواجه شدم که تنها یک پیراهن پاره به تن داشت و از سرما کنار دیواری به خود میلرزید لذا سیدمهدی تمام لباس خود را به تن آن جوان کرده بود و پیراهن او را پوشیده بود و همه پول مانده ته جیبش که چند تومانی بیشتر نبود را به وی داده بود. میگفت میخواستم حس کنم که نداری و برهنگی چگونه است.

ایشان بسیار بذله گو و خندان بود و همیشه باعث شادی دیگران بود. می گفت شادی بهترین نعمت خداست که ارزان می توان آنرا بخشید.

 

 

 

وصیت نامه شهید سید محمد مهدی ابراهیمی

شکر و سپاس خداوند منان که به من توفیق مسلمانی و مذهب تشیع علی را عطا کرد. خداوندا سپاس بیکران تو را که توانستم در زیر لوای پر برکت جمهوری اسلامی لباس سراسر افتخار پاسداری از کیان ملت و دینم را به تن کنم و برای من افتخاری والاتر از این نیست که به مردم ایران و برای اعتلای اسلام و تشیع همواره بکوشم و پاسدار حریم با برکت جمهوری اسلامی باشم. امروز دشمن با تمام قدرت و ثروت و ایادی تا دندان مسلح خود برای نابودی نه تنها ایران که اسلام به میدان آمده، لذا همه وظیفه داریم با جان و مال و ابروی خود به میدان رفته و به ندای حل من ناصر خمینی که فریاد دادخواهی برای آزادی همه مسلمانان در بند و تحت ظلم در دنیا هستند لبیک بگوییم.  

مادر خوب و پدر بزرگوارم میدانم که برای شما بسی سخت و طاقت فرساست که فرزندان خود را به مسلخ جنگ ناجوانمردانه بعثیهای خونخوار بفرستید اما دل خوش دارید که معامله خوبی با خدا کرده اید. من حقیر سراپا تقصیر برای شما پدر و مادر مهربان و دوست داشتنی و خواهر و برادران ارجمند و گرامیم از خداوند سلامتی و خوشبختی و آبرومندی خواستارم.  

برای همه آنان که مرا میشناسند و از نیت خیرمن آگاه هستند از خداوند عافیت و عاقبت بخیری میخواهم و با زبانی الکن و دلی آکنده از ایمان به خداوند و مهر اهل بیت میگویم که به ریسمان خداوند چنگ بزنید و از انقلاب و رهبر کبیر آن فاصله نگیرید که نصرت و پیروزی در اتحاد و یکپارچگی و اطاعت از رهبری است.  

از برادرانم که همه در صفوف فشرده انقلاب دست در دست رزمندگان و مدافعان کشور یاری گر دین خدا هستند سپاسگذارم و التماس دعا و توفیق دارم. عزیزان من شاید دستان ناتوان من توانایی بالا نگه داشتن پرچم حسین را تا آخر نداشته باشد استدعا دارم برادرانم اگر من به زمین خوردم این پرچم را برافراشته و دوباره به احتزاز در آورند.  لبیک یا حسین لبیک یا خمینی. . .  خداوندا شاهد باش که ما به حسین زمانت لبیک گفتیم پس ما را یاری کن. مادر مهربانم حلالم کن و نگران نباش و مرا به خدا بسپار که او بهترین امانت دار است.  

پدر خوبم مرا ببخش و به خداوند بسپار و نگران نباش، چرا که بسیار راه خوبی در پیش من و هم رزمانم گذاشته شد.  برادران و خواهران خوب و بزرگوارم شما را به خداوند میسپارم که همچنان با ایمان و عزت در راه اعتلای ایران و اسلام بکوشید.  والله خیرُ ناصراً و معین 25 / 8 / 1366

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار محمد باقر ابراهیمی

 شهید محمدباقر ابراهیمی فرزند ابراهیم در سال 1344 در روستای محمودآباد دیده به جهان گشود تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان مهدی مجلسی محمودآباد به پایان برد و به علت عدم وجود مدرسه راهنمایی در این روستا آن شهید جهت گذراندن دوران راهنمایی به مرودشت رفت و در مدرسه راهنمایی امیرکبیر مرودشت مشغول تحصیل شد روحیه استقلال، مهربانی، توکل و اعتماد به نفس از همان ابتدا در وجود او کاملاً مشهود بود و همواره می کوشید که در برآوردن نیازهای خانواده به پدرش کمک نماید و بدین جهت و به علت فقر خانواده بود که آن شهید نتوانست به تحصیل در دوره راهنایی ادامه دهد و لذا از گذراندن چند ماهی از سال اول راهنمایی بود که به کمک پدرش به کار و تأمین نیازهای خانواده پرداخت درباره اخلاق آن شهید سعید باید گفت که با همه آشنایان مهربان و صمیمی بود و از کمک و همکاری به آنها دریغ نمی ورزید خوش خلق بود و همیشه چهره ای شادمان داشت از جمله خصائص برتر آن شهید بزرگوار شجاعت و غیرت و مردانگی او بود و در همه حال از اقوام و خویشان یاد می کرد و هرگز از آنها غفلت نمی نمود با پدر و مادر و سایر افراد خانواده صمیمی بود و هیچگاه از ادای فرایض دینی غافل نبود با به ثمر رسیدن انقلاب و تحمیل جنگ از طرف جباران شرق و غربی و هتک حرمت اسلام ناب محمدی در کشور اسلامی ایران بود که شهید راه خود را که همواره دفاع از ارزشهای مقدس انقلاب و پیاده نمودن تحکام خداوند در روی زمین و دفاع از حریم مقدس سرزمین اسلامی ایران بود را تشخیص داد و ندای امام امت خمینی کبیر را لبیک گفت و وارد بسیج این مدرسه عشق و ایثار شد و نام مقدس بسیجی را بر خود نهاد عشق به انقلاب و امام و خشم نسبت به دشمنان انقلاب و تعصب دفاع از سرزمین اسلامی ایران تا آنجا در وجود ایشان جای گرفته بود که دیگر هیچ چیز مانع از رفتن او به جبهه نشد و در تیرماه سال 1362 پس از گذراندن دوران آموزشی به جبهه اعزام شد و پس از انکه 22 روز مردانه و شجاعانه در برابر کفاران شیطان صفت بعثی جنگید سرانجام در دهم مرداد ماه سال 1362 در عملیات پیروزمند والفجر 2 در منطقه حاج عمران عراق به شهادت رسید و به آرزوی خود که همانا لقاء الله بود رسید. پیکر پاک و سوخته آن شهید سعید بر دوش مردم شهید پرور منطقه زرقان تشییع و در زادگاهش روستای محمود آباد کربال به خاک سپرده شد.  روحش شاد و راهش پر رهرو باد.  

وصیت نامه شهید محمدباقر ابراهیمی

بسم الله الرحمن الرحیم

 سلام بر امام خمینی ولی فقیه این قامتی که مانند جدش حسین(ع) در برابر ظلم و ستم مستکبران و قدرتهای بزرگ ایستاده و یکقدم به عقب بر نمی دارد. سلام بر امت شهید پرور و نمونه که با حضور همیشگی خود در همه صحنه های حق و باطل اسلام و امام را یاری می کنند و قدرت نفس کشیدن و خواب راحت را از دشمن سلب کرده اند. اسلام امروز در دو جبهه می جنگد که با عنایت خداوند تعالی در دو جبهه پیروز بوده و هست. یکی جبهه داخلی که شامل منافقین و لیبرالها و کمونیست ها است و جبهه دوم نبرد با نیروهای خارجی و صدام که بوسیله اربابش آمریکا به حریم مقدس اسلام تجاوز کرده است.  آمریکا بداند که این همه توطئه علیه ملت غیور ایران بی فایده است.  و بگفته امام عزیز «آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند.  »

 من امروز بنا به تکلیف شرعی رهسپار جبهه می شوم و امیدوارم که رزمندگان اسلام به کفر جهانی پیروز شوند و به امید برافراشته شدن پرچم اسلام بر فراز کاخ سفید.

 

 

 

 

 

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

  زندگینامه شهید بزرگوار مختار ابوالحسن پور

در یکی از شبهای پاییز 1347 که تاریکی دل شب را فرا گرفته بود مختار ابوالحسن پور فرزند ایوب در یک اطاق گلی و متروک اما با صفا چشم به جهان گشود. هنگامی که 6 ساله شد به دبستان قدم نهاد و در ده مشغول به تحصیل شد پس از به پایان رساندن موفقیت آمیز دوره ابتدایی وارد مدرسه راهنمایی گردید. شهید ابوالحسن پور از همان کودکی عاشق امام حسین (ع) و یارانش بود و در مراسم عزاداری ها شرکت می کرد هنگامی که جنگ تحمیلی شروع شد شهید ابوالحسن پور 14 ساله بود و آرزوی رفتن به جبهه را در سر داشت. اول راهنمایی را تمام کرد و به کلاس دوم راهنمائی قدم نهاد در اواسط همین سال بود که تحصیل را رها کرد و به جبهه های حق علیه باطل شتافت. عاشق حق و امام بود و هرچه به او می گفتند که تحصیل هم یک نوع جبهه و جنگ است اما او جبهه را رها نکرد و نزدیک به یازده مرتبه به جبهه رفت یک مرتبه هم که از جبهه آمده بود با اصرار پدر و مادر برای ایشان نامزدی کردند بعد از مراسم عقد اثاث جبهه را جمع آوری کرد و برای یازدهمین مرتبه در تاریخ 15/8/65 به جبهه های نور علیه ظلمت شتافت و در عملیات کربلای 5 در منطقه شلمچه و در تاریخ 9/11/65 در سن 18 سالگی ندای حق را لبیک گفت و به درجه رفیع شهادت نائل گشت و به آرزوی همیشگی خود رسید. پیکر پاک شهید مختار ابوالحسن پور پس از تشییع در گلزار شهدای رحمت آباد کربال به خاک سپرده شد.

 

 

 

وصیت نامه شهید مختار ابوالحسن پور

بسم الله الرحمن الرحیم

پدر عزیز و مادر مهربانم، اگر من شهید شدم و این افتخار بزرگ که آرزوی دیرینه من بود نصیبم شد اول مرا در گلزار شهدای روستا به خاک بسپارید. در سوگ من طوری عزاداری کنید که دشمن خوشحال نشود و همیشه و در همه حال از یاد خدا غافل مباشید و امام را تنها نگذارید و همیشه از سخنان ایشان اطاعت کنید و به دیگر برادرانم درس شهادت بدهید، کاری کنید که برادرانم همچون من بلکه بهتر از من از امام عزیز اطاعت کنند. پدر و مادر مهربان هر چند می دانم داغ نوجوان 18 ساله سخت و کمرشکن است اما مگر قبل از من و شما علی اکبرها به جبهه نرفتند و شهید نشدند. امیدوارم مادرم همانند ام لیلا و حضرت زینب (س) در سوگ من صبور باشد و دشمن را خوشحال نکند.

پدر جان همچون دیگر پدران شهید بلکه صبورتر از آنها باشید و برای امام عزیز یاری باشید و تکیه گاهی برای خواهرانم و برادرانم باشید و به مادرم نصیحت می کنم که در سوگ من طوری باشد که یاران باوفای زینب و ام کلثوم بود.

به هم سن و سالهای خود وصیت می کنم که همیشه نماز بخوانید، قرآن بخوانید و عمل کنید به قرآن ، و به پدر و مادران خود احترام بگذارید تا در آینده فرزندان شما، شما را احترام کنند.

روحش شاد و یادش گرامی

 

 

 

 

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار جهانبخش اتابکی

 با عرض ادب و بندگی به حضور رهبر کبیر انقلاب و سلام و درود به شهدای گل گون کفن ایران که با نثار خون پاک خود جمهوری عدل اسلامی را آبیاری کردند. زندگینامه شهید بزرگوار جهانبخش اتابکی فرزند سهراب که در جبهه جنوب در جنگ حق علیه باطل به درجه رفیع شهادت نائل آمد: شهید جهانبخش اتابکی فرزند مرحوم سهراب و مرحومه سکینه کاتب در تاریخ 1/6/1342 در روستای اتابک کربال به دنیا آمد و پدرش در همان محل سکونت داشت و کارگری می کرد. در سال 1347 به مدرسه رفت و یک سال که به درس ادامه داد چون سن شناسنامه ایشان کم بود کارنامه تحصیل به ایشان تعلق نگرفت و در سال 1348 باز هم ادامه داد که مدرک تحصیلی به ایشان داده شد و به مدت 4 سال در همان محل اتابک به درس ادامه داد و سال پنجم چون در محل خودش کلاس نبود از پدرش خواست که او را به جای دیگر بفرستد تا درس را ادامه دهد. پدرش پیش یک معلم به نام آقای شیرزادی در روستائی دیگر به نام سبز آباد کربال ایشان را ثبت نام کرد. لذا در سال 1352 در دبستان عشایری سبزآباد اشتغال به تحصیل داشته و کلاس پنجم را در آنجا تمام کرد. شهید در سن کودکی هر روز حدود 2 کیلومتر راه پیاده می رفت تا به آن مدرسه برسد. مدرسه راهنمائی نیز در آن منطقه وجود نداشت و برای ادامه تحصیل عازم شهر مرودشت شد. حدود پنج سال هم در مرودشت در خانه ای اجاره ای بدون این که کسی برای ایشان نهار یا شام یا این که کار دیگر بکند به سر بُرد در منزل شخصی به نام کاکاجان شیروانی که آن شخص هم فوت نموده است. این چند سال هم با وضع بدی گذراند چون پدر ایشان وضع مالی خوبی نداشت به سختی تا کلاس سوم راهنمائی در مدرسه شهریار و مدرسه جم مرودشت سپری کرد.

شهید اتابکی از سال 1356 برای کمک به معیشت خانواده و زندگی 6 خواهر و 2 برادر و پدر و مادرش به کارگری مشغول شد و مدت ها کار بنائی کرد تا با کمک پدرش بتوانند خانواده را اداره کنند. در سال 1356 پدرش از محل اتابک با وضع خیلی بدی به مرودشت رفت و مدت دو سال در کارخانه شیر پاستوریزه کار کرد. شهید جهانبخش اتابکی هم پهلوی پدرش در همان کارخانه کار می کرد که مزد شهید مبلغ 15 تومان و مزد پدرش 30 تومان بود. شهید برای این که بتواند روزها کار کند و شب ها درس بخواند کارخانه را با پدرش ترک نمودند و برای کار همه روزه از مرودشت به شیراز می رفتند، منزلشان اجاره ای بود، در حدود 2 سال اجاره نشین بودند، پدرش با همکاری جهانبخش یک قطعه زمین به مساحت 200 متر که از شهر مرودشت دور بود خرید و در آن زمین 2 اتاقک گلی و چوبی درست کردند و با دردسر زیاد که زمان طاغوت هم نمی گذاشتند که ضعیفان در یک جای دور افتاده هم منزلی درست کنند. این دو اتاق را چندین بار مأمورین زمان طاغوت خراب کردند ولی پدر شهید روزها سر کار می رفت و شب ها خانه درست می کرد باز فردا صبح هم مأمورین خرابش می کردند، خلاصه با هر جگر خونی که بود این دو اتاق را ساختند و حالا در همان 2 اتاق زندگی می کنند...

شهید جهانبخش اتابکی مدت شش ماه در باباکوهی شیراز به درخت کاری ادامه داد و بعد در جاده کفترک مدت یک سال در یک کارگاه ساختمان سازی شخصی نگهبان بود، مزد ایشان شبانه روزی مبلغ یک صد تومان بود. یک روز صاحب کارگاه شهید اتابکی را برای جرثقیل به شیراز فرستاد که در بین راه چون عقب ماشین بود از پشت ماشین پرت شده بود و مقدار زیادی شهید را روی زمین کشیده بود و چون آسیب زیادی به سر و صورت و دست و سینه ایشان وارد شده بود او را به بیمارستان برده بودند و پس از مرخص شدن از بیمارستان چندین روزی نمی توانست سر کار برود ولی با وجود اینکه زخمی بود باز هم با سختی در راهپیمائی های ضد رژیم شاه که امام دستور می داد شرکت می کرد.

 خلاصه ای از فعالیت های شهید در دوران انقلاب

شهید جهانبخش اتابکی از وقتی که در ایران انقلاب شد همیشه در راهپیمائی شرکت می کرد چون در زمان طاغوت علاقه زیاد به کتاب های دینی داشت همیشه می گفت که ما باید راهی که خداوند گفته است در پیش بگیریم. نباید ما از راه منحرف شویم ما باید به کتاب های دینی آشنا شویم و حرف های آقای دستغیب را فراموش نکنیم.

روایتی که شهید برای عده ای از رفیقان تعریف کرده بود :

شهید می گفت خواب دیدم که یک نفر از آل محمد (ص) تمام ملت را در شاه چراغ جمع کرده، ملت که جمع شدند بالای بام شاه چراغ رفت و فریاد زد که ای ملت دنبال مال دنیا نباشید و انشاء الله امام زمان ( عج ) خواهد آمد، انشاء الله، اسلام در تمام دنیا شناخته و پیروز خواهد شد. بعد از این حرف که آن شخص زد یک دفعه تمام شهر به صدا در آمد و من وحشت زده از خواب پریدم و از خانه بیرون رفتم که پدرم هم بیدار شد و گفت کجا می روی گفتم که تمام شهر شیراز به صدا در آمده است، بلند شو تا من و تو هم برویم، بعد که حالم سر جا آمد دیدم که شب است و خبری نیست. چند ماه دیگر که در شیراز کار کردم دیدم که در گوشه کنار مردم می گویند که باید شاه برود تا این که انقلاب شد. شهید جهانبخش اتابکی همیشه در راهپیمائی شرکت می کرد و یک روز هم مأمورین شاه که از گاز اشک آور استفاده می کردند او را دستگیر و مدت 2 روز در شهربانی بازداشت کرده بودند که پدر و مادرش اطلاعی نداشتند و یک نفر ناشناس ضمانت ایشان شده بودند که به زندان نرود و تعهد از ایشان گرفته بودند که در راهپیمائی شرکت نکنند باز فردا صبح هم رفت و گفت اگر ما قطعه قطعه شویم باید دستور امام را اجرا کنیم.

بعد از انقلاب، مردم روستا را با انقلاب و دین و نماز آشنا می کرد و بچه ها را در همان روستا به راهپیمائی وادار می کرد به کشاورزان آن منطقه می گفت که ما با کشورهائی مثل آمریکا و شوروی در جنگ هستیم و شما باید کشت گندم زیاد بکنید و زمین خالی نگذارید که تا ما به آمریکا و دیگر کشورها احتیاج داشته باشیم ما باید کشت گندم در کشور خودمان خودکفا باشیم.

شهید اتابکی در تاریخ 14/1/60 که از طریق رادیو اعلام نمودند که هوابرد شیراز از دارندگان مدرک سوم راهنمائی برای خدمت داوطلبانه ثبت نام می کند در روز چهاردهم فروردین ماه سال 1360 فوراً مراجعه نمود و اسمش را ثبت کردند و چون کار پرونده ایشان کمی طول کشید خیلی ناراحت بود و می گفت چرا این کار را فوراً انجام نمی دهند تا ما بتوانیم در این جنگ شرکت کنیم، با ناراحتی می آمد منزل و می گفت که امروز هم کارمان تمام نشد. خلاصه در مدت 10 روز که رفت و آمد داشت یک روز از ایشان ضامن خواسته بودند، آمد به منزل و به پدرش گفت که ضامن از من خواسته اند شما باید یک ضامن پیدا کنید. پدرش پهلوی یک مغازه دار رفت، او هم به شهید گفت که من ضامن شما می شوم ولی شما خدمت نمی کنی. ایشان جواب داده بودند که شما ضامن من بشوید تا بعد هم خواهید دید که من خدمت می کنم یا نه....

 شهید جهانبخش اتابکی در دوره دانش آموزی در هوابرد شیراز قبول شد و در مدت چهار ماه دوره آموزشی اسلحه و چتر بازی دید، بعد از آن برای دوره تخصصی مخابرات به تهران منتقل شد در حدود سه ماه در تهران در پادگان لویزان آموزش دید که در این 3 ماه یک بار به مرخصی آمد و بی صبرانه منتظر اعزام به جبهه برای جنگ با متجاوزین بعثی بود.

خلاصه برای جنگیدن به جبهه حق علیه باطل اعزام شد در منطقه شوش و رقابیه فعالیت می کرد و نامه های زیادی می فرستاد و در نامه ها از وضع جبهه زیاد می نوشت و می گفت که به امید خداوند و امام زمان ( عج ) صدام رفتنی است و اسلام پیروز خواهد شد و پرچم اسلام در کشورهائی که غیر مسلمان هستند زده خواهد شد که بدانند اسلام دین و حقیقت می باشد.

شهید پس از حدود 2 ماه حضور در جبهه بود به مرخصی بازگشت و در حدود 10 روز ایشان مرخصی داشت. دوباره به جبهه مراجعت کرد. او مدت 5  ماه در جبهه بود. البته در حمله شوش و رقابیه هم شرکت داشت که باز به مرخصی مرحله سوم آمد که برایمان تعریف می کرد و می گفت : که حمله با رمز یا زهرا ( س ) که می خواست آغاز شود و نیروی ما می خواست حمله کند و پنج روز طول کشید که یک شب عراقی ها به ما حمله کردند که بسیاری از نیروها و تجهیزات عراقی را به غنیمت و به اسارت گرفتیم و فردا شب ساعت 2 نیمه شب حمله ما شروع شد و ما تمام خاکریز ها و سنگرهای عراقی ها را گرفتیم....

خلاصه خیلی زیاد می گفت که این شربت شهادت چه رنگی است که نصیب ما نمی شود، بار آخر که مرحله سوم مرخصی بود خودش می گفت که انشاء الله این دفعه نوبت آزادی خرمشهر است که از چنگال فریب خوردگان عراق بیرون بکشیم. می روم به امید خداوند حتی به پدرش گفت پدرجان من باید بروم اگر یک ساعت سر وقت که برای من تعیین شده اضافه تر در این جا بمانم خیانت به خون شهداء کرده ام، باید یک روز جلوتر بروم. این بار در تاریخ 15/1/61 آمد که در تاریخ 25/1/61 به اهواز باز گردد ولی مرخصی را نیمه تمام گذاشت و به جبهه بازگشت..

این رزمنده دلاور و از خود گذشته در تاریخ بیستم اردیبهشت 1361 در جبهه جنوب، در منطقه غرب کارون بر اثر اصابت ترکش به سرش به فیض عظمای شهادت رسید و پیکر مطهرش در تاریخ 27/2/61 با حضور مردم شهرستان و روستاهای کربال بویژه اتابک و حسین آباد و کوهک و محمودآباد و اسماعیل آباد کربال تشییع و در گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد. روحش شاد، یادش گرامی باد و راهش پر رهرو باد.  

 خاطرات و دلنوشته ها

خاطرات شهید از زبان مادر 

 نذری زیر علم:

 یه پسر داشتم از بین رفت، بعد از اون جهان بخش روز عاشورا به دنیا اومد ولی شناسنامه اش بعداً گرفتیم. به خاطر تولدش هر سال روز عاشورا لباس سبز تنش می کردم می بردمش زیر عَلَم برای این که سلامت باشه، نذر کردم 28 صفر 15 من برنج (45 کیلوگرم) نذری بدم که حالا هم این نذر رو انجام می  دم.

عشق به امام :

موقع انقلاب بود داشتم خمیر می کردم نون بپزم یه قاب عکسی برای شاه توی خونه بود. جهانبخش اون عکس رو بیرون آورد انداخت توی بخاری نفتی گفتم : مادر چرا این کارو می کنی ؟ گفت : آقای امام خمینی به جای اون می یاد یه روز عکس امامو می یارم تا هر موقع اونو دیدی  دست بکشی روش و صلوات بفرستی.  

داوطلب جبهه :

یه روز جهانبخش اومد گفت : ننه بیا بریم مدرسه، من داوطلب شدم می خوام برم جبهه، با هم رفتیم مدرسه هر چی معلمان برایم توضیح می دادند که من رضایت ندم اون به من می گفت : مادر هر چی گفتید قبول نکن، منم گفتم : اشکالی نداره، امضاء دادیم و مدارکش گرفتم رفتیم ژاندارمری، گفتم : بچه من می خواد بشه سرباز امام خمینی، گفتند به دستور کی؟ گفتم اول خدا، دوم امام خمینی، سوم رضایت مادرش، گفتند : پدرش کجاست؟ گفتم : پدرش سر کاره، اون جا هم امضاء کردیم و اومدیم خونه.  

لباس عید :

 جهانبخش شب عید اومد به من گفت : برو برای برادرام لباس بگیر ولی من نمی خوام من لباس دولت دارم می پوشم، گفتم : تا تو لباس نخری نه شام می خورم نه عیدی می خوام، گفت : حالا که پولت زیادیه بلند شو بریم برای منم لباس بخر، اومدیم تو پاساژ انقلاب یه پیراهنی دامادمون و یه کت شلواری خودم براش خریدم موقعی که لباسشو پوشید از رادیو یه آهنگی پخش شد گفت : مادر این آهنگو برای ما می زنند، بعد هم دامادمون و هم منو بوسید از مغازه خداحافظی کردیم و اومدیم خونه.

انتظار :

  جهانبخش 25 روز رفته بود که به خواهرش گفتم : صبح زود بلند شو تا آب گرم کنیم و  نون بپزیم. برادرت 5 روز دیگه می یاد. همه خوابیده بودند گوشه پشه بند رو گرفتم بالا که بخوابم. جهانبخش رو در بیداری دیدم، دست کشید روی سرم و گفت : یه لیوان آب به من نمی دی ؟ یه لیوان آب براش آوردم و همین که لیوان آب به او دادم و در حال خوردن بود خون دماغ شد و خون با فشار در لیوان می ریخت، زدم تو صورتم و گفتم : فدات بشم، ننه شهید شدی؟ صورتش که پر از خون بود پاک کرد و گفت : نه شهید نشدم ولی بعداً که برامون تعریف کردند همون موقع شهید شده بود.  

بازگشت از کربلا :

 از کربلا بر می گشتیم پدر جهانبخش مریض شده بود. اومدیم مسجد چنارشاهیجان نماز خوندیم و صبحانه خوردیم و سوار اتوبوس شدیم. هنوز از مسجد رد نشده بودیم که درب اتوبوس باز شد. جهانبخش اومد داخل اتوبوس، وقتی اومد دیدم زیر صندلی ها رو نگاه می کنه و دست می کشه، گفتم : ننه چرا دست می کنی زیر صندلی ها، خاکیه... گفت : نگاه کن بابام پاهاش یخ کرده، بعد کفشای باباشو زیر صندلی ها آورد بیرون و اونا رو کرد پای باباش، بعد پاهای باباشو جمع کرد و گذاشت روی صندلی گفت : خیلی مواظب بابام باش، گفتم : من که مواظبم، گفت: نیستی، بعد در اتوبوس خودش باز شد اومد بره که صداش زدم گفتم : جهانبخش می خوای بری؟ نگاهم کرد گفت : بله فقط حرف من اینه که مواظب بابام باشی، بعد رفت، قرار بود پدرشو عمل جراحی کنیم، اما بعد از این جریان که در عالم بیداری برایم اتفاق افتاد شکر خدا دیگه لازم نشد که او رو عمل کنیم و حالش خوب شد.  

قصد سفر :

جهانبخش یه روز گفت : می خوام برم شوش دانیال ، به امید خدا یه روزی بیام مرخصی جنگ تموم بشه ببرمت زیارت شوش دانیال ، رفت شوش دانیال و اومد  گفت : مادر نترسیا، گفتم : چه طور شده؟ گفت : به بابام نگو ، فقط یه سنگ بزرگی جلومونه که خیلی سخته ، به امید خدا این سنگ رو که بلند کردیم راحت می شیم. گفتم : چه سنگی ؟ گفت : می خوایم بریم دارخوئین. بعد، از اون جا بریم شلمچه و خرمشهر رو آزاد کنیم. نیت کردم اونجا توی مسجد خرمشهر نماز بخونم... بعد از اون کربلا که آزاد شده می یام به امید خدا تو رو می برم کربلا ، از کربلا هم می برمت دارخوئین و بعد شوش و دانیال هم زیارت می کنیم، هرجا رفتم می برمت.  

شاه رفتنیه :

انقلاب که شد خیلی ذوق می کرد: گفت : بابا شاه رفتنیه، باباش گفت مگه می شه شاه بره، گفت : ها بابا شاه می ره ، اگه بره این قدر خوب می شه، شاه با آمریکا دستشون تو یه کاسه ایه، همه نفت های ما رو دارن می برند، اگه امام خمینی ( ره ) بیاد همه چیز درست می شه....

آرزوی کربلا :

جهانبخش وقتی برای امام حسین ( ع ) سینه می زد خیلی گریه می کرد می گفت: ما باید اون جا بودیم و در رکاب امام حسین می جنگیدیم، باید بریم زیارت امام حسین ( ع ) زمان جبهه و جنگ هم می گفت : ما باید خرمشهر رو آزاد کنیم و راه کربلا هم باز بشه و بریم کربلا.

خاطرات شهید از زبان پدر

آخرین وداع :

جهانبخش در آخرین مرخصی همه جا سر زد ، روز آخر رفت خونه خواهرش، بنزین گیر نمی اومد، الکل ریخت توی موتور سیکلتش رفت. شب موند و فرداش گفت می خوام برم گفتم : من هم می خوام با تو بیام، گفت : بابا جنگ تموم شده فقط خرمشهر آزاد بشه همه آزادیم، موقعی که می خواست بره به مادرش گفت : مادر اگه خندیدی می گذارم منو بوس کنی، اگه بخوای گریه کنی نمی گذارم، به مادرش گفتم : بخند، بچم می خواد بره جبهه، بعد گفتم : بابا من می خوام با تو بیام، مگه نمی خوای بری خرمشهر؟ منم می خوام با تو بیام، گفت : بابا راهت نمی دهند، تا آقای خمینی رو داریم غصه نداریم، تو نگران نباش، بعد گفت : بابا تو هم می خوای گریه کنی؟ گفتم : نه برو دست امام حسین ( ع ) و جد خمینی.... بعد دست کشیدم روی سرش و گفتم : دست امام خمینی روی سرت باشه.

 

آزادی خرمشهر :

جهانبخش بیسیمچی بود، موقعی که خرمشهر آزاد می شه خیلی خوشحال می شه ، یه سرهنگی باهاش بوده به نام حسن جاویدی ، جهانبخش با اون توی جیپ بودند ، خمپاره جلوی جیپ اونا می افتد، جهانبخش شهید می شه سرهنگ جاویدی همین که حرکت می کنه که بره طرف جهانبخش ترکش می خوره و شهید می شه.

استقامت :

جهانبخش در مورد جبهه و جنگ راستش رو به ما نمی گفت، به خاطر این که ما نگرانش نشیم. فقط یه بار که اومد مرخصی گفت: ... من خودم خط مقدم نمی رم. گفتم : بابا ترورت می کنند، گفت: بابا اونائی که ترور می شن بسیجی هستند، من درجه دارم، منو ترور نمی کنند. مرخصیش که تموم شد، رفت جبهه از اون جا نامه نوشت که من دارخوئین هستم و قرار شد که شب عید بیاد مرخصی اما نیومد تا 15 روز بعد از عید، بعد هم که اومد دو سه نفر از دوستاش باهاش بودند خیلی هم لاغر شده بود، گفتم : چرا لاغر شدی؟ چی شده ؟ گفت : هیچی، اما به مادرش گفته بود که ترکش خورده به سرش ولی به بابام چیزی نگو.

خبر شهادت :

یه روز از طرف بنیاد شهید اومدند گفتند بیا بنیاد شهید، من رفتم اون جا رئیس اومد و گفت : آقای اتابکی شما هستید؟ گفتم : بله گفت : بچه ات زخمی شده، توی اهوازه، من هم گفتم : خدا کنه زخمی شده باشه، بعد رفتم روستای اتابک خبر دادم. فرداش با برادرم رفتیم بنیاد شهید برادرم رفت با مسئول بنیاد شهید صحبت کرد، من هم یه گوشه وایساده بودم، مسئول بنیاد به برادرم داشت می گفت: باباش دیروز اومده این جا ما به اون نگفتیم که پسرش شهید شده من صحبت های اونا را شنیدم چون بغض کرده بودم از بینی ام خون جاری شد مردم دور و برم رو گرفتند اون جابود که فهیمدم جهانبخش شهید شده.

هدیه بهشتی:

یه بار جهانبخش اومد به خوابم یه بره با خودش آورده بود بهش گفتم : جهانبخش مگه شهید نشدی گفت : نه بابا من شهید نشدم، من توی باغ بهشتم، حالا هم اومدم دیدنتون ، گفت : بابا بره رفته روی پشت بام، برو بیارش پائین، من هم بازوهاشو بوسیدم و گفتم : حیف بازوهات نیست که بره زیر خاک، تا رفتم بره رو از روی پشت بام بیارم پائین از خواب بیدار شدم و از آن روز به بعد روزی ما زیادتر شد.

مرخصی :

جهانبخش یه نامه ای از لویزان فرستاده بود توی نامه اش به مادرش گفته بود مادر غصه نخور من لویزان هستم. درس بی سیم می خونم ( آموزش بی سیم می بینم ) به امید خدا می خوام برم جبهه بی سیم چی بشم بعد از سه ماه اومد و گفت : یه لباسه ارتشی با پول خودتون برام بدوزید لباسو براش دوختیم و بردیم هوابرد، یه سرهنگی گفت : الان اتابکی لباسشو پوشید مرخصی گرفت و رفت مرودشت، ما مجبور شدیم ماشین بگیریم و برگردیم خونه ، به خواهرش گفته بود به بابام هیچی نگو که من اومدم وقتی رسیدیم خونه دیدم توی پنجره نشسته بود تا مارو دید قایم شد به خواهرش گفتم برادرت کجاست گفت : نیومده، گفتم : خودم دیدمش ، قایم شده بعد جهانبخش اومد و خندید و گفت : تو منو از کجا دیدی گفتم : موقعی که توی پنجره نشسته بودی دیدمت.  

شب سوم شهادت :

شب سوم شهادت جهانبخش بود که خواب دیدم جهانبخش رو توی قبرستان خواباندند و بعد رفتم گفتم : اول خودم و بعد پسرم خاک کنید، جهانبخش یه لحظه به من گفت : بابا اجازه بده منو خاک کنند، پشت سرتو نگاه کن وقتی به پشت سرم نگاه کردم دیدم آقای خمینی به یه درختی تکیه داده و قرآن می خونه و هفت نفر نورانی هم پشت سرش بودند. در خواب گفتم: سپردمت به خدا و همون لحظه از خواب بیدار شدم.  

شبنم :

یه شب خواب دیدم که دارم گریه می کنم و با همسایه مون می رفتیم داخل خیابان دولت آباد که یه نفر اومد یه انگشتری داد به من و گفت : اینو بده به جهانبخش، همین طور که می رفتیم همسایه مون گفت : آقای اتابکی جهانبخش این جاست، وقتی نگاه کردم دیدم که داخل یه مغازه رو صندلی نشسته و مغازه مثل شاه چراغ شده بود و روی ریشش شبنم نشسته بود، رفتم به طرفش دست انداختم گردنش بوسیدمش، گفت : بابا این دفعه بهتر شدم یا اون دفعه؟ گفتم : این دفعه ، بهش گفتم : بیا بریم خونه، گفت : صاحب این مغازه این جا رو به من سپرده، صبر کن تا صاحبش بیاد بعد با هم بریم خونه همون موقع من محاسنش رو در دهانم کردم که آب خنکی جگرم رو خنک کرد.  

 خاطراتی به روایت شهریار زارع (داماد خانواده) :

 در چندین نامه اشاره کرده بودکه ما وقتی که در شوش و رقابیه به لشکر بعثی حمله نمودیم چند کیلومتر که از خاک عزیزمان را گرفتیم بعد از این که یک روز و یک شب که جنگیدیم ساعت 10 صبح که چندین کیلومتر پیشروی کردیم بعد دیدیم که یک نفر پشت سرمان پیدا شد که او را شناسائی کردیم دیدیم که یک نفر از عراقی ها می باشد. فرمانده مان گفت بچه ها کسی حاضر است که برود این عراقی را بیاورد هیچ کس نرفت و من داوطلب شدم این عراقی را می آورم رفتم به طرف آن شخص که تسلیم شده بود تا نزدیک شدم دیدم که خودش به طرفم آمد و روی پاهام افتاد شروع به بوسیدن کرد و گفتم بلند شو و همین طور التماس می کرد. گفتم کو اسلحه ات؟ با زبان عربی گفت «تًعًل» یعنی بیا، رفتم دیدم زیر زمین یک اسلحه و 2 نارنجک دستی پنهان کرده بود، آن ها را برداشتم و با خودم آوردمش و تحویل گروهان دادمش...

در هر مرخصی به منزل ما، در روستای اتابک، برای دیدن خواهرش می آمد و همیشه تعریف می کرد که ما در جبهه که می جنگیم وقتی که اخبار رادیو ایران را می شنویم بیشتر نیرو پیدا می کردیم، اخبار ایران بهتر به ما روحیه می دهد و هر لحظه اشتیاق مان برای حمله بیشتر می شود.

شهید جهانبخش اتابکی همیشه می گفت : ما فقط برای اسلام و قرآن دفاع می کنیم و گوش به فرمان رهبر هستیم که به ما دستور حمله بدهد...

توصیف سپاه

شهید جهانبخش اتابکی این یک سال و شش ماه که در ارتش بود فقط می گفت که اگر سپاه نبود کشور هم نبود اگر ارتش ما مانند سپاه کار کند نباید این جنگ به این طولانی شود اما حیف و صد حیف که سپاه با سلاح سنگین نمی تواند بجنگد اگر این سپاه مانند ارتش دوره دیده بودند صدام نمی توانست که 19 ماه در خاک ایران بماند، ما دانش آموزان هوابرد که جدیداً در ارتش رفتیم با برادران سپاه خونمان یکی و سنگرمان یکی است...

خاطرات از زبان عموی شهید، علی جان اتابکی

 بسم الله الرحمن الرحیم، درباره شهید اتابکی به خاطرم هست از زمان کودکی شهید که به سن 7 سالگی رسید به پدرش در معیشت خانه کمک می کرد...

بعد از انقلاب، گاهگاهی به دوستانش می گفت : یعنی می شود که من هم به راه اسلام شهید بشوم؟ در زمان اول انقلاب جمهوری اسلامی در تمام تظاهرات چه در مرودشت و چه شیراز شرکت می کرد، در دهات اطراف بند امیر و سایر روستاهای دیگر می گشت و برای مردم سخنرانی می کرد، مثلاً می گفتت: ای مردم شما یک روز به دنیا آمده اید و یک روز هم از دنیا خواهید رفت، زندگی دوران امتحان است، ما برای مال دنیا و خوردن و پوشیدن نیامده ایم، ما برای امتحان وارد این دنیا شدیم و باید نماز خواند و روزه گرفت و خمس داد و زکات و حج رفت و جهاد کرد و ما الان در حال جهاد هستیم....

نامه های شهید جهانبخش اتابکی:

 شهید در نامه ای نوشته بود : جنگ بین ایران و صدامیان کافر همان جنگی است که حضرت حسین ابن علی را که با چندین هزار نامه دعوت کردند ولی با حرکت کردن آن امام عزیز راه او را بستند و بمیرم در صحرای کربلا یکه و تنهایش گذاشتند. ابوالفضل العباس که تا صبح از خیمه های برادر پاسداری می داد ولی ما الان به جای آن رعنا جوان قمر بنی هاشم پرچم اسلام را در دست گرفته و خواهیم ایستاد... ما هدفمان ادامه دادن راه هفتاد و دو شهید کربلا و راه حضرت زینب (س) است.... باید گوش به فرمان امام خمینی (ره) باشیم، چون کشورهای شرق و غرب می خواهند جمهوری عدل اسلامی که آن ها را به وحشت انداخته است از پای در آورند، چرا نشسته اید الان برای سرکوب کردن جمهوری عدل اسلامی است که صدام آمریکائی در برابر اسلام قد علم کرده... به چه قدرتی؟ به قدرت آمریکا و اسرائیل خائن و شوروی ملعون، ولی یک چیزی است که اسلام و لشکریان اسلام چنان مشت در دهان این کافر صفتان بزنند که دیگر نتوانند در برابر اسلام قد علم کنند و این جمهوری عدل اسلامی می رود تا حق مستضعفین جهان را از این خون خوران از خدا بی خبر بگیرد، ما از پای نخواهیم نشست تا آزادی قدس عزیز چون کشورهای غرب زده و شرق زده از اسلام حقیقی می ترسند، چون اسلام حق می گوید و پشتیبان حق است و پشتیبان پا برهنه است باید هم با اسلام در ستیز باشند. الان در جبهه جنگ حق علیه باطل ما به چشم خودمان می بینیم که چه قدر خیره کننده است که لشکر اسلام غلبه بر کفر صدامیان می کنند و ما اگر شهید بشویم پیروز هستیم و بکشیم هم پیروز هستیم، ما آن چنان ایستاده ایم که همان طور امام علی (ع) و حضرت سید الشهداء (ع) ایستادند و به جهان آن چنان نشان دادند و ما راه آن امامان عزیز را ادامه خواهیم داد و به جهانیان نشان خواهیم داد که اسلام عزیز حق مستضعفین جهان را از چنگال این گرگ صفتان خواهد گرفت، ما زیر بار ظلم نخواهیم رفت و با ظلم هم در ستیز هستیم. من از خدای تبارک، بزرگ و توانا می خواهم که به رهبر انقلاب اسلامی نائب الامام، امام خمینی طول عمر بیش از پیش عطاء فرماید. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار.

نامه های دیگر شهید جهانبخش اتابکی:

بسمه تعالی : خدمت پدر بزرگوار و مادر مهربانم سلام عرض می نمایم : پس از عرض سلام سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که همیشه مثل گل های بهاری شاد و خرم باشید و در زندگی پیروز و کامیاب باری اگر از راه لطف و محبت جویای این جانب بر آمده باشید سلامتی که یکی از نعمت های الهی می باشد برقرار است و ملالی نیست به جز دوری از شما که امیدوارم هر چه زودتر برطرف گردد. باری پدر جان حال من بسیار خوب است و هیچ ناراحتی ندارم وضع جنگ خیلی خوب است الحمدالله ما شهید نداده ایم و امیدوار هم  هستم که ندهیم. من این چندمین نامه هست که برای شما می فرستم ولی هنوز جواب هیچ کدامشان نیامده الان ساعت 7 صبح است که من نامه را می نویسم و هوا خیلی خوب است من این نامه را توسط جناب سروان کوهپایه برای شما می فرستم که امیدوارم هرچه زودتر به دستتان برسد و اگر توانستید جوابش را هم به جناب سروان کوهپایه بدهید تا برای من بیاورد..... والسلام 27/10/60 جهانبخش اتابکی.  

 بسمه تعالی : اول از روی ادب ای گل بی خار سلام - دوم از راه مهر و محبت دارم پیغام.  خدمت داماد عزیز و خواهر مهربانم سلام عرض می نمایم : پس از عرض سلام سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم. امیدوارم که هیچ ناراحتی نداشته باشید و همیشه مثل گل های بهاری شاد و خرم باشید. باری اگر از راه لطف و محبت جویای حال این جانب جهانبخش اتابکی برآمده باشید سلامتی که یکی از نعمت های الهی است برقرار می باشد و هیچ ناراحتی ندارم به جز دوری شما که امیدوارم آن هم با فرستادن نامه های پر مهر و محبت جبران بگردد. باری برادر جان حال من بسیار خوب است و وضع جبهه هم خیلی خوب است. باری این چندمین نامه است که برای شما می فرستم ولی هنوز جواب هیچ کدامشان را دریافت نکرده ام. امیدوارم که وضع زراعت تان خوب باشد. این جا که هوا خیلی خوب است از دیروز تا حالا بارندگی شروع شده و باران رحمت بر این دشت های خشک شروع به باریدن نموده الان ساعت 7 صبح است که من این نامه را می نویسم تا بدهم جناب سروان کوهپایه برایتان بیاورد خواهش می کنم جوابش را هم بدهید به خودش تا بیاورد منتظر جواب شما هستم. اگر لبخند زدی بر خط زشتم- می بخشید چون که تندتند نوشتم. صندوق پستی1/492 - 27/10/60 جهانبخش اتابکی

 بسم الله الرحمن الرحیم : خدمت داماد عزیز و بزرگوارم جناب آقای شهریار زارع و خواهر مهربان و گرامی ام جناب بانو شهناز اتابکی سلام عرض می نمایم : پس از عرض سلام سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که همیشه مثل گل های بهاری شاد و خرم باشید و در زیر سایه امام زمان و به رهبری امام خمینی نائب بر حقش بر تمام مشکلات زندگی پیروز و کامیاب باشید. باری اگر از راه لطف و محبت جویای حال این جانب جهانبخش اتابکی بر آمده باشید سلامتی که یکی از نعمات بی کران الهی می باشد برقرار است و هیچ گونه ملالی نیست به جز دوری شما که امیدوارم هرچه زودتر و به یاری پروردگار بزرگ به دیدار یک دیگر موفق بشویم باری برادر جان نامه شما در تاریخ 21/9/60 به  دست بنده رسید که خیلی خوشحال شدم که شما سلامت هستید من دلم برای بچه ها تنگ شده است به جای من آن ها را ببوس برادر جان وضع ما در این جا خیلی خوب است ما در روز چهارشنبه 25/9/60 دوره مان تمام و به شیراز برخواهیم گشت و چند روزی مرخصی دارم که حتماً به اتابک برای دیدن شما خواهم آمد برادرجان من یک عکس از قبلاً دارم که برای شما می فرستم و انشاء الله خودم که آمدم عکس دیگری برای شما خواهم آورد خوب دیگر سر شما را درد نمی آورم هر کسی احوال مرا بپرسد سلام مرا بهش برسان به امید دیدار. در ضمن جواب نامه را ندهید چون که ممکن است من تهران نباشم. اتابکی 21/9/60  

 بسم الله الرحمن الرحیم : اول از روی ادب ای گل بی خار سلام - دوم از روی محبت به تو دارم پیغام - خدمت داماد عزیزم جناب آقای شهریار زارع و خواهر مهربانم شهناز سلام عرض می نمایم پس از سلام و عرض ادب امید است که اوقات سالم و مؤید و کامروا باشید و  در امورات زندگی و در تمام مراحل موفق و پیروز باشید. نامه پر مهر و محبت شما که حاکی از احساسات پاکتان بود در تاریخ 22/11/60 و در بهترین وقت و بهترین وجه به دستم رسید که پس از زیارت و قرائت دست خط مبارک خاطرم آسوده گردید که شما الحمدالله سلامت هستید. باری اگر از راه لطف و محبت جویای حال این جانب برادر زنت جهانبخش اتابکی برآمده باشید سلامتی که یکی از نعمت های الهی است برقرار می باشد و ملالی نیست به جز دوری از شما که امیدوارم آن هم هر چه زودتر به یاری پروردگار متعال برطرف گردد و دیدارها تازه گردد. باری عزیزم این دومین نامه است که از تو به دستم رسید که خیلی خوشحال شدم الان که این نامه را برای تو می نویسم در آسمان صحنه های جالبی به وجود آمده چون که به مناسبت 22 بهمن داریم به وسیله کالیبر 50 و ضد هوائی ها گلوله های رسام و منور شلیک می کنیم تمام آسمان مثل روزهائی که جشن است پر شده از گلوله های نورانی و بچه ها تکبیر می گویند و گلوله شلیک می کنند و به وسیله گلوله تو هوا شکل گل درست می کنند که خیلی دیدنی است الان که ما این کارها را می کنیم مطمئناً عراقی ها مثل بید می لرزند چون که خیلی ترسو هستند. در ضمن درباره وضع جبهه که نوشته بودید چه طور است وضع ما خیلی خوب است در حدود 4 روز پیش یعنی از روز 18/11 عراقی های به مدت 3 روز متوالی مواضع که در طرف دست چپ ما مستقر شده اند به زیر آتش توپ و تانک و کاتوشا گرفته بود و مثل برشته گلوله می ریخت به طوری که حتی برای یک لحظه صدا قطع نمی شد و به بچه های ما حمله کرده بودند ولی به یاری خدا در برابر رزمندگان اسلام نتوانستند کاری کنند و با دادن تلفات سنگینی خجالت زده ( تو سری خورده ) و شبانه خودشون عقب نشینی کردند در ضمن یک اتفاق جالب رخ داده که انشاء الله مرخصی که آمدم برایت تعریف می کنم ، باری از قول من به پدرم بگوئید که هیچ نگران من نباشید که به قول معروف تا نباشد میل حق - برگی نیفته از درخت ، که هر چی خدا خواهد همان خواهد شد. در ضمن این  جا هوا خوب است نه زیاد سرد است نه زیاد گرم یعنی معتدل است مثل بهار است و اگر هم که باران ببارد به علت این که زمین های این جا همه اش ماسه بادی هست زمین هیچ شل نمی شه و بر عکس مثل سنگ سفت می شود... 22/11/60

 خدمت داماد بزرگوار و خواهر مهربانم سلام عرض می نمایم : پس از تقدیم عرض سلام سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم. و امیدوارم که همیشه مثل گل های بهاری شاد و خرم باشید و در زندگی پیروز و کامیاب باشید باری اگر از راه لطف و محبت جویای حال این جانب ( ج - اتابکی ) بر آمده باشید سلامتی که یکی از نعمت های الهی می باشد برقرار است و ملالی نیست به جز دوری شما که امیدوارم آن هم هر چه زودتر به یاری الله برطرف بگردد باری برادر جان این سومین نامه هست که برای شما می نویسم ولی هنوز جواب به من نرسید. در این جبهه وضع رزمندگان خیلی خوب است و الحمدالله ما هیچ شهید نداده ایم و از تلفات عراقی ها هم خبر نداریم چون که مبادله آتش با سلاح های سنگین است و گاهی چند تا گلوله توپ در حدود 1 کیلومتری ما به زمین می خورد که الحمدالله هیچ آسیبی به ما نمی رساند و گلوله دشمن به هدر می رود انشاء الله در آینده نزدیک یک حمله در پیش داریم تا به یاری خدا و قرآن طومار هستی بعثی ها را در هم بپیچیم. زیاده عرضی نیست. والسلام.... 22/10/60. تقدیمی از شوش – رقابیه

 

شهید بزرگوار جهانبخش اتابکی فرزندمرحوم سهراب و مرحومه سکینه کاتب، شماره شناسنامه 286 تاریخ تولد1/6/1342 محل تولد روستای اتابک کربال زرقان فارس، تحصیلات: سوم متوسطه، گروهبان یکم هوابرد شیراز، محل شهادت: غرب کارون، تاریخ شهادت20/2/1361 آرامگاه : گلزار شهدای شهر مرودشت، نحوه شهادت اصابت ترکش خمپاره به سر....

روحش شاد و یادش گرامی

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار منوچهر احمدی اکرادی

آنها که ایمان آورند و هجرت کردند و با اموال و جان هایشان در راه خدا جهاد نمودند مقامشان نزد خدا برتر است و آن ها به موهبت عظیم رسیده اند.

تاریخ سراسر حماسه جنگ، نشان از انسان های شجاع و پاکی دارد که حماسه و ایثار آنان در اندیشه های کوته نظران افسانه می نماید و اگر نبود دیدگان نظاره گر مردان آگاه و مومن چون (حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبری) به یقین پرونده شهدا به مرور در جایگاه ویژه افسانه ها بایگانی می گشت. این ستارگان تابناک آسمان انقلاب و جبهه و جهاد با درخشش و پرتو افشانی خویش به جامعه حیات و تحرک می بخشند. در این مختصر به تماشای سیمای راست قامتی می نشینیم که بر بُراق یقین نشست و سالیان سال درد و رنج جراحات جنگ صبورانه مقاومت نمود و عاقبت دعوت حق را لبیک گفت و به دیار شهیدان پیوست.  

 شهید منوچهر احمدی اکرادی فرزند مرحوم زینل در روز دهم فروردین 1346 در خانواده ای مذهبی و متدین و عاشورائی در روستای اکراد کربال بخش زرقان از استان فارس دیده به جهان گشود و در دامان مادری پر عاطفه و مهربان و آغوش پدری متعهد و مسئول پرورش یافت.  

 از همان کودکی عاشق و دلباخته آیین ناب حضرت محمد (ص) بود و در مراسمات مذهبی و دینی خصوصا عاشورا به همراه پدر بزرگوارش شرکت می جست ، تحصیلات ابتدایی را تا مقطع ادامه داد. او بر علیه رژیم منحوس 2500 ساله ستم شاهی به طور مرتب فعالیت می کرد.

شهید تا قبل از سال 65 در مراسمات و هیئت های مذهبی و کمک به پدر در امر کشاورزی فعالیت داشت. پس در تاریخ 19/5/65 به خدمت مقدس سربازی شتافت.  او بسان انسان تشنه به دنبال مایه حیات جاوید و در پی جستجوی حقایق روزگار خویش بود. یکبار که به مرخصی آمده بود برادران خود را به فعالیت در پایگاه های مقاومت تشویق می کرد و می گفت جبهه سرزمین نجیبان است بروید و الا پشیمان می شوید. به صله ارحام اهمیت فراوان می داد و همه از او خشنود و راضی و از صمیم قلب او را دوست می داشتند.  

اخلاق حسنه، مردم داری، شرکت در نماز جماعت سبقت در سلام را می توان نام برد. مجروحیت: بالاخره در تاریخ 5/11/65 در جبهه شلمچه عملیات پیروزمندانه کربلای 5 بر اثر ترکش خمپاره از ناحیه سر و شکم به شدت مجروح گردید که به دلیل شدت جراحات وارده، ایشان را وارد معراج شهدا کرده و در کنار شهدا قرار می دهند. کارکنان معراج پس از 24 ساعت توقف در سردخانه متوجه می شوند که در زیر پلاستیک ایشان مقداری بخار جمع شده سریعا ایشان را به بیمارستان انتقال و پس از 14 روز بیهوشی بهبودی نسبی حاصل گردید و به افتخار جانبازی به میزان P نائل گردید.

شهید اکرادی در سال 1368 با خانواده ای مذهبی و متدین ازدواج که حاصل آن سه فرزند که یکی از آنها به دیار باقی شتافت.

شهید احمدی به لحاظ احساس مسئولیت نسبت به خانواده محترم و تامین هزینه زندگی در شرکت آب منطقه ای فارس استخدام گردید و با عشق و علاقه ای که به مردم داشت با قلبی مهربان خدمت خود را انجام می داد به همین لحاظ مردم هم او را می ستودند.  

شهید احمدی در سال 1378 پدر بزرگوارش در واقع دوست صمیمی اش را از دست داد.  

او ثابت و استوار در خط مستقیم ولایت فقیه باقی ماند و لحظه ای از تلاش در راه اجرای دستورهای اسلام باز نایستاد و سرانجام در تاریخ 24/1/81 راهی بیمارستان شهر در شیراز توسط تیم پزشکی تحت نظر دکتر دلسوز و مردمی آقای حمید سلامی متخصص جراحی قرار گرفت و سه روز بعد به علت جراحات وارده (چسبندگی روده بدخیم) و عدم تحمل بیهوشی عاقبت روح بلندش ندای ارجعی الی ربک سر داد و به دیار باقی شتافت.  یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

 

 

 

 

 بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار زریر ارسطونژادی

شهید زریر ارسطو نژادی فرزند عبدالحسین به شماره شناسنامه 1810 در تاریخ 8/6/1351 در گرمسیر خنج - طایفه ایگدر متولد شد. وی دارای 4 خواهر و 2 برادر بودند و خود فرزند ارشد خانواده محسوب می شوند شغل پدر وی دامداری و کشاورزی بوده است و از عشایر غیور ایران زمین بوده اند. شهید حدوداً از سن 10 سالگی همراه با خانواده خود به زرقان مهاجرت می کنند و از سال 61 ساکن زرقان میشوند. تا کلاس پنجم ابتدائی نیز در عشایر درس خوانده است و تا مقطع دبیرستان در زرقان ادامه تحصیل داد. شهید دوران سربازی خود را در زاهدان به مدت 9 ماه سپری کرد و در آنجا تمام توان خود را برای مقابله با اشرار به کار گرفت تا اینکه پس از رشادت های فراوان سرانجام در تاریخ 26/8/1372 در درگیری با اشرار به درجه رفیع شهادت نائل شد و در گلزار شهدای زرقان به خاک سپرده شد.  

شهید از دوران کودکی به ورزش علاقه شدیدی داشتند و دو میدانی را به صورت حرفه ای دنبال می کردند علاوه بر این به کارهای هنری نیز علاقه مند بودند. نقاشی های بسیار زیبایی را می کشیدند شهید از لحاظ خصوصیات اخلاقی در سطح بسیار عالی بودند و همیشه کمک حال پدرشان بودند و از هیچ کمکی دریغ نمی کردند. روحش شاد و یادش گرامی باد.  

 

 

 

 

 

نامه هایی از شهید ارسطونژادی:

باسمه تعالی

 خدمت خانواده محترم و از جان بهترم سلام می نمایم و امیدوارم که حالتان خوب باشد و همیشه مانند گلهای بهاری شاد و خندان باشید و بر مشکلات زندگی فائق می آئید. پدر عزیزم اگر می خواهید حال این حقیر زریر ارسطو نژادی بدانید حالم خوب است و هیچ گونه ناراحتی ندارم و  تنها ناراحتی من دوری از شماست که‌ آنهم امیدوارم زمانی خوش باز آید و دیده هایتان تازه و روشن گردد. آری پدر عزیزم در نامه نوشته بودید که کی به مرخصی می آیی من حدود 15 یا 20 روز دیگر حتماً به مرخصی می آیم و قبل از آمدنم حتماً تماس می گیرم. . . .  

. . . . . گفته بودید اگر پول می خواهی بنویس تا برایت بفرستیم نه فعلاً دارم و  زیاد هم هست. راستی حال خانواده. . . . .  چه  طور است خوب هستند یا نه سلام مرا به آنها برسانید وضع پیاز آنها چطور است خوب است یا نه ؟

. . . . . برادر عزیزم نامه شما در بهترین ساعت زندگیم به دستم رسید و بسیار خوشحال شدم و فوراً دست به قلم و کاغذ برده و شروع به نوشتن کردم تا بدانید هیچ گونه فراموشی در کار نیست. همیشه و همه وقت به فکرت هستم  و شما ها را از یاد نمی برم. . . .  

. . . . راستی شنیدم قبول نشدی چرا درس نخواندی که حالا یک سال عقب بیفتی. پس حالا سعی خودت را بکن و به مهدی درس یاد بده تا نمره اول شود همین طور به. . . و. . . . کمک کن. بیشتر از این وقت شما را نمی گیریم و شما را به خدای بزرگ می سپارم. . . . .  

 

 

 

 

 

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار سرلشکر غلامرضا آزادی

شهید غلامرضا آزادی فرزند فضل اله شماره شناسنامه142 تاریخ تولد3/1/1335 محل تولد مرودشت-روستای کربال میزان تحصیلات لیسانس ، شغل: ارتشی مسئولیت در جبهه رزمنده-رسته زرهی محل شهادت موسیان-دشت عباس کیفیت شهادت جنگ تحمیلی تاریخ شهادت2/1/1361 یگان اعزامی ارتش محل دفن فارس-گلزارشهداءمرودشت نحوه شهادت اصابت موشک-سوختگی بدن

شهید غلامرضا آزادی در سال 2/1/1335 در روستای آبادخُره‌ کربال از توابع شهرستان زرقان در خانواده‌ای کشاورز چشم به جهان گشود و بعد از دوران کودکی تحصیلات خود رادر شهرستان مرودشت آغاز کرد و در سال 1354 تحصیلات متوسطه را به پایان رسانید و در دانشکده افسری قبول شد و مدت 3 سال در این دانشکده موفق به کسب مدرک لیسانس نظامی گردید و برای آموزش تخصصی زرهی به مرکز آموزش زرهی شیراز رفت و سال 1357 که انقلاب پیروز شد به د رجه ستواندومی نائل آمد. در سال 58 با درخواست فرمانده سپاه مرودشت به آموزش برادران سپاه اقدام کرد در اواخر سال 58 به تیپ زرهی دز فول منتقل شد از قبل از شروع جنگ درخطوط مقدم مرزی حضور داشت در عملیات شکست حصر آبادان شرکت داشت و در حمله فتح بستان نیز مجروح گردید بعد از چند روز استراحت مجددا به منطقه رفت و در تاریخ 2/1/1361درسال روز تولدش در عملیات فتح المبین در حوالی امامزاده عباس به شهادت رسید.  

پادگان تیپ 292 زرهی دزفول به نام سرلشکر شهید غلامرضا آزادی

شهدای دانش آموخته دانشگاه افسری امام علی علیه السلام

سرلشکر شهید غلامرضا آزادی، نام پدر : فضل ا. . .  ، کد شناسایی : 1002860 درجه زمان شهادت: سروان، درجه حقوقی فعلی : سرلشگر، رسته : زرهی، تاریخ ورود به دانشکده افسری: 1/7/1354تاریخ فارغ التحصیلی از دانشکده افسری : 1/7/1358 محل تولد : روستای آبادخُره کربال زرقان فارس، تاریخ تولد : 1335 مدرک ، رشته ومحل تحصیل : لیسانس علوم نظامی از دانشکده افسری. وضعیت تاهل و تعدادفرزندان : متاهل، فرزند پسر ؟ فرزند دختر؟ یگان خدمتی : لشگر 92 زرهی (تیپ 2 زرهی دزفول) ، تاریخ شهادت : 2/1/1361 محل شهادت : دشت عباس، نام عملیات : فتح المبین، چگونگی شهادت : اصابت موشک هواپیمای دشمن به تانک حامل وی، نشانی مزار شهید : گلزار شهدای مرودشت، مسئولیت در زمان شهادت : فرمانده گروهان تانک، مسئولیتها و فعالیتها : آموزش غیررسمی برادران سپاه مرو دشت در ساعات غیرخدمت - حضور در جبهه موسیان - حضور در عملیات شکستن حصر آبادان - حضور در عملیات فتح بستان- حضور در عملیات فتح المبین، دوره هایی که طی نموده : دانشکده افسری – مقدماتی زرهی، سابقه مجروحیت : اصابت ترکش خمپاره در عملیات فتح بستان ، (به نقل از سایت شهدای ارتش) فرازی از وصیت نامه :

شبی آمد که می باید فــــــــداکرد  *  به  راه  مملکت  فرزند  و  زن  را

به پیش دشمنان ایستاد و جنــــگید  * رهـــــاند از قید بدنامی وطن را

زندگینامه شهید بزرگوار غلامرضا آزادی

غلامرضا آزادی در سال ۱۳۳۵ در روستای آباد خُرِّه منطقه کربال از توابع زرقان به دنیا آمد. در هفت سالگی به همراه خانواده به مرودشت رفتند و در آنجا ساکن شدند و تحصیلات ابتدایی غلامرضا در مرودشت سپری شد. وی از همان کودکی ضمن تحصیل ، اهل کسب و کار نیز بود و در گرمای تابستان ها اوقات خود را در کوره های داغ و سوزان آجر پزی سپری می کرد.  وی معتقد بود باید روی پای خود بایستذ تا پایه های خانواده محکم شود و در همین راستا ضمن تحصیل علاوه براینکه شاگرد ممتاز بود هزینه های تحصیل خود را با کسب و کار فراهم می کرد.  

این شهید مانند خیلی از جوانان به ورزش علاقه زیادی داشت و در ورزش های مختلف از قبیل کشتی و دومیدانی و والیبال فعالیت داشت و از بهترین فوتبالیست های شهر مرودشت به شمار می رفت. وی همواره با رعایت اخلاق ورزشی ، در بین ورزشکاران مرودشت و سایر مردم زبانزد عام و خاص بود.  

وی از خدمت به پدر و مادر و صله رحم نسبت به خویشاوندان خویش دریغ نمی کرد.  
شهید غلامرضا آزادی در سال ۱۳۵۴ دیپلم تجربی را کسب کرد و چون در آن زمان مرودشت دبیرستان نداشت اتاقی را در شیراز کرایه کرده و به مطالعه می پرداخت.  

وی در سال ۱۳۵۴ در امتحان ورودی دانشکده افسری شرکت نمود و مدت سه سال در ارتش آموزش های مختلف را طی نمود.  وی در این سه سال نیز ورزش را ترک نکرد و عضو تیم دو و میدانی ارتش بود و هر وقت برای مرخصی به مرودشت می آمد با دوستان خود در تیم پاس مرودشت تمرین و فوتبال می کرد.  

از دوستان صمیمی شهید غلامرضا آزادی در تیم پاس مرودشت می توان به شهید خانمیرزا استواری ، شهید رحمت برزگر ، شهید سیروس برزگر اشاره کرد.  

شهید آزادی در سال ۱۳۵۷ پس از فارغ التحصیلی از دانشکده افسری با درجه ستوان دومی به دانشکده زرهی شیراز منتقل شد و وی در مدت ۶ ماه آموزش های تخصصی زرهی را نیز پشت سر گذاشت.  
در نیمه دوم سال ۱۳۵۷ با توجه به دستورات امام خمینی (ره) در جریان یک تظاهرات راهپیمایی پادگان خویش را ترک کرد و به مردم پیوست. وی معتقد بود هدفش از رفتن به ارتش خدمت به مردم بود نه ایستادن مقابل مردم و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به پادگان خویش بازگشت.  
فرمانده سپاه مرودشت در آن زمان رضا مبرم آیین که رفیق شهید آزادی بود از او خواست تا به آموزش پاسداران مرودشت مشغول شود. شهید روزها در ارتش بود و شب ها بدون هماهنگی با ارتش به آموزش پاسداران مرودشتی می پرداخت.  

 شهید پس از اتمام آموزش دوره زرهی در تیپ زرهی شیراز به تیپ ۲ زرهی دزفول منتقل گردید و در آنجا شهید کتابخانه ای را راه اندازی نمود.  

در نیمه اول سال ۱۳۵۹ به همراه گروهان تحت امر خود به جبهه موسیان اعزام شدند و در واقع شهید قبل از شروع جنگ هم در خط مقدم حضور داشتند. در سال ۱۳۵۹ پدر شهید به همراه عده ای دیگر به دزفول رفتند و خانواده شهید را به همراه اسباب و اثاثیه زندگی شان به مرودشت منتقل کردند در حالی که شهید در منطقه موسیان حضور داشت.  

شهید آزادی یه علت عدم پشتیبانی و عدم هماهنگی و فرماندهی خائنانه بنی صدر در مورد عقب نشینی های بی مورد ، دو هفته با نیروی های تحت امر خود در محاصره عراقی ها بودند ، اما شجاعانه مقاومت کردند و تن به اسارات نداند و مجبورشدند دو تن از نیروی خود را شبانه به نیروهای تیپ برسانند و به کمک آنها بتوانند از محاصره خارج شوند و برای ادامه ماموریت به جبهه های عین خوش و دهلران رفتند.

 بنی صدر رییس جمهور خائن به مرودشت آمده بود و شهید نیز همان زمان برای مرخصی به مرودشت آمده بود و ازاینکه مردم مرودشت به استقبال رییس جمهور آمده بودند ناراحت بود و شروع به ناسزا گویی به بنی صدر کرد و مردم مرودشت تعجب کرده بودند چون کسی فکر نمی کرد بنی صدر خائن باشد.  

 شهید آزادی در شهریور ۱۳۶۰ به همراه نیروهای تحت امر خود به دستور امام راحل جهت شکست حصر آبادان به آبادان اعزام شدند و شجاعانه پیروز شدند.  

بعد از آن به مرخصی آمد و با شوق از شکست حصر آبادان برای جوانان و مردم تعریف می کرد و بعد از آن به بستان رفت و در عملیات فتح بستان تانک وی مورد اصابت تانک های عراقی قرار گرفت و شهید آزادی نیز از ناحیه چشم مورد ترکش قرار گرفت و مجروح شد اما قبل از انهدام تانک خودش را به بیرون پرت کرده بود و به بیمارستانی در اصفهان اعزام گردید و بعد از مداوای سرپایی به مدت ۷ روز به خانه آمد ولی علیرغم تذکر دکترها مبنی بر اینکه پس از استراحت باید برای جراحی مجدد مراجعه کند دوباره به جبهه رفت.  

در اواخر سال ۱۳۶۰ به شهید اعلام کردند که سه سال خدمت وی در مناطق گرمسیری به پایان رسیده و وی می تواند به مناطق دیگری منتقل شود اما شهید غلامرضا آزادی در جواب گفت تا نیروهای عراقی و مزدور را از سرزمین مان بیرون نکنیم و تا پیروزی کامل درجنگ ، باید ایستاد و می گفت چون ما از با تجربه های جنگ هستیم و از اول در جنگ حضور داشته ایم لطمات زیادی به جنگ می خورد. وی گفته بود من با گروهانم هم قسم شدیم تا آخرین قطره خون در راه میهن اسلامی و اسلام با شعار استقلال آزادی جمهوری اسلامی به جنگ ادامه بدهیم.  
شب عید سال ۱۳۶۱شهید نیروهای تحت امر خود را جمع می کند و می گوید فردا روز حمله است و درباره شهادت صحبت می کند و گفت چون معاونم مرخصی رفته است استوار آراسته فرماندهی گروهان رزمی را عهده دار است.  

در ادامه بیان کرد شهید کسی است ایمان و باطنش با خدا یکی شده باشد و نباید از شهادت ترسید. صبح روز دوم فروردین ۱۳۶۱ پس از ۸ ساعت جنگیدن به دشت عباس می رسند و در ساعت ۲ بعد از ظهر همان روز شهیدبا بی سیم به تانک های عقبه گروهان خود می گوید که به آخرین خاکریز رسیده ایم ولی به دلیل حجم زیاد آتش دشمن بقیه تانکها قبل از رسیدن به خاکریز پناه بگیرند در همان لحظه بود که تانک شهید آزادی مورد اصابت موشک هواپیمای عراقی قرار گرفت و به همراه توپچی و راننده تانک سوختند و به شهادت رسیدند.  

 

 

 

 

 

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار جعفر استخری

بنام الله پاسدار خون شهدا و با درود به رهبر عدالت گستر مهدی موعود (عج) و با سلام به پیرو صدیقش امام امت خمینی بت شکن که عمر شریفش را در راه اعتلای حق علیه باطل سپری نمودند و با طلب آمرزش برای مقلدان راستین او شهدای پر ارج و با عظمت انقلاب اسلامی که برای بارور نمودن نهال نوپای انقلاب اسلامی این شجره نوپا را با قطرات خون خود آبیاری و مشروب نمودند تا پس از آنان میوه این شجره طیبه بتواند کام تلخ ستمدیدگان را شیرین نماید.

شهید جعفر استخری فرزند حسین متولد 1342 از روستای فیروزی کربال زرقان می باشد. ایشان در خانواده ای ضعیف و متعبد که همیشه پایبند به فرایض مذهبی بوده و لحظه ای از فرایض مذهبی اهمال نمی کرده پا به عرصه وجود گذاشته.  ایشان دوران ابتدایی تحصیلی خویش را در روستا  به پایان رسانیده پس از آن به علت علاقه ایشان و خانواده خویش به ادامه تحصیل و به علت نبودن مدرسه راهنمایی و دبیرستان جهت ادامه تحصیل به شهرستان مرودشت عزیمت و در آن شهرستان به تحصیل خویش ادامه داده و تا سال سوم دبیرستان دوران تحصیل را با موفقیت به پایان رسانید و در سال چهارم به علت یک سری فعالیتها در جهت علاقه ایشان به انقلاب و اشتراک مساعی در ابقای وظایف شرعیه و فقدان وقت مناسب مردود گردیدند و پس از مردود شدن و همزمان با بحبوحه جنگ تحصیلی عراق علیه ایران و علاقه شدید وی به شرکت در جبهه های حق علیه باطل با وجود اصرار خانواده ایشان در ادامه تحصیل به خدمت مقدس سربازی اعزام گردید و پس از گذراندن دوره آموزشی به جبهه های جنوب اعزام گردید و در عملیات متعددی شرکت نمودند تا اینکه با آغوش باز پذیرای پوشیدن خلعت سرخ شهادت در تاریخ 12/12/63 شدند.

شهید جعفر استخری قبل از اعزام به خدمت مقدس سربازی فعالیتهای چشمگیری را در زمینه های مختلف انقلاب انجام دادند و با اوج فعالیت مجاهدین خلق ایشان موضع راسخی را در مقابله با آنان اتخاذ نمودند. در کلیه تبلیغات انتخابات و ایام الله و سایر امور تشریک مساعی داشتند. ایشان با توجه به تبعیت از خانواده همیشه پیرو رفتار خانواده بوده، از امور شرعیه و واجبات هیچگاه کوتاهی نکرده از نظر اخلاق و رفتار بسیار متواضع و فروتن بود بطوریکه رفتار وی الگوی خوبی برای همسالان و حتی بزرگترها محسوب میشد و شهادت ایشان ضایعه غبطه انگیزی برای نه تنها قوم و خویش و همکلاسان بلکه برای کلیه آشنایان ایشان بوده است. به امید استمرار خط سرخ شهدا.  

وصیت نامه شهید جعفر استخری

بسم الله الرحمن الرحیم

شهید جعفر استخری پرچم دار بیرق سرخ شهادت و لبیک گوی ندای هل من ناصر ینصرنی امام خمینی بت شکن با توجه به علاقه وافر در جهت اجابت لبیک حق برای شهادت قبل از استجابت دعوت حق توصیه های فراوانی به بازماندگان خویش از جمله پدر و مادر و برادران خود می نمودند از جمله وصایای ایشان این بود که بعد از ایشان ضجه و زاری ننمایند و اظهار نگرانی ننمایند. و به همه می فرمودند کسانیکه مرا دوست دارند باید امام مرا دوست داشته باشند و در جهت ارزش گذاری به من پیرو خط من باشند.

ایشان در آخرین مرخصی خویش مخصوصاً در بین جمع دوستان و رفقا فرمودند بعد از شهادتم مرا در روستای خویش به خاک بسپارید تا شاید قبر من و آرامگاه من بتواند موهبتی از نظر مسئولین نسبت به این روستا باشد. والسلام / جعفر استخری

روحش شاد و یادش گرامی

 

 

 

 

 

 

                                        بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار سید علاءالدین اسدپور

شهید سید علاءالدین اسدپور فرزند سید حسین در سال 1349 در روستای آقاجَلو کربال از توابع زرقان فارس در خانواده ای پرجمعیت و مذهبی و مستضعف دیده به جهان گشود، شغل پدر و خانواده او کشاورزی بود ، شهید نیز از کودکی به والدینش در امور کشاورزی و دامداری کمک می کرد و همزمان درس نیز می خواند، او تحصیلات دوره راهنمائی خود را در داریون گذراند و اگرچه بارها تصمیم گرفته بود به رزمندگان اسلام در جبهه های حق علیه باطل بپیوندد ولی بخاطر سن کم او را نمی پذیرفتند تا اینکه تقریباً در آخرین سال جنگ تحمیلی با اصرار و خواهش به مدافعان دین و ناموس وطن پرداخت و پس از چند ماه آموزش به اهواز رفت و کلاً سه بار به جبهه اعزام شد، که در آخرین بار که بیست روز طول کشید در جنگ با کفار بعثی به بزرگترین آرزویش که چون اجدادش شهادت در راه خدا بود نائل شد. شهادت این رادمرد با ایمان در تاریخ 23/3/1367 در آخرین روزهای جنگ تحمیلی در کربلای شلمچه اتفاق افتاد و پیکر مطهرش هیچگاه به وطن باز نگشت.  

     خانم کبری کدخدا مادر گرامی شهید سید علاءالدین اسدپور در مورد خانواده و فرزند شهیدش می گوید: چهار پسر و هفت دختر داشتم که به جز شهید، یک پسر و دخترم نیز از دنیا رفته اند، شوهرم هم پنج سال پیش فوت کرده است، شهید سید علاءالدین بسیار باغیرت و شجاع و پرکار و دلسوز بود، سه بار از طریق بسیج زرقان به جبهه رفت، 17 ساله بود که شهید شد، شهادتش به دلم اثر کرده بود، همان روز که خبر شهادتش را آوردند از صبح فکر میکردم یک نفر در اطرافم جیغ می کشد و بلند بلند گریه می کند ولی همه جا ساکت بود و به محض اینکه چند نفر از زرقان آمدند فهمیدم می خواهند خبر شهادت پسرم را بدهند ولی فکر نمی کردم مفقود شده باشد، بعد از سی چهل سال هنوز منتظریم پیکرش برگردد، یک مزار برایش در کورکی (روستای مجاور) درست کرده اند که برای زیارتش به آنجا می رویم ولی از خدا میخواهیم پیکرش برگردد، چند نفر از بچه های خودمان در آخرین لحظات او را دیده اند، پسردائی اش، دهقان کدخدا و الیاس خداشناس و اُرُج کوهپایه با او بوده اند که شهادتش را تأیید کرده اند. . .  

 

وصیت نامه شهید علاء الدین اسدپور

 

به فکر جنگ باشید که حیثیت کشور در خطر است، ما که مرگی در پیش داریم چه بهتر به جبهه های حق علیه باطل برویم و از اسلاممان دفاع کنیم. مردن در رختخواب برای ما که جنگ داریم ننگ است، چه بهتر که در راه هدفمان کشته شویم، ما به جبهه های حق علیه باطل بشتابیم تا جلو این مزدوران بعثی بایستیم و نگذاریم آنها بیایند و به شهرهایمان صدمه بزنند.

مادر امیدوارم که از کشته شدن فرزند خوشحال شوی و همیشه مثال زینب صبور باش و امیدوارم که گریه بلند نکنی براستی که چنین فرزندی داشتی و در این راه دادی و بدان که اگر من شهید شدم مردم می آیند و تو را دلداری می دهند آنها را گرامی دار و به آنها احترام فراوان بگذار.  

والسلام

سید علاء الدین اسد پور

 

 

 

 

 

 

 

                                بسم رب الشهداء والصدیقین

 زندگینامه شهید بزرگوار صفر اسکندری

 در نهمین روز از آذر سال 1348 (ماه صفر) در روستای «صدرآباد کربال» از توابع شهرستان زرقان فارس، نوزادی از تبار افلاکیان دیده به جهان گشود. نام وی را صفر نهادند. شهید صفر فرزند علی از همان کودکی برای تامین مخارج خانواده در کنار پدرش که کشاورزی ساده و بی آلایش امّا معتقد و مقید به دین و دیانت بود همکاری می نمود پدر با آنکه سواد نداشت در وقت نماز در کنار خود برای بچه ها سجاده ای می آراست و با خواندن کلمه کلمه اجزاء نماز کودکان خود را با نمازی عاشقانه علاقه مند می نمود. هنوز الله اکبر و شهادتین های اقامه نماز صبح مرحوم پدر و تکرار روزانه آن با آنکه در خواب شیرین صبحگاهی و کودکانه بودیم  گوشهایمان را نوازش می کند و آنقدر در حافظه مان ثبت و ضبط گشته که برای همیشه ماندگار خواهد بود. در گرمای طاقت فرسای تابستان ماه مبارک رمضان در مزرعه کشاورزی دهان خشکیده و سفیدی اطراف لبها آثار روزه های پدر اثرش را بدون نیاز بیان بر افکار فرزندان برای همیشه ماندگار می نمود. محبت های عاشقانه مادر و لقمه های حلال و زحمت کشیده در آن حال و هوای پدر دست های پینه بسته از بافت فرشهای نفیس و بی نظیر مادر هم نمی توانست کفاف زندگی خانواده عیالوار را که با ظلم خوانین و ایادی مزدور رژیم پهلوی که حتی با ضرب شتم کشاورزان از جمله این پدر زحمت کش که آنها را با لباس کارگری به زندان مرودشت کشاندند تا نگذارند در برابر ظلم خوانین قد علم کنند و این بی عدالتی و برخوردهای خشن ماموران در زندان پدر را بر آن داشت تا از خیر کشت و زرع بگذرد ودر شش سالگی شهید صفر از روستا به شهر مهاجرت نموده تا بتواند ضمن تامین مخارج خانواده نسبت به تحصیل فرزندان خود راه را هموار سازد. شهید 9 ساله شد که جرقه های انقلاب نمایان گردید در کناردیگر اعضاء خانواده و دست در دست برادران خود با حضور در راهپیمایی های سال 1356 دوران دیگری از زندگی خود را آغاز کرد. عشق و علاقه و هوش سرشار او که حالا کلاس اول راهنمایی را می گذراند باعث علاقه معلمین به این نوجوان بود و با تشکیل گروه سرود وی فعالیت فرهنگی خود را در مساجد و گروه های مقاومت شروع و شبها را به نگهبانی از انقلاب نوپای اسلامی می گذراند جنگ و حمله دژخیمان و گرگ صفتان رژیم بعث عراق تحت حمایت استکبار جهانی که حالا منافع سرشار خود را از دست داده بودند پدر60 ساله و سه برادر را به دفاع از میهن اسلامی به مناطق جنگی کشانده بود. شهید صفر خود را از قافله عقب می دید و با این که چهارده ساله بود مدیران مدرسه را ترغیب کرد تا گروه سرود را برای روحیه بخشیدن به دلاوران رزمنده به مناطق عملیاتی رفته و با فعالیت های فرهنگی سهمی در پیروزی های دفاع مقدس داشته باشد. در این راستا تلاشهایش به ثمر نشست (مگر می شد تصمیمی بگیرد و آن را اجرایی نکند آنقدر استدلال و پا فشاری می کرد تا بتواند به نتیجه برسد) گروه سرود عازم مناطق جنوبی شد و شهید گمشده خود را پیدا کرد معنویت و عشق و صفای رزمندگان او را متحول کرد، بوی عطر دل انگیز خاک جبهه ها او را آسمانی و افکارش را سیر الی الله داد، او دیگر شهیدی بود شاهد یا شاهدی بود شهید خود را در کربلا و در روز عاشورا سال 61 هجری می دید. برادرش می گوید: یک روز نزد من آمد و پرسش هایش را شروع کرد:  برادر کی عازم هستی ؟ کدام منطقه می روی؟ پدرم و صمد (برادرم ) هم از جبهه دارند می آیند، شنیده ام داری با یک گردان از نیروهای مرودشت به جبهه می روی ، آیا منهم می توانم بیایم ؟ من دیگر سه ماه مانده تا پانزده ساله شوم ، می دانی که دین اسلام انسان را از 15 سالگی مکلف کرده است ، جهاد هم یکی از واجبات دین هست ، من نماز را از سیزده سالگی شروع کردم ، امام حسین قاسم را با اینکه سیزده ساله بود به میدان فرستاد.

وصیت نامه شهید صفراسکندری

بسم الله الرحمن الرحیم

وصیت نامه صفراسکندری فرزند علی شهرستان زرقان صدرآباد کربال منطقه عملیاتی جزیره مجنون. با سلام بر رهبر کبیر انقلاب امام خمینی وصیت خود راشروع می کنم

اینجانب صفراسکندری تنها وصیتی که دارم این است که گوش به صحبت امام خمینی باشید وهیچ وقت از خط امام جدا نشوید و دعا به جان امام و رزمندگان و آزادی اسرا را فراموش نکنید و به جبهه ها بیایید و اگر نتوانستید که انشاالله همه شما می توانید به جبهه کمک کنید و به رزمندگان دلداری بدهید. به شایعات دروغین دشمن گوش نکنید و همیشه یاور مستضعفان و سرکوب کننده مستکبران و ظالمان باشید. و من از پدر و مادرم می خواهم که اگر من شهید شدم گریه و زاری نکنید درست است که من را بزرگ کرده اید و اگر می خواهید گریه کنید به یاد اباعبدالله گریه کنید و آهسته هم گریه کنید تا دشمنانمان خوشحال نشوند.  

در جماعات شرکت کنید و به سخنان بزرگان دین گوش فرا دهید.  ومن دوست دارم که به این آیه شریفه برسم " اِحدی الحُسنیین"یعنی یا بر دشمن پیروز گردم یا شهید شوم " که البته اگر شهید بشوم بهتر است انشاالله والسلام علیکم و رحمۀ الله و برکاته / تاریخ وصیت 27/1/1363

دست نوشته شهید صفر اسکندری

بسم رب شهدا . نوشته رزمنده بسیجی دانش آموز  پانزده ساله شهید صفر اسکندری

کربلا ای قلب انتظار «شهادت»

سلام بر تو ای کربلا، سلام بر خاک سوخته ات که بوی حسین می دهد، سلام بر صحن مطهرت که جایگاه حسین است، سلام بر تو و یاران شهیدت کربلا با تو سخن می گویم، کربلا با تو درد دلی چند ساله دارم، کربلا، قلوب عاشقانت می تپد، و در چشمان  چشم انتظارانت امید می جوشد.  کربلا، سالهاست که راجع به آقا و مولایم حسین از هرکس که می پرسم که در کجاست؟گویند در کربلا ست.

عمری از کودکی برای حسین عزادار بوده ایم و همواره برایمان گفته اند که حسین را در دشت کربلا کشته اند، گفته اند خواهرش زینب را از آنجا به اسارت درآورده اند اما چه کنیم که فاصله ای بین ما و آن دشت خونین تو افتاده است. چه کنیم که عاشقان دل باخته فرزند زهرا با دلسوختگان مکتب حسین سالهاست که از راه دور بر آقایشان سلام می فرستند.  

کربلا ! اگر توجه کنی صدای کودکان یتیم و مادران داغدیده را می شنوی که می گویند عزیزانمان به کربلا رفته اند، چرا بر نگشته اند؟ کربلا صدای رزمندگان را از سنگرها بشنو که دائماً ذکرشان این است که به دیار تو آیند و قدم در سرزمین مقدس تو گذارند و قبر شهیدانت را زیارت کنند یا اینکه شهید شوند.  آری آنها با دل و جان میگویند یا زیارت یا شهادت و به مادران خود وعده داده اند که نوید آزادی کربلا را بیاورند و آنها را به زیارت حسین ببرند و یا اینکه شهید شوند. کربلا تو نیز از خدای شهیدان و از خدای حسین بخواه که هرچه زودتر عاشقان بیقرارت به کنارت بیایند.  
 کربلا بگو برایمان که در این سرزمین چه رازی نهفته که این همه را بسوی تو کشانده و این همه رزمنده بسوی تو می آیند.  

 کربلا اگر تو بگوئی سالیان پیش فرزند بنی هاشم با اهل بیت خود به اینجا آمده و لشکرهای بسیاری از دشمن در برابرش قرار گرفتتند، عزیز زهرا حسین ابن علی ندای" هل من ناصر ینصرنی سر داد " اما بجز 72 تن اصحاب ایثارگرش کسی به یاری حسین نیامد. حالا نظری کن ببین لشکریان دلاور ایران زمین مقابل هجوم وحشیانه دشمنان به ندای" هل من ناصر ینصرنی" حسین زمان خود پاسخ داده اند و به جدال با باطل پرداخته اند و خود را آماده می کنند پس از نابودی کفر به دیدار سالار و مقتدای خود آمده و اعلام سربازی در سپاهش را کنند...

کربلا اگر تو در روزگارت یگانه سرزمینی بودی که حماسه گشتی و بر گوشه گوشه خاکت خونهای عزیزان اسلام ریخت، اگر تو این افتخار را داشتی که مدفن 72 عزیز اسلام بودی، حال بیا نظری به کربلا های ایران بینداز، بیا به هویزه، بیا به دزفول ایران بینداز، بیا به پهنای جنوب و غرب کشور که هرکدامشان کربلائی دوباره شده اند. کربلا ! میدانیم که فرمانده جبهه ها امام عصر(عج) به پیش تو و به جهت زیارت جدش و اصحاب فداکارش می آید، اینبار که عزیز زهرا صاحب الزمان(عج) را مشاهده کردی بگو که عزیزان رزمنده سربازان سپاهش را هم بیاورد، بخواه از مولا حسین که دیدار کربلا را به سیل عاشقان کویش عطا کند.

کربلا این مردم شهید پرور که هر روز عزیزی را تقدیم اسلام می کنند انتظار و توقعی ندارند فقط منتظرند که هرچه زودتر کربلایت را ببینند و بیایند آنجا و به حسین اعلام کنند که ما هم فرزندانمان را دادیم اما به ارزش زیارت صحن و سرایت دادن قربانی سزاست، کربلا نسیم تو به جبهه رسیده که وقتی به جبهه ها می روی و درون سنگرها جای می گیری گویا بوی تو آنجا به مشام می رسد و به ما می فهماند که کربلا در همین نزدیکیهاست، کربلا چندی است  به زائرین حرمت آماده باش داده اند که خودشان را مهیا کنند، زیرا زیارت حسین نزدیک است. کربلا رزمندگان ما  در این مدت طولانی که مشغول نبرد هستند امید دارند که هرچه زودتر به مزار مولای خویش حسین برسند و به زیارت بپردازند، کربلا به رزمندگان عازم کویت خوش آمد گو وخود را آماده ساز که در آن صحن و سرای بزرگت دلاوران اسلام را جای دهی.  

و امام حسین ای سالار شهیدان کربلا : ای مولای عاشقان بر ما نظری کن در این زمان که دشمنان بر علیه ما توطئه میکنند و از هرسو در کمینند، ما را بپذیر تا ما به دشمنانمان بگوئیم بی صاحب و بی کس نیستیم که شما ناجوانمردانه با ما سر جنگ را آغاز کرده اید، بگوئیم که پیروی از نهضت حسین کرده ایم، و این حسین آقا و سرور ماست، حسین جان: ما را بعنوان سرباز و نوکر آستانت بپذیر و هرچه زودتر وسیله آزادی کربلایت را مهیا کن. انشاالله  والسّلام  . صفر اسکندری

بسم رب الشهداء والصدیقین

 زندگینامه شهید بزرگوار حسین اسلامی منش

پاسدار شهید حسین اسلامی منش فرزند عبدالرسول در چهارشنبه 11 دیماه  1342هجری شمسی مصادف با 15 شعبان سالروز تولد منجی عالم بشریت حضرت مهدی (عج) در یک خانواده مذهبی  و در دامن پر مهر مادری دلسوز و مهربان در زرقان قدم به عرصه وجود نهاد. برخورداری از محیط تربیت اسلامی و انسانی خانواده و بخصوص از جانب مادری انسان ساز و شهیدپرور در تهذیب نفس وی مؤثر بود و او را به سنگرهای گوناگون دفاع از اسلام و  فعالیتهای مختلف انقلابی کشانید. شهید اسلامی منش از همان دوران تحصیل که زمینه شناخت نسبت به مسائل در او به وجود آمد پروانه وار گرد شمع مکتب راستین اسلام میچرخید و سوختن را می آموخت. او در جستجوی مطالبی بود که روح سرشار از خواستن او را اقناع کند. از کلاس سوم راهنمائی در جلسات مخفیانه مذهبی شرکت می کرد و فعالیتی آرام علیه رژیم شاه داشت. او هم در جلسات مختلف مذهبی شرکت می کرد و هم بخاطر هوش و استعداد و نبوغ ویژه دو سال تحصیلی را در یک کلاس با بهترین نمرات سپری می کرد. هنگامی که تظاهرات ضد رژیم به صورت گسترده اوج گرفت حسین نیز در برنامه های مختلف ضد رژیم فعالیت شدید خود را آغاز کرد تا جائی که اطرافیان از او می خواستند که کمی محتاطانه تر عمل کند ولی حسین آرام نمی گرفت و سر از پا نمی شناخت. عشق به انقلاب و پیروزی انقلاب تمام وجودش را انباشته بود و با اینکه خطر از همه سو او را تهدید می کرد در پخش اعلامیه های انقلابی و مذهبی جدیت تمام داشت و جرأتش در این راه مایه تعجب دیگران شده بود. شهید اسلامی منش اخلاق نیکو و پسندیده داشت، نسبت به هیچکس هیچگاه عصبانی نمی شد. بسیار آرام و متین و خوشرو و در عین حال قاطع و محکم و منطقی بود. حسین عقایدش را از اسلام ناب گرفته بود و به استاد مطهری علاقه ای ویژه داشت. مبارزه حسین با گروهکهای انحرافی و التقاطی از همان ابتدای انقلاب یک مبارزه مشخص و روشن بود. با آنها بحث می کرد و قاطعانه و منطقی به آنها جواب میداد و مدام به تبلیغ مکتب اسلام می پرداخت. حسین به قرائت قرآن علاقه داشت و بیشتر آیات  راجع به جهاد و شهادت را بیان می کرد و شبهای جمعه با دعای روحبخش کمیل انس می گرفت.

. . . . . تا اینکه هفدهم شهریور 1360 فرا رسید. آن روز برای حسین روز دیگری بود، شنیده بود که با اعزام او به جبهه موافقت شده است. تمام زیبائیها در آن روز جمع شده بود و حسین در عشقی دیگر برای پرواز خدائی آماده شده بود. او رفت تا در جبهه های حق علیه باطل نور را ببیند و به ملکوت اعلی برسد. حسین سرانجام در پیروزی بزرگ سه شنبه پنجم آبان 1360 نقش خویش را در فتح جاده ماهشهر ایفا نمود، وقتی که بین رزمندگان به دنبال فدائی می گشتند تا آغازگر حمله بزرگ باشند و بر روی مینهای دشمن حرکت کنند این حسین و چند نفر دیگر بودند که پرچم سبز به خود بستند، لباس رزم به تن نمودند و سر سلسله قافله شدند و با رزم دلاورانه و پیروزی و استقامت کم نظیر خود و یارانش پوزه دشمن متجاوز بعثی را که تمام ارتشهای دنیا از آنها حمایت میکرد به خاک مالیدند.  

آن روز بدن خونین حسین و حسین ها سندی شد بر مظلومیت سرخ تشیع و حقانیت ایران اسلامی.  

 قسمتهائی از وصیت نامه پاسدار شهید حسین اسلامی منش:

. . . . خدایا تو را به خاطر حجتهای خویش در زمین برای اینکه بندگانت هرگز بی سرپرست نمانند سپاس می گوئیم. خدایا چه زبانی گویای لطف و کرم تو برای هدایت بشر است. این انسان سرگشته و وامانده که از فطرت خویش باز مانده چه کسی می تواند به سوی تو بازگرداند، خدایا امروز اسلام ما، امام ما، امت ما و میهن اسلامی ما در خطر است. خطر قدرتهای خارجی از یکسو و خطر منافقین و نیروهای ضد انقلاب از سوی دیگر. . . .

خدایا جوانان فریب خورده و منحرف شده، آنانی که ناخواسته کمک به امپریالیسم و عُمالش می کنند به آغوش اسلام و امت باز گردان و مشت رهبران خائن آنها را بگشا و روسیاه گردان.  

. . . . خدایا مسئولین مملکتی و همه آنهائی که در هر گوشه و کنار به اسلام و مسلمین خدمت می کنند در پناه خویش موفق و محفوظ بدار. . . .  

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار محمد کاظم اسلامی نژاد

و براستی، امت انقلابی و مسلمان ایران نیز بحکم قانون الهی مورد آزمایشی سخت قرار گرفته است. از یک طرف تحمل مسائل و مشکلات ناشی از جنگ تحمیلی رژیم بعثی صهیونیستی عراق و از طرف دیگر تحمل فقدان جوانان غیور، فداکار و برومندی که در صحنه های پیکار حماسه های جاوید بسیار می آفرینند.

امت همیشه در صحنه نه تنها از بابت به استقبال شهادت رفتن و در راه خدا از جان مایه گذاشتن و نیز با ایثار بهترین جوانان خویش مورد آزمایش قرار گرفته است که در ارتباط با تحمل خسارات ناشی از فقدان چنین فداکاران برومندی نیز مورد ابتلای خداوندی است و براستی چه گواراست بشارت خداوند بر چنین امتی.

کسانی که چون به حادثه سخت و ناگواری دچار شوند صبوری پیش گرفته و گویند ما بفرمان خدا آمده و بسوی او رجوع خواهیم کرد.  که «و بشر الصابرین الذین اذا اصابتهم مصیبه قالوا انالله و انا الیه راجعون».

و اکنون به مرور خلاصه ای از زندگی یکی از این عزیزان می پردازیم که هستی خویش را در طبق اخلاص پروردگار خویش هدیه نمود.

بدان امید که از روح پرفتوحشان الهام گیریم و راه خدائیشان را دنبال کنیم و در اجراء و تحقیق اهداف مقدسشان از پای ننشینیم.

شهید محمد کاظم اسلامی نژاد فرزند حاجی آقا در سال 1342 در خانواده ای مؤمن و ایثارگر  متولد گردید. هفت ساله بود که وارد دبستان شد و پس از طی دوره ابتدایی دوره دبیرستان را تا کلاس سوم ادامه داد. در جریان تحصیل به کار می پرداخت چون هم به کارکردن علاقه داشت و هم می خواست که پس اندازی برای مخارج تحصیل خود داشته باشد.

از کوچکی به قرائت قرآن کریم علاقمند بود. از اخلاق خوبی برخوردار بود و اکثر اوقات خود را در مطالعه و مباحثه و عبادت می گذارند. کم مصرف می کرد و زندگیش توأم با خودسازی و تقوی و کسب معرفت گردیده بود.

برای خدمت به مردم و امرار و معاش به کار مشغول بود و هیچگاه نه در مدرسه و نه در خیابان و یا منزل موجبات ناراحتی کسی را فراهم نمی کرد.

همه دوستان و آشنایان از رفتار او راضی بودند. با درآمد ناچیزی که داشت هیچگاه فقرا و مستمندان را فراموش نمی کرد.

در جریان انقلاب و اوجگیری مبارزات امت مسلمان علیه رژیم طاغوتی پهلوی به شرکت در تظاهرات و راهپیمایی ها و پخش اعلامیه های امام امت مبادرت می ورزید. در اوان پیروزی انقلاب اسلامی شبها را به نگهبانی و پاسداری می‌گذراند و نیز با کمک دیگر برادران به شعارنویسی بر دیوارها می پرداختند.

برای فراگیری درسهای انقلاب با علاقه زیاد نوارهای سخنرانی حضرت امام را تهیه و گوش می‌داد.

از خدمتگزاران صدیق حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بود و در کتابخانه و گروه مقاومت مسجد ولیعصر(عج)  زرقان  فعالانه شرکت می نمود..

با فرا رسیدن وقت سربازی راهی خدمت مقدس سربازی گردید و پس از گذراندن دوره آموزشی مربوطه، به جبهه های نبرد حق علیه باطل عزیمت نمود. در همین دوران دوبار مورد اصابت ترکشهای کین دشمن صهونیستی قرار گرفته مجروح گردید لیکن تقدیر الهی بر این بود تا بماند و مدتی بیشتر به خدمت صادقانه خویش ادامه دهد.  و بالاخره در تاریخ 16 اسفندماه 1362 در جریان عملیات پیروزمندانه خیبر در جزایر مجنون بدست دژخیمان صدامی به درجه رفیع شهادت نائل آمد.  

لازم به ذکر است که مدرسه ای توسط اولیاء محترم شهید در شهر زرقان به یاد و نام شهید محمد کاظم اسلامی نژاد  احداث شد که سالهاست مورد استفاده دانش آموزان قرار دارد.

 

وصیت نامه شهید کاظم اسلامی نژاد 

بسم الله الرحمن الرحیم

«ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عندربهم یرزقون»

گمان نکنید کسانیکه در راه خدا کشته می شوند مردگانند بلکه آنان زنده اند و پیش خدایشان روزی می خورند.

با سلام به حضرت مهدی (عج) و نائب برحقش امام خمینی و با درود به روان پاک شهیدان از صدر اسلام تاکنون و با درود به امت شهید پرور همیشه در صحنه چند کلمه ای بعنوان وصیت نامه آغاز می کنم. اینجانب سرباز وظیفه کاظم اسلامی نژاد که با صمیم قلب و به فرمان امام کبیرمان که فرمودند سربازی رفتن یک تکلیف شرعی و یک وظیفه الهی است به گفته این حسین زمان لبیک گفته و به محض رسیدن موعد سربازی خود را به ارتش جمهوری اسلامی معرفی کرده و بعد از آموزش روانه جبهه حق علیه باطل که در حقیقت جنگ بین اسلام و کفرجهانی که به سرکردگی رژیم بعثی صهیونیستی است شدم. خدایا تو می دانی که برای رضای تو و برای رسیدن به تو و برای مبارزه با دشمنان تو در این راه قدم بر می دارم. خدایا از تو می خواهم که مرا قبول کنی و مرا ببخشی چون من جز کوله باری پر از گنا چیز دیگری همراه ندارم.

و حال چند کلمه ای با پدر و مادر عزیزم: درود بر تو ای پدر و مادر عزیزم که توانستید با زحمتهای فراوان مرا بزرگ کنید و ندای هل من ناصراً ینصرنی را به من یاد بدهید و مرا به جبهه بفرستید. پدر و مادرم در از دست دادن من هیچ نگران نباشید و صبر و شکیبایی اسلامی داشته باشید. امیدوارم که خداوند تبارک و تعالی اجری بزرگ به شما بدهد و امیدوارم که مرا حلال کنید. (انشاءالله) پدرم، مادرم، برداران، خواهران گرامی همیشه پشتوانه محکم این امام عزیز باشید که در حقیقت نائب برحق حضرت مهدی (عج) است و تا می توانید به جبهه ها بروید و به جبهه ها کمک کنید و تا میتوانید این منافقین از خدا بی خبر را سرکوب کنید و از شما میخواهم که اگر بدی از من دیده اید مرا ببخشید.  و آن دارائی ناقابلی که من دارم 1000 تومان از آن را به فقیر و فقرا بدهید و 1000 تومان از آن را به ستاد کمک رسانی به جبهه ها کمک کنید.

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار فرامرز اسماعیلی

شهید فلامرز اسماعیلی فرزند کیومرث  متولد 1331 شول بندامیر، بسیج، شهادت 25/6/1361 مانور عملیاتی / آرامگاه : گلزار شهدای شیراز 

شهید فرامرز اسماعیلی فرزند کیومرث در مورخ1/1/1331 در روستای شول از توابع شهرستان زرقان در یک خانواده مذهبی و متدین دیده به جهان گشود بعد از سپری کردن مراحل کودکی در کنار پدر و مادری مهربان و دلسوز وارد مدرسه ابتدایی می شود تا کلاس چهارم درس می خواند اما بعد از آن به خاطر عدم امکانات و شرایط سخت زندگی موفق به درس خواندن نمی شود تا این که برای بدست آوردن رزق حلال یار و یاور خانواده شود لذا به کار کشاورزی و کارگری می پردازد تا این که به سن بزرگسالی می رسد بنابر سنت پاک پیغمبر در مورخ 26/8/1359 تشکیل زندگی می دهد چند صباحی با داشتن سه فرزند پسر و دختر با مشکلات زندگی دست و پنجه نرم می کند تا این که با شروع جنگ تحمیلی عراق بر علیه ایران در مورخ به خاطر شرکت در مانور بسیج دچار حادثه  می شود و در تاریخ 25/6/1361 جان به جان آفرین کرده و تسلیم رضای حق تعالی می گردد با چشم بستن از زندگی دنیوی به آرزوی دیرین و همیشگی خود می رسد.  

روحش شاد و یادش گرامی باد

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار اسماعیل اصلاحی

بی تردید اسماعیل ستاره ای بود که در مدت حیات خودش درخشید و در روشنایی همچون آذرخش درافشانی کرد و بالاخره به آذرخش کربلای امام حسین (ع) پیوست. او گلی بود که در باران خون شکفت و مسافری خسته بود که در جان و دل شوق وصل به حریم حقیقت و چشم به مراتب والای عروج و معنویت داشت وی با قامتی چون سرو و با چهره ای بس افروخته و با پیکری غرقه در خون و عشق.  همچون شقایقی که از عطش نسیم و شبنم به آتش در افتاده باشد راهی منزلگاه حقیقی و جایگاه ملاقات معبود گردید وبا عروج روحانی اش به ملکوت، به دلهای آشنا سوره های قرآن را نگاشت وآیات الهی را حک ساخت.  

شهید اسماعیل اصلاحی یار محرومان و مرد عمل و کار بود. او پرورش یافته مکتب امام حسین(ع) بود و با تمام وجود به اهلبیت عصمت و طهارت عشق می ورزید.

اسماعیل از خیل شهیدان شاهدی است که در حمایت از حریم دین و قرآن در جهاد مقدس خونین به رصد روسیاهان همه تاریخ عاشقانه به سوی معبود پرکشید و ندای شور و صفا و حقیقت جویی را در دالان تاریخ فریاد کرد و حالا گوشه ای از زندگی کوتاه ولی پر از خاطره شهید اسماعیل اصلاحی را تقدیم میکنیم:

 او در تاریخ 5/1/1346در شهر زرقان بدنیا آمد و تحصیلاتش را تا کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد.  اسماعیل در سن 14سالگی پدرش مرحوم سیف اله اصلاحی را از دست داد و چون مجبور بود برای امرار معاش خود و مادرش کار کند به همین منظور شغل رانندگی را انتخاب کرد و ترک تحصیل کرد. شهید اسماعیل به گفته خود رانندگان یکی از بهترین رانندگان شهر بود و با آنکه برای این کار سن زیادی نداشت در رانندگی از هوش و استعداد سرشارخدادادی برخوردار بود سپس برای خدمت سربازی از طرف ژاندارمری به جمع عزیزان رزمنده پیوست. مدتی در دیر و کنگان خدمت کرد سپس به جبهه دهلران اعزام شد. شهید اسماعیل اصلاحی مدتی که در جبهه دهلران بود همواره با دیگر همرزمان خویش مهربان بود وی فردی خوش برخورد بود به طوری که افرادی که با او به هر نحوی برخوردی داشته اند مجذوب اخلاق خوب او می شدند و بالاخره در تاریخ 22/4/67 بار سفر بربست و رفت تا با آقایش امام حسین (ع)محشور شود ایشان در بمباران هوایی به شهادت رسید و به جمع شهیدان کربلای ایران پیوست.  

روحش شاد و یادش گرامی باد

 


هوالجمیل

گنجينه‌هاي ارزشمند معنوي دفاع مقدس

نوشتن درباره جنگ به معني جنگ طلبي و جنگ افروزي نيست همانگونه كه نوشتن درباره صلح نيز به معني پذيرش سلطه بيگانگان و اشغالگران و تن دادن به ننگ و مذلت نمي‌باشد. دفاع از اقليم و قلمرو و وطن و خانه، بصورت ذاتي و فطري در تمام موجودات وجود دارد و انسان كه اشرف مخلوقات است از اين غريزه الهي برخوردارتر است. انسان غيرتمند از يك پرنده كمتر نيست كه اگر به آشيانه او حمله شود تا سر حد جان از خود و حريمش دفاع مي‌كند.  

در اكثر كشورهاي جهان مردم به سربازان و رزمندگان خود عشق مي‌ورزند و براي آنها احترامي شايسته قائلند، فارغ از مسائل سياسي و جناحي درباره آنها شعر مي‌گويند، داستان مي‌نويسند، فيلم وسريال مي‌سازند و به عنوان قهرمانان ملي خود، از آنها ياد مي‌کنند و در هر شرايطي يادشان را گرامي مي‌دارند، تازه اين در حالي است كه بسياري از آنها مهاجم بوده‌اند و به كشورهاي ديگر حمله كرده‌اند. وقتي كه بحث مقاومت و دفاع پيش مي‌آيد مسئله از اين هم مهمتر مي‌شود.

اكنون بيش از 70 سال از جنگهاي جهاني مي‌گذرد و كشورها (هم مهاجمين و اشغالگران، هم مدافعين) دربارۀ اسطوره‌هاي جنگي خود فيلم مي‌سازند و فرهنگ خود را از اين طريق به نسلهاي جديد منتقل مي‌كنند و ياد سربازان خود را گرامي مي‌دارند. اما متأسفانه در كشور ما كه مورد شديدترين حمله‌هاي جهاني قرار گرفت (و با رشادت ارتش و سپاه و بسيج و جهاد و نيروهاي مردمي، از چنگال متجاوزين نجات يافت) كمتر كسي به موضوع دفاع مقدس مي‌پردازد و اگر بپردازد دچار تهمت جنگ طلبي و جنگ افروزي مي‌شود.

اگر بين رزمندگان ما و نيروهاي كشورهاي ديگر يك مقايسه کوچک صورت بگيرد آنگاه پي مي‌بريم كه چه گنجينه‌هاي ارزشمند معنوي در جامعه ما وجود دارد كه ما هنوز نتوانسته‌ايم از وجود آنها براي غني‌سازي فرهنگ خود بهره ببريم.  

آري فقط با يك مقايسه كوچك بين دريادلان گمنام ايران اسلامي و نيروهاي مسلح كشورهاي ديگر به اين نكته واقف مي‌شويم كه اين اسوه‌هاي عشق و ايثار و تواضع و شجاعت و پايداري كجا و آنها كجا؟ به راستي در كجاي تاريخ جهان مي‌توان چنين اسطوره‌هائي را مشاهده كرد. داستان زندگي و جهاد و مقاومت آنها نه فقط براي ما بلكه براي كشورهاي ديگر و نسلهاي آينده هم مي‌تواند الگو باشد. والسلام / ناشر

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار محمدرضا آل طه

شهید محدرضا آل طه فرزند حسین در سال 1346 در خانواده مذهبی چشم به جهان کشود. دوران طفولیت را در دامان مادری پاک دامن و متعهد سپری نمود و تحت سرپرستی و تربیت اسلامی پرورش یافت به گونه ای که از همان آغاز کودکی به نماز و مسائل دینی علاقه پیداکرد و به همراه پدرخود برای اقامه نماز به مسجد میرفت و مرتبا از پدرش میخواست که نماز را به او یاد دهد.  

 محمد رضا آل طه در سن 6 سالگی به مدرسه قدم نهاد و دوران ابتدایی را در مدرسه مهرداد آغاز نمود و توانست دوران ابتدایی را پشت سر بگذارد.  او علاوه به درس خواندن به مطالعه نیز مشغول بود و در کتابخانه مسجد محله حیدر شرکت فعال داشت. وی بعد از دوره دبستان وارد مدرسه راهنمایی شد. در دوره راهنمایی که اوج فعالیت های مذهبی مردم علیه رژیم شاه بود محمد رضا نیز همانند مردم در فعالیت های انقلابی شرکت داشت، بطوریکه از طرف مدرسه به خانواده او هشدار داده بودند و گفته بودند که محمد رضا بچه ها را علیه رژیم تحریک میکند.  

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی در سال 1361 برای سپری نمودن دوران  آموزشی به پادگان احمد ابن موسی(ع) رفت و بعد از اتمام دوران آموزشی به جبهه دشت عباس اعزام شد.  

او 6 ماه را در جبهه گذراند و سپس به مرخصی آمد. دوباره به جبهه رفت و این بار در عملیات والفجر 8 در شب 21/11/1364 در گردان همیشه پیروز فجر شرکت نمود و در همین عملیات بود که به عنوان خط شکن در آبهای اروندرود به ضیافت الله شتافت و به شهادت رسید.  

پیکر پاکش را در تاریخ 29/11/64 با حضور ملائک تشییع و در زرقان به خاک سپرده شد.    

روحش شاد و یادش گرامی.  

بسم رب الشهدا و الصدیقین

 وصیت نامه برادر شهید محمدرضا آل طه

والعصر ان الانسان لفی خسر الا الذین آمنو و عملو الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر

قسم به عصر (دوران رسول یا دوران ظهور ولیعصر) که انسان همه در خسارت و زیان است مگر آنان که به خدا ایمان آورده و نیکوکار شدند و به درستی و پایداری در دین یکدیگر را سفارش کردند.  و اشهد ان لا الله الا الله وحده لا شریک له – شهادت می دهم که به جز الله به جز خدای یگانه مهربان که ما را به راه راست هدایت می کند خدایی نیست.

اشهد ان محمداً رسول الله – و شهادت می دهم که محمد (ص) بنده و فرستاده ی خداست.

و اشهد ان امیر المومنین علی ولی الله – و شهادت می دهم که علی (ع) امام بر حق و ولی خداست و شهادت می دهم که دوازده امام بر حق یکی پس از دیگری جانشین هم هستند.  

باری خواهران و برادران جبهه این سنگر الهی وظیفه شرعی خدا است بر دوش همه ما ، من احساس کردم که اگر خونم برای اسلام ریخته شود و درخت پر ثمره اسلام آبیاری شود هنوز تا قرنها و تا قیام مهدی (عج) و تا روز قیامت پای بر جا خواهد ماند و این یک وظیفه ی شرعی است برای  همه.  

و اما پدرم و مادرم صبر و استقامت کنید، ناراحت نباشید که من و دیگران کشته می شویم، اسلام با کشته شدن این جوان ها افتخار می کند و با کشته شدن ما اسلام پای بر جا می ماند، همان طور که خدا در قرآن گفته است.  

مادرم شیری که به من دادی و پدرم که مرا بزرگ کردی تا برای اسلام خدمت بکنم حلالم کنید.  

و اما ای امت حزب الله ای یاران پر وفای امام، من به شما به عنوان یک برادر کوچک تر توصیه می کنم که امام را تنها نگذارید و دعا برای امام بکنید.  

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار

اللهم ارزقنا شهادت فی سبیلک

کسانی که از دست من ناراحت هستند مرا ببخشند انشاءالله 

25/1/1361  محمدرضا آل طه

 

 


هوالجمیل

ضرورت شناخت شهدا

 بیش از چهل سال از انقلاب گذشته و ديگر حرف زدن درباره آن بويژه براي نسل جديد بي‌ربط و نامفهوم است. از نظر برخی از نسل های جدید ، انقلاب موضوعي بود كه جبراً اتفاق افتاد و تمام شد ولي نسل ما هرگز نمي‌تواند آن را فراموش كند.  

به راستی چگونه ممكن بود شاهي با آن همه قدرت جهنمي و آن همه سركوب و سانسور و خفقان و ظلم و آن همه ثروت و منابع ملي و آن همه پشتيبان خارجي، به اين سادگي سرنگون شود. شاهي كه در حضور تمام شاهان و رئيس جمهورها در جشن‌هاي دو هزار و پانصد ساله با آن همه ابهت و شوكت و تشريفات و ولخرجي بالاي سر كورش ايستاد و گفت: كورش بخواب كه ما بيداريم و خود را بعنوان يك چهره مقتدر و ثروتمند و مدبر در جهان مطرح كرد چگونه به زباله‌دان تاریخ پیوست؟

پاسخ اين راز را بايد در گلزارهاي شهدا جستجو كنيم.  

سرنگوني صدام هم همينطور بود و باز رازش را بايد در گلزارها به تماشا بنشينيم.  

از نظر بعضي از افراد نسل جديد، شهدا افراد ساده و مظلومي بودند كه الكي كشته شدند و حالا بايد فقط نسبت به آنها ترحم داشته باشيم. نه ، اينها دو طاغوت بزرگ را سرنگون كردند. اينها جلوه‌گاه عشق و قهر و شجاعت و رشادت و غيرت و جوانمردي يك امتند. اينها قلب اين امتند و ما اگر دنبال سربلندي و عزت و اقتداريم بايد آنها را باز شناسيم و از زندگي‌شان درس بگيريم.

والسلام / ناشر

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار شاه حسین امیدوار

شهید شاه حسین امیدوار در سال ۱۳۴۸ در خانواده ای ضعیف و متدین در روستای سبز آباد کربال دیده به جهان گشود، او چهارمین فرزند از بین ۹ برادر و ۵ خواهر تنی و ناتنی بود.  

پدرش کشاورز بود و روی زمینهای دیگران به کارگری و دامداری می پرداخت و شهید نیز از دوران طفولیت به پدر و مادرش در امور خانواده و کار زراعت و دام کمک می کرد.  

شهید دوران تحصیل خود را تا نهم در حسین آباد و مرودشت با موفقیت به پایان رساند و سپس مشغول کار کشاورزی شد.  

ایشان فردی بسیار مهربان و درستکار و با گذشت بود و در اکثر برنامه های انقلابی و مذهبی شرکت می کرد و با والدین و خانواده بسیار مهربان بود، مادر بزرگوار ایشان مرحومه جیران امیدوار قبل از شهادت ایشان از دنیا رفت و در آرامستان مرودشت به خاک سپرده شد.  

این شهید بزرگوار به عنوان سرباز در سپاه استان فارس مشغول به خدمت شد و برای نبرد با دشمنان بعثی و متجاوزگر عراق که مرزهای کشورمان را اشغال کرده بودند به جبهه های مختلف اعزام شد تا اینکه در جبهه های غرب در منطقه سید صادق عراق از ناحیه چشم و پا مورد اصابت قرار گرفت و به شهادت رسید و  پیکر مطهر این شهید با صفا و گرانقدر در مرودشت تشییع  و در گلزار شهدای مرودشت به جمع شهدای گلگون کفن دفاع مقدس پیوست.  

لازم به ذکر است که مرحوم عزیز امیدوار پدر بزرگوار شهید شاه حسین امیدوار در پائیز امسال(1399) از دنیا رفت و در آرامستان مرودشت در کنار مادر شهید به خاک سپرده شد.  
روحشان شاد و یادشان گرامی

خاطراتی از شهید شاه حسین امیدوار

آخرین مرخصی

روزی آخری که شاه حسین برای مرخصی آمد بود به مادرش گفت: لباس های من را بشویید، آماده کنید. به حمام رفت و بعد دیگر خبری از او نداشتم. هر زمان که نمی آمد خودم به آن جا می رفتم و او را می دیدم. وقتی شلمچه برای دیدنش رفتم یک سرهنگی صورتم را بوسید و گفت: نگران نباش می آید.  

خبر شهادت

یکی از همسنگرهای شاه حسین زمانی که او به شهادت رسیده بود به مرخصی آمد و به ما هم خبر داد. جنازه او را به مرودشت آوردند و او را مرودشت خاک کردند. اخلاق بسیار خوب و مهربانی داشت.  

شب ها همیشه با بچه ها گفتگو و شوخی می کرد. ماه رمضان همیشه روزه می گرفت خودم با این وصیت او نماز و روزه هایم را ترک نمی کنم و تا به مسجد نروم ناهار نمی خورم.  

عروسی در خواب

شاه حسین، قبل از اینکه شهید شود برادرش خواب دیده بود که عروسی برادرش است خیلی ناراحت شدم تا اینکه بعد از یک ماه به شهادت رسید.

آخرین دیدار

شاه حسین رفتار خوبی داشت. هیچ بدی از او ندیدم. هیچ بی احترامی از او ندیدم و روز آخری که خواست برود منزل دختر عمویش دعوت داشت. به دخترعمویش گفته بود دیگر من برنمی گردم حلالم کنید.  

نثار ارواح مطهر شهدا و والدین امجدشان صلوات و فاتحه

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار احد امیری

شهید احد امیری فرزند محمود شماره شناسنامه236 تاریخ تولد18/6/1346 محل تولد فارس-فیروزی کربال زرقان ، میزان تحصیلات دوم راهنمایی شغل آزاد ، سرباز،  مسئولیت در جبهه رزمنده محل شهادت نهرعنبر تاریخ شهادت24/2/1366 یگان اعزامی ارتش محل دفن فارس-گلزارشهداء مرودشت

 شهید احد امیری فرزند محمود در تاریخ 18/6/1346 در خانواده ای متدین و آزاده در شهرستان مرودشت زندگی خویش را آغاز کرد دوران کودکی را در آغوش گرم خانواده سپری نمود و پرورش یافت زنده دلی و سرخوشی اش که همه را به میهمانی لبخند خویش می برد از او شخصیتی شاد در نزد مردم ساخته بود دوران ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت پشت سرگذاشت در مدرسه و تحصیل شاگردی پر تلاش و ممتاز بود. اخلاق و رفتار ایشان نسبت به خانواده و سایرین خوب بود و در کارهایش گذشت بسیاری داشت او عاشق وطنش بود و به فرمان امام راحل ره لبیک گفته و از طرف ارتش جمهوری اسلامی راهی جبهه های حق علیه باطل گردید در تاریخ 24/2/1366 در منطقه ی نهر عنبر به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد و در قطعه ی شهدای گلزار مرودشت به خاک سپرده شد و آرام گرفت. روحش شاد و راهش پر رهرو باد. والسلام

 

 

 

وصیت نامه شهید احد امیری

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام پروردگار شهداء ، با درود فراوان به شهیدان کربلای حسین و درود بر امام زمان و به امید پیروزی رزمندگان اسلام در جبهه های حق علیه باطل و به امید پیروزی رزمندگان اسلام و نابودی صدام و نوکرانش ، سلام به پدر و مادر و برادران و خواهران عزیزم امیدوارم که حالتان خوب باشد و از درگاه خداوند متعال آرزوی موفقیت می خواهم که به شما صبر بدهد. پدر و مادر عزیز برای من نگران نباشید چون من راهی را رفته ام که امام حسین رفت من و تمام شهیدان دنباله رو خون امام حسین و تمام شهیدان هستم. پدر و مادر عزیزم امیدوارم که مرا حلال کنی. درست است که من در این مدت زندگی شما را ناراحت کرده ام و شما هم خیلی برای من زحمت کشیده اید که مرا تا سن 18 سالگی رساندید. شما باید افتخار کنید که فرزند خود را در راه امام حسین و دین اسلام فدا کرده اید. این بزرگترین افتخار برای شما است امیدوارم که برای من ناراحت نباشید. مادر عزیزم شما برای من خیلی زحمت کشیده اید و اکنون من نتوانستم قدر این همه زحمت های شما را جبران کنم. شما در این مدت 18 سال خیلی زحمت کشیده اید. پدرم امیدوارم که شما من را حلال کنید و از شما می خواهم که از طرف من از تمام دوستان و برادران عذرخواهی کنید. از قول من خداحافظی کنید. به برادر عزیزم جلیل بگو که از طرف من به مهندس ؟؟؟ و دکتر معذرت خواهی کند که آنان در این مدت اذیت کرده ام. خداوند به شما صبر دهد. پدر وسایلی که من خریده ام و مقدار پولی که در بانگ دارم انشاءالله برای عروسی فاطمه خرج کن. لیلا ، رقیه درست است که با شما مدت کمی زندگی کرده ام اما امیدوارم که هر ناراحتی از دست من دیده اید مرا ببخشید. من الله التوفیق. در آغاز سال نو و دومین بهار آزادی ، گل های سرخ روئیده بر سر شهیدانمان فضا را از عطر آن طوری دل انگیز می کنند ، یادشان را گرامی می داریم و راهشان را ادامه می دهیم. شهادت سعادت است.  

 والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.  

 

 

 

 

دست نوشته های شهید احد امیری فرزند محمود

بسم الله الرحمن الرحیم

 خاطره شهید احد امیری : امروز 8/5/1365 در غروب هشت نفر از دوستان خود را که به علت دو عدد خمپاره 82 تمام مجروح شدن. امروز 9/5/1365 یادبودی امیری و علی اصغر که در سنگر نقشه بودیم در ساعت 2 بعد از ظهر که می خواستم وسایل بچه ها که مجروح شده بودند ببریم و به یاد آن روز شمع را کشیدم. امروز 2/6/1365 می باشد که در یک سانحه دو تن از دوستان که به علت خمپاره انداختن به درجه رفیع شهادت نائل گردیند علیزاده - آقابابائی - یادش گرامی باد. والسلام 

بسم الله الرحمن الرحیم

 نامه شهید احد امیری : حضور محترم خدمت برادر عزیز و ارجمندم جناب آقای جلیل امیری امیدوارم که حالت خوب باشد و جای هیچ گونه نگرانی نباشد امیدوارم که همیشه مانند گلهای بهاری شاد و خندان باشید و هیچ گونه گرد و غباری بر روی چهره خندان شما ننشسته باشد. لازم گردید چند کلمه ای حضور مبارک شما بنویسم و از اوضاع احوال شما با خبر شوم الان که  این نامه را می نویسم ساعت یک بعد ظهر تاریخ 14/2/1366 می باشد که پیش محمدرضا رسولی آمدم و نامه ای که شما فرستاده بودید گرفتم و خواندم و بی نهایت خوشحال شدم که خبر خوشی را رسانده بود امیدوارم که قدم نورسیده اش مبارک باشد برادرجان پولها که فرستاده بودید به دستم رسید خوب برادرجان دیگر عرضی ندارم از راه دور صورت شما از کوچک تا بزرگ را می بوسم از طرف من سلام پدر و مادر - صمد - لیلا - رقیه- حسین - محمد -رضا - فاطمه - مریم - زهرا - مهدی - سهیلا - افشین - رؤیا را برسان

 به امید دیدار خدانگهدار 14/2/1366. والسلام

 

 

 

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار عبدالخالق امیری

شهید عبدالخالق امیری فرزند امرالله محل تولد بندامیر کربال تاریخ تولد 2/1/43 تاریخ شهادت: 19/10/1365 محل شهادت : شلمچه عضویت: سرباز شغل : کشاورز محل دفن : بند امیر

شهید امیری هنگامی که متولد شد عبدالخالق نام گرفت اما او را غلام امام حسین می دانستند و او را غلام حسین صدا کردند کودکی بسیار کنجکاو و زرنگی بود در سن هفت سالگی به مدرسه قدم نهاد و توانست دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سر بگذارد در این دوران همیشه قرآن می خواند و در مراسم عزاداری ماه محرم شرکت می کرد و در کارها به پدر خویش کمک می کرد. پدرش می گوید: هر چه اصرار کردیم که تحصیل را ادامه دهد نپذیرفت می گفت پدر من نمی خواهم شما کار کنید و من درس بخوانم من هم می خواهم کار کنم من دیگر برای خودم مردی شده ام می خواهم روی پای خودم بایستم خلاصه او درس را ترک کرد و به کار پرداخت غلامحسین از همان ابتدا که شروع به کار کردن نمود چنان روزی و برکتی در خانه ی ما آمد که خودمان تعجب کرده بودیم در سن پانزده سالگی بهترین راننده وسایل کشاورزی در روستا شد که شبانه روز برای او کار وجود داشت و لحظه ای نمی گذاشتند او استراحت کند. در اثر پشتکار و همت بلند توانست در 16 سالگی صاحب یک کمباین بشود و یک سال بعد هم در مرودشت شروع به ساختمان سازی کرد و صاحب خانه شد در سن 18 سالگی دفترچه اعزام به خدمت گرفت در حالی که هنوز وقت داشت و دوران آموزشی را در توپخانه شهرضا تمام کرد و به مرخصی آمد و به مادرش گفت اگر شهید شدم مرا ببخشید. غلامحسین در چندین نوبت که به مرخصی آمد همیشه از شهادت سخن می گفت تا اینکه آخرین دفعه که به مرخصی آمد و درست 13 ماه خدمت کرده بود رو به من کرد و گفت: پدر جان چرا مادر مرا حلال نمی کند گفتم مگر چی شده؟ گفت من همیشه با اورژانس شهید و مجروح می برم ولی خودم شهید نمی شوم از خدا می خواهم که من هم شهید بشوم و بعد از اینکه مرخصیش تمام شد می گفت آخرین مرخصی را تمام کرده ام من دیگر نمی آیم روز آخر مرخصیش از همه حلالیت طلبید و خداحافظی کرد و رفت هنوز چند روزی نگذشته بود که خبر شهادت او را به ما دادند.  روحش شاد و یادش گرامی

وصیت نامه شهید عبدالخالق امیری

پدر و مادر عزیز و مهربانم: ضمن عرض سلام سلامتی شما را از خداوند می خواهم. امیدوارم که مرا ببخشید و زحمات زیادی که برای من کشیدید را خداوند حلال کند. پدر و مادر عزیزم از اینکه چند سال مرا بزرگ کردید و برای من زحمات زیادی کشیدید و من نتوانستم حتی کوچکترین خدمتی در حق شما کنم از ایزد منان خواستارم که این حق را از گردن من حلال کند. چه کنم که امروز وطنم در خطراست و باید با خون خود درخت اسلام را آبیاری کنم و از خداوند متعال می خواهم که مرا ببخشد و این جان ناقابل را از من بپذیرد. پدر و مادر عزیزم اگر من شهید شدم اصلاً ناراحت نباشید چون من راه امام حسین (ع) را انتخاب کردم و می خواهم همین گونه زندگی کنم و امیدوارم روز قیامت با امام حسین (ع) همنشین باشم و از شما پدر بزرگوارم می خواهم که مانند علی (ع) زندگی کنی و از شما مادر مهربانم می خواهم که فاطمه گونه زندگی کنید. پدر و مادر عزیزم اگر من از کنار شما رفتم و بسوی جایگاه ابدی سفر کردم از شما می خواهم که بهتر از قبل زندگی کنید و همیشه پشتیبان ولایت فقیه باشید. در عمل ثابت کنید که خانواده شهید هستید، مسجد یک نوع سنگر است سنگرها را حفظ کنید وطن عزیز را دوست داشته باشید و از خاک پاک وطن و پرچم جمهوری اسلامی ایران دفاع کنید و نگذارید دشمن فرصت کند که به این کشور عزیز لطمه وارد کند و شما خواهران عزیزم ضمن سلام با حجاب خود ثابت کنید که خواهر شهید هستید و همیشه حجاب خود را حفظ کنید چون حجاب شما کوبنده تر از خون من است زینب گونه زندگی کنید و در کارهایتان از حضرت زینب سرمشق بگیرید. برادران از دین اسلام دفاع کنید. وصیت من به همه مردم مسلمان و شهید پرور ایران این است که از امام پشتیبانی کنید و به منافقان فرصت ندهید که حتی وجبی از خاک ایران را بدست دشمنان بدهند و همیشه مانند ائمه اطهار زندگی کنید هرگز نگوئید شهید دادیم چون کسانی که اسلام و آزادی می خواهند باید در راه دین اسلام کشته بدهند و با رفتار اسلامی قلب امام زمان (عج) را خوشحال کنید. دست به دست هم بدهید کشور را همیشه آباد و آزاد نگه دارید.  /  والسلام - عبدالخالق امیری

 

 

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار نامدار امیری

 شهید نامدار امیری فرزند اکبر درسال 1345 در شهر لپوئی از توابع بخش زرقان دیده به جهان گشود. بعد از گذراندن دوران کودکی آماده رفتن به مدرسه شد، اما به دلیل مشکلات مالی خانواده به مدرسه نرفت و در کوره آهک پزی به کمک پدرش مشغول شد. و بعد از کار کردن به تحصیل در شب مشغول میشد و در کلاس های سواد آموزی ادامه داد.  

 شهید نامدار امیری در سن 15 سالگی به صورت داوطلب خود را برای رفتن به جبهه آماده کرد ولی پذیرفته نشد تا اینکه از طریق ارتش به جبهه اعزام شد. مدت حضورش 9ماه به طول انجامید و سرانجام در تاریخ 24/10/65 در منطقه سومار در عملیات کربلای 6 به فیض شهادت نائل آمد. پیکر او برای مدتی مفقود شد بعد از پیدا شدن آثاری از پیکر او در تاریخ  3/1/1372 در گلزار شهدای لپویی به خاک سپرده شد. .  روحش شاد و یادش گرامی باد

وصیت نامه شهید نامدار امیری

اینجانب معتقد به یگانگی خداوند و رسالت پیامبران وامامان و دنیای پس از مرگ به عنوان حیات جاوید هستم، امام خمینی (ره) را مرجع تقلید و رهبر خود میدانم

پدر و مادر عزیزم امیدوارم خداوند به شما صبر بدهد، مرا حلال کنید و ببخشید که نتوانستم برای شما فرزند خوبی باشم.  هیچ موقع خداوند متعال را فراموش نکنید و این را بدانید که فرزند شما از امام حسین(ع) و یارانش عزیزتر نیست. دوستان از شما میخواهم با حضور در تمام صحنه های انقلاب ، ادامه دهنده راه شهیدان باشید. والسلام - نامدار امیری

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار عین الله (علی) امینی

ای شهیدان و ای مقربان درگاه ربوبیت ای لاله های خونین قسم به خونتان راهتان را ادامه خواهیم داد. انشاء الله

جهت رهروی راه شهدا حیات اسوه ای دیگر از راهیان حق را بازگو می کنیم:  برادر شهید عین اله امینی معروف به علی جوانی برومند، متعهد و مکتبی با سراسر شور و عشق به اسلام در هفتم فروردین ماه سال 1339 در روستای لپوئی بخش زرقان فارس از خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود و از همان زمان آثار پرهیزگاری و پاکدامنی در چهره وی مشخص و هویدا بود.

 پس از گذراندن دوران طفولیت در سن هفت سالگی وارد مدرسه ابتدایی لپوئی شد و دوره ابتدایی را با موفقیت سپری نمود و بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی دوره راهنمایی را شروع کرد و چون مدرسه راهنمایی در روستای لپوئی نبود، در مدرسه قاآنی زرقان ثبت نام نمود و دوران راهنمایی را با موفقیت به پایان رسانید و سپس دوران متوسطه را از اول تا دوم در رشته ریاضی در دبیرستان 25 شهریور زرقان سپری نمود.

 در ضمن مدت پنج سال که در زرقان تحصیل می نمود تمام روزها از لپوئی تا به زرقان که هفت کیلومتر فاصله دارد بوسیله دوچرخه طی می کرد.

  عین اله ( علی) پس از دوم نظری به شیراز آمد و در دبیرستان حجتی موفق به گرفتن دیپلم گردید و در سال 57 با شروع نهضت انقلاب اسلامی یکی از پیشگامان این نهضت گردید.

 در تمام تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت می کرد و علیه رژیم استبدادی پهلوی شعار می داد.

 با فریادهای محکم و مشتهای گره کرده «الله اکبر خمینی رهبر» شهر و روستا بفرمان رهبر انقلاب اسلامی امام خمینی به وظیفه شرعی و اسلامی و انسانی خود عمل نمود.

دوبار شکایت وی را به پاسگاه ژاندارمری زرقان نمودند و ایشان هیچ ترسی به خود راه نمی داد و همچنان مقاوم و استوار بود و بر تلاش خود می افزود. و در مهرماه 1358 دوران معلمی را در مرکز تربیت معلم شیراز گذراند و موفق به گرفتن مدرک فوق دیپلم گردید و آماده جهاد در سنگر تربیت معلم شد و در اول شهریور 1360 جهت انجام وظیفه به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی زرقان رفت و مدت سه ماه در بخش فرهنگی خدمت کرد و دوران نظامی و رزمی خود را طی نمود و آماده نبرد با متجاوزگران بعثی صهیونیستی شد.

 و پس از خداحافظی از خانواده روانه شیراز و از شیراز به تهران و سپس به اهواز و از اهواز به شوش رفت و بطور داوطلب به خط مقدم جبهه حق بر باطل اعزام شد و در تاریخ 12/8/60 پس از فداکاریهای بسیار بر اثر اصابت ترکش خمپاره بگردن به درجه رفیع شهادت نائل گردید  و در روز تاسوعا، نهم محرم در زادگاهش تشییع و به خاک سپرده شد و روحش به وصال حق رسید.  

 عین اله (علی) امینی دارای 320 جلد کتاب اسلامی بود که بنا به وصیتش به سپاه پاسداران زرقان تحویل داده شد.

 در ضمن شهید عین اله ( علی) امینی در تعطیلات تابستان 1360 یک کلاس درس برای پسران سال سوم راهنمایی لپوئی که تجدید بودند تشکیل داد که با زبان روزه آنها را درس می داد که همه آنها نیز قبول شدند.

 

 

 

 

 

 

وصیت نامه شهید عین اله (علی) امینی فرزند حسین

بسم الله الرحمن الرحیم

اینجانب علی امینی معتقد به یگانگی و عدالت خدا و پیامبرانش از آدم تا خاتم و امامان از علی (ع) تا حضرت مهدی (عج) و دنیای پس از مرگ به عنوان حیات جاوید و اصل ولایت فقیه که استوار امامت می باشد می باشم. و امام خمینی را ولی فقیه و مرجع تقلید و رهبر خود می دانم و افتخار می کنم که از پیروان امام می باشم و با تحقیقاتی که روی اکثر گروهها کرده ام پی به حقانیت و مستقیم بودن و اسلامی بودن خط امام بوده و تا آخرین قطره خونم از آن دفاع و حراست می کنم.

روحانیت مبارز را به عنوان پیشروان نهضت و انقلاب اسلامی می دانم و معتقدم که بدون روحانیت انقلاب اسلامی نخواهد بود به فرمان امام که فرمودند:  دفاع از مملکت اسلامی دفاع از نوامیس مسلمین واجبات شرعیه الهی است و به عنوان یک مسلمان معتقد به مکتب و مسئول به این نتیجه رسیدم که:  باید برای حفظ دین خدا و جمهوری اسلامی و میهن اسلامی به جبهه حق علیه باطل بروم.

 وصیتم: به تمام کسانی که این وصیتنامه را می خوانند این است که تقوا و پرهیزگاری را پیشه خود سازند و از امام و انقلاب اسلامی تا آخرین قطره خون خود حمایت نمایند و به رهبری امام تا سرنگونی استکبار جهانی به رهبری امپریالیسم خونخوار آمریکا نبرد را ادامه دهند و همیشه شعارشان این باشد که: «حزب الله پیروان روح الله می جنگند، می میرند، سازش نمی پذیرند.  »

وصیتیم به پدر و مادرم این است که :  صبر پیشه کنند و همچون زینب (س) پیام خون شهیدان را به همه برسانند و از امام که ولی امر است و حسین زمان ماست پیروی نمایند که پیروی از او پیروی از رسول اکرم (ص) است.

 از نظر مادی چیزی جز مقداری کتاب اسلامی و غیراسلامی ندارم که آنها را به سپاه پاسداران بسپارید تا کتابهای اسلامی را به کتابخانه مساجد هدیه کنند و مقداری هم روزنامه های گروهکهای مختلف را برای تحقیق و داشتن سند جمع آوری کرده ام که لازم سپاه نبود آنرا بسوزانید. و در ضمن. . . در پایان از همه شما می خواهم که برای سلامتی و طول عمر امام و پیروزی رزمندگان اسلام و جهانی شدن انقلاب اسلامی دعا کنید.                                     روحش شاد و یادش گرلمی

 

دست نوشته شهید عین اله (علی) امینی

به نام خدا

" وقاتلوا هم حتی لاتکون فتنه و یکون الدین لله ". و با آنان که پیکار کنید تا فتنه از زمین برچیده شود و دین خدا گسترده و جهانگیر گردد. ( قرآن  مجید ). دفاع از مملکت اسلامی و نوامیس اسلامی از واجبات شرعیه می باشد. امام خمینی. پدر و مادر مهربانم سلام عرض می کنم امیدوارم که حالتان خوب و هیچ ناراحتی نداشته باشید و به خاطر رضای خدا که می فرماید در صفوف محکم به جنگ با دشمنان بروید از دوری من ناراحت نباشید همیشه برای خدا به خاطر خدا صبر پیشه کنید.  باری پدر جان ما از شیراز به تهران رفتیم 3 روز در پادگان امام حسن سپاه پاسداران بودیم از تهران با قطار به اهواز آمدیم در پادگان گلستان سپاه پاسداران اهواز هم (3 )سه روز ماندیم در مدت این سه (3) روز به شهر اهواز هم رفتیم و شهر را گشتیم در ضمن موقعی که اهواز بودیم شهر اهواز را با موشک سه 3 متری زدند ؟؟؟  اهواز از بچه ها جدا شدیم ما هفتاد نفر داوطلب شدیم برای جبهه شوش دانیال ، بقیه بچه ها هم به آبادان رفتند. روز پنج شنبه 7/8/1360 با اتوبوس به مدت 3 ساعت راه به شوش رسیدیم شهر شوش خالی از جمعیت می باشد خانه ها خالی و خیابان ها ساکت  غیر از بچه ها ی سپاه و بسیج کسی در شهر دیده نمی شود. بعضی از خانه به وسیله توپ و خمپاره ویران شده اند درب اکثر خانه بر اثر ترکش  خمپاره سوراخ ، سوراخ شده است شهر خیلی قشنگی است خیابان هایش پر از گل و درخت می باشد مقبره دانیال پیغمبر هم در این شهر است. دیشب با بچه ها به حرم دنیال پیغمبر رفتیم مراسم زیارت عاشورا و دعای کمیل بود از تهران هم برای فیلمبرداری آمده بودند جای شما خالی خیلی خوب بود برادر آهنگران که قبلا هم یک بار در مسجد سوسنگرد خوانده بود و تلویزیون نشان داد دعا می خواند در بین زیارت عاشورا سینه زنی برای شهدای شوش هم بود. پدر جان این شهر خیلی شهید گمنام داده است در شهر فقط یک مغازه باز است آن هم فقط نوشابه و بیسکویت بیشتر ندارد. امروز صبح جمعه با مراد جعفری به داخل شهر رفتیم حرم هم رفتیم و چند عکس گرفتیم مناره حرم را هم با توپ زده اند اما زیاد خراب نشده است. ما از دیروز  تا به حال به شوش آمده ایم منتظریم تا به جبهه مقدم برویم هنوز معلوم نیست که امروز می رویم یا نه فرمانده ما می گوید شاید هم به سوسنگرد به ؟؟؟ هنوز معلوم نیست به همین دلیل من آدرس نمی دهم که شما نامه بنویسید انشاء الله در نامه های بعدی آدرس صحیح می دهم. از قول من خدمت عموها و عمه ها و خاله و دائی هایم با خانواده سلام برسانید. پدر بزرگ و مادر بزرگ را سلام برسانید. مشهدی جعفر و مشهدی حاجی بابا و مشهدی فتح الله و  هدایت و محمد و حسین و محمد خان را از قول من سلام برسانید حکمت و حمید را سلام برسانید. مادر فاطمه را سلام برسانید. در ضمن پدر جانم، من خیلی خوب و خیلی سرحال هستم و فقط انتظار جبهه را می کشم در ضمن همین الان  در کنار ما یک خانه را با خمپاره زدند و سقف اتاق کاملا سوراخ شد صدایش هنوز می آید هر دقیقه صدای توپ و خمپاره به گوش می رسد. در ضمن با مراد جعفری همراه هستیم و الان در کنار من نشسته است و خیلی خدمت شما و خانواده اش سلام می رساند. این جا ما هم با هم دوست و برادریم. از قول من خدمت سید رضا و حسن سلام برسانید. مسعود هم سلام برسانید. در ضمن به مادرم بگو ناراحت نباشد و وقتی به کوچه می رود هر کسی گفت چرا گذاشتی بچه  ات به جبهه  برود بگو به خاطر خدا رفته است و ما هیچ ناراحت نیستیم و همیشه ما گوش به فرمان امام باشید و تا می توانید به انقلاب و اسلام خدمت کنید. دیگر عرضی ندارم خداحافظ. علی امینی. والسلام

 

 

 

 


هوالجمیل

نگرش اجتماعي به شهدا

ما بخاطر آموزه‌هاي مذهبي و جاذبه‌هائي كه شهدا را به جبهه كشاند معمولاً بيشتر، از زاويه دين به موضوع نگاه مي‌كنيم و كمتر به بُعد اجتماعي آن پرداخته‌ايم. غير از بُعد مذهبي و عرفاني، از بُعد اجتماعي و سياسي و نظامي نيز نگاه كردن به زندگي شهدا حائز اهميت است. آنچه خارجي‌ها در رابطه با كشتگان جنگ‌هاي خود به آن مي‌نگرند و به آن بسيار اهميت مي‌دهند از همين زاويه و ديدگاه است هرچند بسياري از آنها هم مثل ما اعتقاد به آخرت و شهادت و شفاعت دارند.

با توجه به اعتقادات مختلفي كه در جامعه وجود دارد نبايد از تمام مردم توقع داشته باشيم كه از ديدگاه دين به حماسۀ شهدا بنگرند، هر كس آزاد است به هر طريقي كه دلش مي‌خواهد به موضوع شهدا بپردازد. حداقلش اين است كه عده‌اي از جوانان وطن در روزگاري كه وطن تحت اشغال متجاوزين بود در جبهه‌ها حضور پيدا كردند و جان خود را بخاطر دفاع از وطن و ناموس و كيان ملت از دست دادند. حداقل موضوع اين است و ما در همين حد نيز مسئوليم.  

بر فرض كه اعتقادي هم به دين نداشته باشيم نمي‌توانيم (و نبايد) از كنار اين فداكاران به سادگي بگذريم. باز حداقل كاري كه مي‌توانيم (و بايد) انجام دهيم گرامی داشتن یاد رشادتهای آنها از طریق تدوين زندگينامه صحيح و خاطرات آنهاست.

هر شهيد يك زندگي عادي و اعتقادات مخصوص به خود داشته است. قرار نيست و نبوده كه همه انسانها يكسان باشند و نبايد توقع داشته باشيم كه در زندگي تمام شهداي بزرگوارمان به تجليات عرفاني برسيم. نبايد در زندگي و خاطرات همه آن عزيزان بطور مساوي دنبال كشف و كرامات عجيب و غريب بگرديم.  

والسلام / ناشر

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار محمد حسین ایزدپور

محمدحسین ایزدپور فرزند محمد حسن در تابستان 1347 در یک خانواده مذهبی در زرقان چشم به جهان گشود و به علت توسل خانواده وی به ائمه اطهار و بالاخص سالار و سرور شهیدان ایشان را محمدحسین نامیدند. دوران تحصیل خود را تا ششم ابتدایی در زرقان ادامه داده و سپس به کار جوشکاری پرداختند و با آغاز جنگ تحمیلی به صفوف بسیجیان پیوسته و برای اعزام به جبهه اعلام آمادگی نمود و برای گذراندن دوره آموزشی به پادگان احمدبن موسی رفت.  سپس عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و در ابتدا به اهواز و اندیمشک رفتند که این دوره از جبهه ایشان سه ماه به طول انجامید که پس از یک سال که در پشت جبهه بودند مجدداً عازم جبهه های نبرد می گردند، این دوره نیز سه ماه طول کشید. با اینکه موقع خدمت مقدس سربازی ایشان فرا رسیده بود به فرمان رهبر کبیر و فقیه انقلاب لبیک گفته و داوطلبانه به خدمت مقدس سربازی رفتند و دوره تکاوری که مراحل بسیار سختی بود را با موفقیت به پایان رساندند سپس به منطقه جنگی دهلران ( شهر زبیدات عراق) مشغول به ادامه خدمت شدند که 14 ماه از خدمت مقدسشان گذشت که در عملیات والفجر هشت در آذرماه 1366 با گلوله مزدوران بعث عراقی به قلب مبارکش به درجه رفیع شهادت نائل آمدند که پیکر پاک معطرش در گلزار شهدای زرقان به خاک سپرده شد.

در مورد خصوصیات اخلاقی وی باید گفته شود که فردی پیش سلام، مؤمن، معتقد، فروتن بوده و رفتارش الگوی مردم کوچه و بازار می باشد و همیشه در خواندن نماز اول وقت و گرفتن روزه کوشا بودند.

محمدحسین به علت دوستداری ائمه (ع) در ماههای محرم و صفر جزء صفوف اصلی هیئتهای عزاداری بود. این شهید هیچگاه از کار خود در جبهه صحبت به میان نمی آورد و خود را هیچوقت لایق نوشیدن شربت شهادت نمی دانست.

مادر شهید از خاطرات محمدحسین می گوید هرگاه می خواست کار سختی انجام دهد یا به عنوان مثال از پله ها بالا برود نام مبارک علی (ع) را به زبان می آورد و هنگام نوشیدن آب همیشه یا حسین می‌گفت. در یکی از روزهایی که به خانه آمده بود عمویشان (شهید محمد جعفر ایزد پور) به شهادت رسیده بود بعد از اینکه محمدحسین به جبهه رفت در یکی از نامه هایش ذکر کرده بود که اسلحه عمویش را از زمین برداشته و در همان سنگر عمویش به مبارزه بعثیون می پردازد و هیچوقت نمی گذارد سنگر عمویشان خالی بماند.

روحش شاد و یادش گرامی

 وصیت نامه شهید محمدحسین ایزدپور

بسم الله الرحمن الرحیم

اینجانب محمدحسین ایزدپور فرزند محمدحسن ایزدپور به شماره شناسنامه 856 صادره از شیراز متولد سال 1347 حاضرم به میل خود به جبهه بروم و با همرزمانم که در جبهه ها هستند در نبرد حق علیه باطل شرکت نمایم و علیه دشمن کافر بجنگم و این قطره خونی که دارم را در راه اسلام بریزم و چنانچه شهید شوم افتخار بزرگی بدست می آورم

 انشاءالله به یاری خداوند متعال و امام زمان (عج) این پیروزی نهایی را که بدست آوردیم و صدام یزید کافر و ملعون (که دست نشانده امریکای امپریالیست و جهانخوار می باشد) را از بین بردیم افتخار بزرگی و سربلندی برای دولت جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.  

 

 

 

 

 

 

وصیت نامه دیگر از شهید محمد حسین ایزدپور

بسم رب الشهدا و الصدیقین

متن وصیت نامه سرباز تکاور شهید محمد حسین ایزدپور

تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون

و آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و به مال و جان در راه خدا جهاد کنید این کار و از هر تجارت، اگر دانا باشید برای شما بهتر است. قرآن کریم

اینجانب محمد حسین ایزدپور بنا به وظیفه ی شرعی و انسانی که به عهده دارم در این موقع حساس که اسلام و کشور عزیزم مورد هجوم اجانب قرار گرفته عازم جبهه می شوم تا شاید بتوانم دین خود را نسبت به اسلام و انقلاب و رهبر بزرگوار ادا نمایم و از برادران و خواهران حزب اللهی خواهانم که هیچ وقت اسلام و قرآن کریم و خط رهبری را فراموش نکنند و همیشه حضور خود را در صحنه حفظ نمایند و با هم وحدت داشته باشند که این است پیروزی اسلام و انقلاب بر تمامی کفر انشاءالله و چنان چه شهید شدم نگویند که چرا شهید شد مگر خون من و دیگران رنگین تر از خون امام حسین (ع) و یاران اوست که در ظهر عاشورا در زمین کربلا بخاطر اسلام و قرآن بر زمین ریخت.  

امروز اسلام و جنگ در رأس تمام مسائل است. برادران این دو را فراموش نکنید که چنانچه خدای ناکرده و لحظه ای مسامحه به خرج دهیم فردای قیامت در پیشگاه خداوند و رسول گرامی اکرم شرمنده و سرافکنده هستیم.  

از پدر و مادر و خواهران و برادرم و تمامی دوستان و آشنایان حلال بودی می طلبم و از آن ها می خواهم اگر چنانچه خداوند سعادت شهید شدن را به من عطا نمود هیچ نگران و ناراحت نباشند. والسلام

اردیبهشت ماه سال 1365

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار محمدجعفر ایزدپور

 شهید محمدجعفر ایزدپور فرزند حیدر در سال 1313 در خانواده‌ای مذهبی و مستضف چشم به جهان گشود. در سن ده سالگی پدرش به رحمت ایزدی پیوست و بخاطر فقر مالی خانواده از رفتن به مدرسه کناره‌گیری نمود و به کار پرداخت و با درآمدی کم و ناچیز مخارج خود و خانواده را بدست می‌آورد. در مدت سربازی کمی خواندن و نوشتن را فرا‌گرفت و بعد از آن به شغل آزاد روی نهاد.

شهید محمدجعفر ایزدپور ملقب به مؤمن؛ مداح اهل بیت علیهم‌السلام بود و سفارش زیادی به فرستادن صلوات بر آن سروران می‌نمود. او در پای منابرِ روحانیونی چون شهید سید عبدالحسین دستغیب، پیر و استاد راه خود، خمینی کبیر(ره) را شناخت و در روز 15 خرداد سال 1342 با چند تن از برادران متعهد خود در تظاهراتی که بر ضد رژیم پهلوی در شیراز صورت گرفته بود شرکت کرد و به علت حمله به چند سینما و مغازه مشروب فروشی و به آتش کشیدن آنها، بلافاصله توسط مزدوران رژیم شناسائی شد؛ سپس وی را دستگیر و در جائی نمناک و تاریک، بدون آب و غذا بازداشت و برایش تشکیل پرونده دادند و به دادگاه سپردند؛ بعد از آن، او را به مدت 50 روز زندانی کردند تا شاید دست از مبارزه بردارد؛ ولی نه‌ تنها کناره‌گیری نکرد؛ بلکه سرسخت‌تر مسیر خود را ادامه داد. وی در دادگاه به‌جای دفاع از خود، ابیات زیر را در صحن آن قرائت نمود:

بشنـــو نصیحتـــی که به‌ دردت دوا بود - گر درک آن کنــی به‌ خدا کیمیـا بود

قانون چکیـده ‌است ز قـــرآن کلام حق - غافل مشو که مجری قانــون خــدا بود

بر هـم مزن ز کینه دلا آشیان کس - مشکن دلــــی کــه مخزن نور خدا بود

با سرنوشت کس منما دست‌ وپنجه نرم - غفلت مکن که چوب خـدا بی‌صدا بود

مؤمن در سال 1343 با خانواده‌ای محترم و مذهبی تشکیل زندگی داد. با توجه به شناختی که مأمورین ساواک از وی داشتند تمام ماه‌های محرم و رمضان او را احضار می‌کردند؛ تا اینکه روزی او را از داخل مغازه‌اش به بیرون کشیده و به مدت چهارماه ‌و هفده روز به زندان بردند. وی در پیغامی، از مادر، همسر و خواهرانش خواست که به ملاقاتش نروند و دچار گزند مأموران نشوند. مؤمن هربار سعی می‌کرد که با نصیحت، مأمورین ناآگاه را نهی نماید که گاهی نیز در این امر موفق می‌شد.

بعد از آزادی از زندان، رژیم برای ادامه جنایات خود و بمناسبت تاجگذاری شاه، تمام روحانیون مبارز و افراد آگاه، منجمله شهید ایزدپور را دستگیر و به مدت 6 ماه زندانی کرد؛ و چون عاملان رژیم متوجه شده بودند که او مداح است؛ بیشتر شکنجه‌اش می‌دادند و او را با کابل و زنجیر می‌زدند. وی بعد از سپری کردن مدت محکومیت خود، هنوز پابرجا و محکم ایستاده بود و با شجاعت بیشتر به‌کار خود ادامه داد و تنها آرزویش این بود که می‌گفت: «از خداوند می‌خواهم؛ یک روز هم که شده از عمرم باقی بگذارد تا نابودی سلسله پهلوی منحوس را ببینم و سجده شکر بجای آورم»؛ و خلاصه خداوند حاجت او و مردم قهرمان ایران را  برآورده نمود. بعد از انقلاب، امام خمینی(ره) فرمان تشکیل ارتش بیست‌میلیونی دادند و وی پس از آن فرمان، شب و روز را آرام نداشت تا اینکه جنگ تحمیلی عراق علیه ایران آغاز شد و از اولین کسانی بود که برای شرکت در جبهه‌های حق علیه باطل به عنوان بسیجی نام‌نویسی و کار خود را در سوسنگرد در حمله فتح‌المبین آغاز نمود. مؤمن به مدت بیش از شش‌سال در جبهه‌های کردستان و جنوب خدمت نمود و هر‌وقت هم که به مرخصی می‌آمد؛ در پشت جبهه با منافقین و ضد‌انقلاب در مبارزه و ستیز بود. شجاعت او در جبهه را می‌توان در قالب خاطره‌ای از زبان خود و ضبط شده توسط یک خبرنگار با این محتوا شنید که: تنها در شبی تاریک، بدون اسلحه گرم و با وسیله‌ای ساده (بیل) سه نفر عراقی را اسیر کرد و اسلحه و دیگر تجهیزات آنها را نیز به غنیمت گرفت.  

شهید در دیماه سال 1365 از ناحیه مچ دست راست مجروح شد و در مرخصی‌ سعی می‌کرد که کسی متوجه جراحتش نشود؛ اما در این بین بعضی به او می‌گفتند که دیگر به جبهه نرود؛ ولی بلافاصله می‌گفت: «تا وقتی جنگ هست من هم در جبهه هستم». در نهایت پس از گذشت حدود 20 روز از مصدومیتش، در دنباله عملیات کربلای 5 در تاریخ هفتم بهمن‌ماه همان سال در شلمچه، حین نشانه‌گیری به سمت دشمن، با اصابت گلوله ای در گلویش، دعوت حق را لبیک و به آرزوی دیرینه خود رسید و به لقا ا. . . پیوست.  

ایشان در نامه‌ها و وصیت‌نامه‌های خود، تاکید ویژه‌ای بر اقامه نماز داشتند. ابیات زیر، از دست‌نوشته‌های شهید، حال‌وهوای روزهای جنگ را پدیدار می‌کند که در مداحی‌ها نیز از آن‌ها استفاده می‌نمود:

ای حضرت صاحب زمان؛ ای سرور کون و مکان - یکدم به خوزستان بیا مهدی بیا مهدی بیا

بین کشته‌ها را سر به‌ سر؛ افتاده‌اند بی ‌پا و سر - چون لاله‌های کربـلا مهدی بیا مهدی بیا

صحرای خوزستان ز خون؛ شد سرخ‌فام و لاله‌گون - ای وارث خون خـدا مهدی بیا مهدی بیا

آزادگـــان لاله‌گـــون؛ افتاده در دریــــای خـون - گشته مجسم کربــلا مهدی بیا مهدی بیا

 روحش شاد و راهش پر رهرو باد

 


حماسه ساز حضور

تقدیم به روح پر فتوح بسیجی و عارف شهید : محمد جعفر ایزدپور مشهور به مؤمن

مؤمن که جلوه گاه صفات حمید بود - در مرگ و در حیات به غایت سعید بود

اسطوره قیام و دفاع مقدس است - این سربدار عشق که ذاتاً رشید بود

هم در جهاد سابقه‌ای از قدیم داشت - هم از گروه خط شکنان جدید بود

اوج حماسه بود حدیث حضور او - در فتح مشکلات ، حضورش ، کلید بود

دریای بیکرانه‌ی از خود گذشتگی - آتشفشان خفته‌ی عشق و امید بود

هیمالیای همت و ایمان و فکر او - در عمق و ارتفاع ، سترگ و سپید بود

در معرفت ز پرده‌ی گلها ، لطیف‌تر - در کارزار حادثه مثل حدید بود

این نفس مطمئنه که عمری شهید زیست - حتی اگر شهید نمی‌شد شهید بود

میزان بین باطل و حق است عزم او - زیرا در امتحان خدا رو سفید بود

مؤمن که جلوه‌ای است ز فرهنگ انتظار - خاکی‌ترین ستاره‌ی عرش مجید بود

والسلام

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار حسن ایلی

برادر شهید حسن ایلی فرزند رضا در چهارم تیر ماه 1342 در زرقان در خانواده‌ای مذهبی و ضعیف دیده به جهان گشود. از کودکی به کمک پدرش که کشاورز بود میرفت و در کارها به او کمک میکرد.  حسن  تحصیلات خود را تا مقطع دبیرستان در زرقان ادامه داد ولی بخاطر مشکلات مالی نتوانست ادامه تحصیل بدهد و مشغول به کار کشاورزی شد. همزمان با انقلاب شکوهمند اسلامی همراه مردم در تمام تظاهرات ها شرکت میکرد و برای سرنگونی رژیم طاغوت فعالیت مینمود. حسن از اخلاقی بسیار خوش برخوردار بود و همیشه اهل بذل و بخشش و گذشت و جوانمردی بود. یکی از دوستانش میگوید با شهید حسن ایلی روی موضوعی بحثمان شد و من سر او داد زدم و با عصبانیت از هم جدا شدیم، فردای آن روزحسن پهلوی من آمد و با وجود اینکه من مقصر بودم ولی او سلام کرد و صورت مرا بوسید و معذرت خواهی کرد.  برادر شهیدمان هیشه پیش سلام بود و بیشتر اوقات لبخند بر لب داشت و همیشه طرفدار افراد ضعیف و فقیر بود و در همه  حیات خویش که همچون شهابی بودهمیشه صادق و دلسوز و مردم دار و قانع بود. برخوردش با تمام مردم صبورانه بود و هیچگاه از کار و زحمت باکی نداشت و کاملاً در برابر مشکلات شکیبا بود. برادر شهید حسن ایلی در تاریخ اسفند ماه 1361 به خدمت مقدس سربازی اعزام شد، دوران آموزش را در پادگان لویزان تهران به پایان رسانید و پس از آموزشهای لازم به جبهه جنوب اعزام گردید. چندین ماه در جبهه ها ماند و در این مدت چندین نامه به خانواده اش نوشت که در آنها پیروزیهای برادران رزمنده و شکست بعثیون را مژده می‌داد.  این سرباز جان بر کف اسلام، در تاریخ 31 مرداد 1362 در جبهه شرهانی شب هنگام  که به گشت رفته بود به دست مزدوران بعثی به درجه رفیع شهادت نائل آمد و به لقاء خدایش که همانا مقصد و هدفش بود رسید.  راهش جاوید باد

روحش شاد و راهش پر رهرو باد

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار مهراب بازوبندی

شهید مهراب بازوبندی فرزند افراسیاب در سال 1341 در روستای شهرخواست کربال به دنیا آمد در روستایی چشم به دنیا گشود که از هیچ امکانات رفاهی از جمله حمام راه، مدرسه و حتی آب آشامیدن برخوردار نبود در دهی که به دنیا آمده بود که مانند کلیه ساکنین آن محل از غذای خوب که سلامتی بدن تامین نماید بی بهره بود و در نتیجه در آن روستا بزرگ میشد و با آن همه کمبودها خو و انس میگرفت تا اینکه دوران تحصیل ابتدایی خود را در محل با همه سختی ها به پایان رسانید و چون علاقه به خواندن درس و ادامه تحصیل داشت به مرودشت آمد منزل مادربزرگش و دائم خود با توجه به اینکه وضع مال خانواده واقعیتش رضایت بخش نبود روزهای تعطیل به کارهای روزمزدی می پرداخت و همیشه زیر لب این کلمه را تکرار می کرد و بدبختی همیشه شامل تعدادی می باشد و تعدادی در رفاه و آسایش زندگی می کند تا اینکه بحمدالله در سال 1357 انقلاب رنگ گرفت و با راهپیمایی تظاهرات مردم و رهبری امام عزیز امام خمینی انقلاب به رسید این شهید یکی از فرزندان صدیق و با وفا انقلاب بود و در اکثر تظاهراتها و راهپیمایی ها با علاقه زیاد شرکت می کرد و به پیروزی امیدوار بود.  

 با شهید شدن جوانان بالاخره انقلاب پیروز شد و آزادی را به کلیه این ملت مظلوم هدیه نمودند. لحظه ای از فعالیت دست نمی کشید و با اینکه درس را ادامه داده در سنگر مدرسه از اعضای فعال انجمن اسلامی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاومت مسجد امام رضا (ع) بود و تا پاسی از شب ها در کوچه خیابان به نگهبانی و محافظت از مال و ناموس مردم می پرداخت و شب ها تا سحرگاه به نماز شب و خواندن قرآن و دعا بجان امام امت و رزمندگان اسلام می پرداخت و همیشه شهادت را آرزومیکرد.  

 پس از پیروزی انقلاب علاقه به امام و معتقد به ولایت فقیه بود و همیشه اظهار میداشت ولایت فقیه امری است الهی و کشوری که ولایت فقیه در آن باشد شکست ناپذیر می باشد و در نتیجه پس از اخذ دیپلم تاریخ 15/1/62 بمنظور خدمت سربازی به تهران اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی با درجه گروهبان سوم به جبهه دهلران منتقل گردید ومدت یک سال در جبهه دهلران با بعثیون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ای آرام و قرار نمی گرفت و از اعضای فعال اسلامی ارتش بود و موقعی که به مرخصی می آمد هنوز چند روز از مرخصی مانده بود بر میگشت و اظهار میداشت در جبهه احتیاج مبرم به نیرو می باشد تا اینکه در تاریخ 20/1/63 در جزیره مجنون با اصابت خمپاره بعثیون عراقی آن مزدوران از خدا بی خبر به لقاء الله و به آرزوی دیرینه ی خود رسید و چون پروانه که عاشق شمع می باشد اینقدر چرخید تا اینکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدای آن ها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پیروز.  

 این گوشه ای از خاطرات آن شهید عزیز بود، به عقیده ما با قلم و کاغذ نمی شود خوبیها و خاطرات آن شهید را وصف نمود رفتارش در خانواده طوری بود که خانواده شان نمیتوانند لحظه ای از فکرش غافل شوند امیدواریم بتوانیم با پیمودن راهش روحش را شاد بگردانیم.ومن الله التوفیق

دست نوشته شهید مهراب بازوبندی

خدمت داییم سلام عرض می کنم و پس از سلام سلامتی شما را از خداوند مسئلت می نمایم و امیدوارم که حالتان خوب باشد و در پناه حقتعالی زندگی سعادتمندی داشته باشید. و اما اگر بخواهی از حال و احوال مهراب مطلع شوید الحمدلله سلامت هستم و نگرانی به جز دوری از شما ندارم. و من الان که این نامه را می نویسم و با تلگرافی است که روز 12/1/1363 به دستم رسید و یک نامه هم قبلاً غلامرضا برایم فرستاد که جوابش را نوشتم. ولی در مورد مرخصی که گفته بودید هنوز معلوم نیست و اگر خداوند بخواهد تا هفته های آینده می آیم. دیگر این که پشت نامه آدرس اهواز را نمی نویسم و داخل نامه یادآوری می کنم که اطراف اهواز هستم و اگر این نامه به دست شما رسید اطلاعی هم به خانه بدهید. زیاده عرضی ندارم و در پایان سلام مرا پذیرا باشید. خودت با خانواده سلام می رسانم بی بی ام را از دور سلام می رسانم ، ناهید سلام می رسانم. پدر و مادرم سلام می رسانم برادر و خواهرانم را سلام می رسانم تمام اقوام و خویشان را سلام می رسانم. با تقدیم احترام. والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته

بسمه تعالی- خدمت پدر و مادرم سلام عرض می نمایم و پس از تقدیم عرض سلام سلامتی شما را از درگاه ایزد متعال مسئلت می نمایم و امیدوارم که حالتان خوب باشد و اما اگر بخواهی از حال و احوال مهراب مطلع شوید الحمدلله سلامت هستم و ناراحتی جز دوری از شما ندارم و انشاءاله اگر خدا بخواهد دیدار ها تازه گردد. و دیگر اینکه اگر خداوند سعادتی نصیب کرد و توفیق داد که با آقای فرهادی برخورد کردم و به همین جهت نامه ای برای شما نوشتم و امیدوارم که با رسیدن این نامه خوشحال شوید و در پایان همگی شما را سلام می رسانم. و خداحافظ

بسمه تعالی

مورخه 2/3/62

خدمت پدر و مادرم سلام عرض می نمایم و پس از سلام سلامتی شما را از درگاه خداوند ایزد متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که تمام اوقات را به خوشی و خرمی بگذرانید و مانند گلهای بهاری خرم باشید. باری اگر بخواهی از حال و احوال اینجانب مهراب بازوبندی برآمده باشی الحمدلله سلامتی که یکی از نعمت های الهی است برقرار و هیچ گونه ناراحتی به جز دوری از شما عزیزان ندارم و این خواست خداوند است که من چند صباحی از شما دور باشم و شاید موجب سرفرازی شما باشد که من به خاطر اسلام و در این موقعیت از شما دور باشم و هیچ گونه ناراحتی از طرف من نداشته باشید و امیدوارم این مدت سربازی را با رضای خداوند و با توجهات ولی عصر امام زمان بسر ببرم لذا اینکه دور نامه نوشته ام خیلی ببخشید. در مورد مرخصی هیچ گونه ناراحتی نداشته باشید و شاید هم تا آخر آموزشی یعنی چند هفته دیگر نیایم. من در حال حاضر در سلامت کامل جسمی و روحی به سر می برم و امیدوارم شما هم همین طور باشید. والسلام

خودتان و خواهرانم و برادرم را سلام می رسانم ، عموهایم با خانواده سلام می رسانم ، محمد با خانواده سلام می رسانم. غلامرضا با خانواده سلام می رسانم. عوض با خانواده سلام می رسانم. داییم حسین خان با خانواده سلام می رسانم. مشهدی چراغعلی و رضا علی با خانواده سلام میرسانم تمام اقوام و خویشان با خانواده سلام می رسانم. والسلام

 

 

 

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار ناصر باصری

فرزند : مرحوم افراسیاب، تاریخ تولد : 10/1/1331 تاریخ شهادت : 18/6/1359 محل تولد: زرقان - روستای قیدرقلو، محل شهادت: : مسیر بانه و سردشت

شهید ناصر باصری در دهم فروردین ماه سال 1331 در یک خانواده مسمان در روستای قیدرقلو از توابع زرقان دیده به جهان گشود. در هفت سالگی بخاطر نبودن مدرسه در روستا مجبور شد

در مدارس مرودشت و زرقان به تحصیل بپردازد و چونکه برادرش در ارتش بود مدتی هم برای ادامه تحصیل به نزد برادرش در شیراز و کازرون رفت و در آنجا درس ‌خواند. پس از چندین سال تحصیل، بخاطر نداشتن قدرت مالی والدین مجبور به ترک تحصیل شد. شهید از کودکی علاقه بسیاری به خواندن نماز و  تعلیمات دینی داشت و هیچوقت از خواندن نماز غفلت نمی‌کرد و به صله رحم و دیدار اقوام و دوستان اهمیت بسیار می‌داد.  

ناصر در سال 1350 بخاطر علاقه‌ای که به میهن و ارتش داشت به استخدام ارتش درآمد و دوره آموزشی پیاده تخصصی را در پادگان مرکز پیاده شیراز طی کرد و سپس به عضویت تیپ چترباز 55 هوابرد شیراز درآمد و چون دارای سیکل بود به درجه گروهبان دومی مفتخر گردید. ایشان در سال 1356 تشکیل خانواده داد و با دختر عمویش ازدواج کرد.  

در سال 1359 که جنگ تحمیلی عراق علیه ایران شروع شد و گروهکهای منافق و ضد انقلاب، منطقه کردستان را محل تاخت و تاز خود قرار دادند تیپ 55 هوابرد به عنوان یکی از یگانهای مدافع کشور به آن منطقه اعزام شد که شهید نیز جزو گردان 126 این تیپ بود. شهید دلاور ناصر باصری در آزادسازی پل سقز رشادتهای زیادی از خود نشان داد و نهایتاً این گردان با تقدیم چند شهید  به شیراز بازگشت. پس از مدتی دوباره به منطقه سردشت اعزام شدند. قبل از اعزام، شهید به خانواده خود گفته بود که دیگر برنمی‌گردد و شهید خواهد شد.  

از آنجا که دشمنان به قدرت تیپ 55 هوابرد پی برده بودند بوسیله ستون پنجم از اعزام آنها آگاه شده بودند در منطقه بین سردشت و بانه با استقرار کمین‌های متعدد و تجهیزات زیاد به ستون نظامی آنها حمله کردند که علیرغم دفاع جانانه‌ی چتربازان هوابرد و تارو مار کردن ضد انقلاب،  تعداد زیادی از اعضای این گردان مجروح و شهید شدند و مجروحین به شیراز منتقل شدند ولی شهدا بعد از مدتی تحویل بستگان خود شدند که این رزمنده‌ی دریادل زرقانی نیز جزو شهدا بود.  

شهید ناصر باصری در تاریخ 18 شهریور 1359 در کردستان به درجه رفیع شهادت نائل شد و به عنوان اولین شهید جنگ تحمیلی، طلایه دار شهدای بعد از خود شد و در جوار عارف شهید سید عمادالدین نسیمی به ابدیت پیوست و جاودانه شد.  

 روحش شاد و شادش گرامی

 

 

 


هوالجمیل

انتخاب شدن براي شهادت

شايد خيلي از علاقمندان نسل امروز معني «انتخاب شدن براي شهادت» را نفهمند ولي حقيقت همين است كه بعضي‌ها توسط خداوند براي شهادت انتخاب شدند.

شايد خيلي‌ها، شهيد شدن عده‌اي را محصول تصادف بدانند ولي همان تصادف هم معلول صدها علت ديگر است كه ما از آنها خبر نداريم. در منطقه‌اي كه آتش دشمن مثل باران مي‌بارد و اصلاً راه گريزي نيست قطعاً هيچ كس نمي‌داند كه تير و تركش به چه كسي اصابت مي‌كند.  

 تمام انقلابیون و رزمندگان بارها اين نكته را در میادین انقلاب و جبهه‌ها مشاهده كرده‌اند و به اين علت است كه اعتقاد جزم دارند كه شهدا «انتخاب شده» بودند، چه ارتشي، چه بسيجي و چه نيروهاي جهادي و امدادي.

و لذا با عنايت به همين نكته كه آن دريادلان گلگون كفن براي شهادت انتخاب شدند حقی بر ما دارند و ما مديون خون و مجاهدت آنهائيم و زندگي و خاطرات آنها بايد براي ما پر اهميت باشد.  

والسلام / ناشر

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار ذبیح اله بانشی

شهید ذبیح اله بانشی فرزند اله مراد در تاریخ 8/4/1342 در خانواده ای متوسط و مؤمن در روستای بانش بیضا از توابع سپیدان دیده به جهان گشود. او فرزند هفتم از بین ده برادر و خواهر بود. پدرش به شغل کشاورزی و دامداری اشتغال داشت و شهید از اوان کودکی در این امور به پدر و مادر و برادران کمک می کرد و راه کسب حلال را می آموخت. او دوران تحصیلات ابتدائی را در روستای زادگاهش پشت سر گذاشت و همیشه از استعداد و پشتکار خاصی برخوردار بود و آرزو داشت در بزرگی لباس مقدس نظامیگری را برای دفاع از مردم و میهن بپوشد. از آنجا که روستا تا پنجم ابتدائی بیشتر نداشت مجبور شد برای ادامه تحصیل به زرقان و شیراز برود و سختی دوری از خانواده و روستا را تحمل کند، به همین خاطر چند نفر از خانواده، ساکن زرقان شدند و هنوز در زرقان سکونت دارند.
سال ۱۳۵۷ که سال ورود ایشان به دوره دبیرستان بود مصادف شد با انقلاب بزرگ ملت ایران به رهبری امام خمینی (ره) که نظام دوهزار و پانصدساله شاهنشاهی را سرنگون کرد و نظام مقدس و نوپای جمهوری را بنیان گذاشت. انقلابی که جهان را تکان داد، ملتهای مسلمان را بیدار و آگاه ساخت و دست جهانخواران و غارتگران را از منابع اقتصادی ایران عزیز کوتاه کرد و از دیدگاه جهانیان به معجزه قرن بیستم مشهور شد.  شهید در این دوران اگرچه نقش خاصی نداشت ولی به شخصیت امام خمینی و شهدا عشق می ورزید ، در مراسم مذهبی و انقلابی شرکت می کرد و در حد خود از آرمانهای اهلبیت و انقلاب اسلامی دفاع می کرد.  

هنوز چیزی از پیروزی انقلاب نگذشته بود که فتنه ها و توطئه های دشمنان داخلی و خارجی شروع شد و جهانخوارانی که دستشان از منابع اقتصادی ایران کوتاه شده بود با آشوبهای خونین و بیرحمانه در مناطق مختلف از جمله کردستان و خوزستان تلاش داشتند انقلاب را ریشه کن و کشور بزرگ و ثروتمند و باستانی ایران را چند پاره کنند. در همین زمان بود که شهید ذبیح اله بانشی تصمیم گرفت برای دفاع از وطن و انقلاب اسلامی به ارتش بپیوندد و رسماً لباس دفاع از میهن را بپوشد. با این هدف شهید وارد کادر درجه داری ارتش شد و پس از گذراندن دوره های آموزشی به عضویت نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در آمد و با درجه گروهبان دومی در یکی از واحدهای زرهی مشغول به خدمت شد.

ورود او به ارتش نیز مصادف شد با شروع جنگ تحمیلی در اول مهرماه ۱۳۵۹ که دشمن بعثی با حمایت بسیاری از کشورهای غربی و عربی مرزهای جنوب و غرب ایران را مورد تاخت و تاز وحشیانه قرار داد، صدها شهر و روستا را به خاک و خون کشید و هزاران هموطن ما را از شهر و دیار خود آواره کرد.  صدام جنایتکار در این جنگ نابرابر قصد داشت در عرض یک هفته تهران را تصرف کند ولی وجود رزمندگان و شهیدان بزرگواری مثل شهید بانشی ها باعث شد رؤیای فتح یک هفته ای دشمن تبدیل به یک کابوس هشت ساله شود و حتی یک وجب از خاک پاک ایران در تصرف دشمن متجاوز باقی نمانَد.  

نهایتاً رزمنده دلاور و دریادل ، شهید ذبیح اله بانشی که عاشق و شیدای حضرت سیدالشهدا و یاران باوفایش مخصوصاً حضرت ابوالفضل العباس بود در  عملیات آزادسازی خرمشهر مظلوم شرکت کرد و دشمن که در خرمشهر شکست سختی از رزمندگان اسلام خورده بود دست به بمبارانهای ‌وحشیانه در مناطق مختلف زد که در تاریخ 27/3/1361 شهید بانشی که راننده تانک بود مورد اصابت ترکش قرار گرفت و در راه دفاع از دین و ناموس و میهن به شهادت رسید و به جمع عاشورائیان زمان پیوست.  

لازم به ذکر است که پیکر مطهر این ارتشی قهرمان در گلزار شهدای دارالرحمه شیراز به خاک سپرده شد. پدر و مادر بزرگوار این شهید گرانقدر نیز پس از چندین سال از دنیا رفتند و در زادگاهشان روستای بانش بیضا دفن شدند.  

روحشان شاد و یادشان گرامی

 

 

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

زندگینامه شهید بزرگوار محمود بخشنده

معلم شهید محمود بخشنده فرزند حاج عباس در روز دوازدهم بهمن ماه 1323 در یک خانواده اصیل و مذهبی در شهر زرقان دیده به جهان گشود و در دامن پاک مادری متدین طبق آموزه‌های دینی پرورش یافت. دوران تحصیل ابتدائی و متوسطه را در زرقان پشت سرگذاشت و بخاطر شور و نشاط و علاقه خاصی که به تعلیم و تربیت داشت شغل شریف آموزگاری را پیشه کرد و به تربیت نونهالان این شهر همت گماشت.  

 این شهید بزرگوار مبارزات خود را علیه رژیم ستمشاهی در سالهای قبل از انقلاب شروع کرد و با تشکیل حلقه‌های درسی و معرفتی در مسجد جامع الفبای انقلاب و تبعیت از ولی فقیه را به دانش آموزان خود یاد داد و نقش مهمی در تحولات سیاسی و اجتماعی منطقه داشت.  

شهید بخشنده از اولین روزهای پیروزی انقلاب خودش را با تمام وجود وقف تثبیت و تعالی انقلاب اسلامی و تحقق آرمانهای امام راحل و شهدا کرد و به فعالیتهای مختلفی پرداخت که از تشکیل بسیج مردمی برای توزیع ارزاق و بویژه مواد سوختی به منظور حل مشکل معیشتی مردم میتوان نام برد. ایشان در شبهای سرد زمستان به همراه گروهی از دوستان و بچه‌های مساجد زرقان، به توزیع سوخت و ارزاق مردم می پرداخت و شخصاً این امور را رهبری و اجرا می‌کرد. کار مهم دیگری که این شهید بزرگوار انجام داد کار سوادآموزی به بیسوادان و کم سوادان در مسجد و کتابخانه عمومی شهر بود.  

با شروع جنگ تحمیلی، این شهید عاشق و دلسوخته و فرهیخته، علیرغم مسئولیتهای اجتماعی سنگین که بر دوش داشت، به صف مدافعان کشور اسلامی پیوست و عَلم آگاهی و تنویر افکار و تبیین ایدئولوژیک دفاع مقدس را در بین رزمندگان برافراشت و همدوش آنها نیز به نبرد با متجاوزین بعثی پرداخت و نهایتاً در سومین روز فروردین سال 1360 در جبهه سوسنگرد به درجه رفیع شهادت نائل شد و به محبوب ازلی پیوست.

پیکر مطهر این اسوه خالص عشق و روشنائی در جوار حرم سید شهید سید عمادالدین نسیمی در زرقان، شهری که به آن عشق می‌ورزید، به خاک سپرده شد و خاطرات خدمات و مجاهدتهایش الگوئی برای شهدا و ایثارگران بعد از او شد. لازم به ذکر است که معلم شهید محمود بخشنده اولین شهید بسیجی شهر شهیدپرور زرقان بود و بزرگترین بولوار شهر به یاد این عارف و معلم شهید نامگذاری شد.  

دو خاطره از بخشندگی معلم شهید محمود بخشنده 

اولین شهید بسیجی زرقان

معلم شهید محمود بخشنده یکی از اسوه‌ها و الگوهای کامل دیانت، بزرگواری، متانت، وقار، آرامش و جوانمردی بود. قطعاً اگر بخواهیم تمام فضیلتهای این شهید بزرگوار را برشماریم باید دهها صفت الهی دیگر به این صفات اضافه کنیم ولی اگر بخواهیم تمام حسنات و فضائل او را در دو کلمه جمع و خلاصه کنیم می‌توانیم به نام و فامیلش بسنده نمائیم: محمود بخشنده.  

اگرچه همین دو کلمه برای اثبات و احصاء تمام فضائل او کافی است. فقط دو کلمه‌ی مقدس دیگر می‌توانست پیشوند  کلمات محمود و بخشنده قرار گیرد و  عالی‌ترین مرحله کمال او را تداعی کند: یکی کلمه‌ معلم و دیگری کلمه شهید، لذا عبارت «معلم شهید محمود بخشنده» برای کسانی که شهید بخشنده را می‌شناختند دربردارنده‌ی تمام صفات حمیده و فضائل الهی اوست.  

اگرچه خانواده و دوستان و همکاران و بویژه زرقانی‌های نیم قرن پیش، صدها خاطره از محمود بودن و بخشنده بودن این معلم شهید دارند ولی شاید دو خاطره زیر نیز گوشه‌ای از ملکات اخلاقی او را به تماشا بگذارد:

معلم شهید محمود بخشنده در تمام عمرش با کسی دعوا نکرده بود، صدای بلند هم (جز علیه شاه) نداده بود و همیشه با متانت و  منطق و آرامش خاصی سعی در ایجاد صلح و صفا و آرامش داشت. با این حال، یک روز یک نفر با او درگیر می‌شود و او را کتک می‌زند که داستانش در زیر می‌آید:

1- بعد از پیروزی انقلاب، توزیع نفت به عهده گروهی از بچه‌های مساجد که در انقلاب شرکت داشتند افتاد. در زرقان این گروه تحت سرپرستی شهید بخشنده فعالیت می‌کردند. روش کار هم به این صورت بود که نفت را توی بشکه‌های بزرگ و کوچک می‌ریختند و  روی چندین گاری می‌گذاشتند و کوچه به کوچه و خانه به خانه توزیع می‌کردند. شهید بخشنده هم همراه گروه به راه می‌افتاد و بر تقسیم نفت نظارت و یا کمک می‌کرد.  

 در یکی از روزها، فردی (تنومند و آشوبگر و  تقریباً روانی – که نامش در این خاطره، عمداً حذف شده) برای گرفتن سهمیه نفت خود با آنها به جر و بحث می‌پردازد و نهایتاً با شهید بخشنده درگیر می‌شود و او را کتک می‌زند و داخل جدول کنار خیابان می‌اندازد.

همکاران شهید بخشنده آن فرد را دستگیر می‌کنند و تحویل مأمورین انتظامی می‌دهند و فوراً او را به زندان شیراز منتقل می‌کنند. شهید بخشنده از بازداشت او ناراحت می‌شود و از همکارانش می‌خواهد که بروند و فرد ضارب را آزاد کنند ولی همکاران او قبول نمی‌کنند و می‌گویند ممکن است دوباره فردا به ما یا افراد دیگر حمله کند. شهید می‌گوید: بله، ممکن است؛ ولی من دوست ندارم که او بخاطر من در زندان باشد. نهایتاً خودش رضایت‌نامه‌ای می‌نویسد و تحویل مأمورین انتظامی می‌دهد و آن فرد آزاد می‌شود. . . .  

2- معلم شهید محمود بخشنده برای تکمیل ساختمان مسکونی‌اش تقاضای وامی از یکی از بانکها می‌کند و بعد از دوندگی‌های رایج و تهیه ضامن و وثیقه موعد دریافت وامش فرا می‌رسد. هنگام گرفتن وام، فردی در بانک او را می‌بیند و می‌گوید: ایکاش برای من هم وامی جور می‌شد تا بتوانم مشکلاتم را حل کنم. شهید بخشنده در عین حالیکه نیاز شدید به آن وام داشته، همانجا وام را می‌گیرد و دو قسمت می‌کند و نصفش را بدون هیچ ضامن و نوشته‌ای به آن متقاضی می‌دهد و مشکل او را بدون دردسر حل می‌کند. . .  

اگرچه آن فرد هم هر ماه سهمیه بازپرداخت وامش را به شهید می‌داده و شهید قسطهای وام را پرداخت می‌کرده است ولی پرداخت نصف وام به فرد دیگری باعث می‌شود که خودش نتواند ساختمانش را تکمیل کند. روحش شاد و یادش گرامی

 

زندگینامه دیگر شهید محمود بخشنده

شهید محمود بخشنده در تاریخ 12/11/1323 در شهرستان زرقان در خانواده ای مذهبی و معتمد به دنیا آمده بود که نام پدر و مادر ایشان عباس و رضوان بود و شهید سومین فرزند بود دوران کودکی را در زرقان گذراند و دوران ابتدایی را در مکتب خانه گذراند و دوران راهنمایی را در زرقان گذراند و دبیرستان را در شیراز گذراند و سپس به سپاه دانش رفت از طرف سپاه دانش به اوز جهت تدریس رفت و سپس راهی شیراز شد و پس از چند ماه حضور در شهر شیراز به زرقان رفت در سال 1350 با دختری از اقوام ازدواج کرد و سه فرزند ثمره ازدواجش شد که سرانجام در تاریخ 29/12/1360 با شروع شدن جنگ تحمیلی و اوج حمله های رژیم بعث عراق ایشان از طرف بسیج به شهرستان دشت آزادگان شهر سوسنگرد اعزام شد و ایشان به عنوان رزمنده راهی جبهه ها شد سرانجام بر اثر اصابت ترکش خمپاره به آرزوی دیرین خود شهادت نائل گردید و هم اکنون پدر و مادر ایشان در قید حیات نمی باشد و پیکر پاک ایشان در زرقان در قطعه شهدا دفن گردید.   

روحش شاد و یادش گرامی باد

 


هوالجمیل

لزوم تفحص در مورد انقلاب و دفاع مقدس

در تاريخ مبارزات و افتخارات مردم ايران دو اتفاق در تاريخ معاصر افتاد كه تا ابد بر تارك فرهنگ و تاريخ و تمدن ما مي‌درخشد و آيندگان به اهميت آنها بيشتر از خود ما كه بوجود آورندگان آن‌ها بوديم پي خواهند برد: يكي انقلاب اسلامي و ديگري دفاع مقدس. نظام ما ريشه در خون شهدا دارد و شهدا از ياد بعضی از مسئولين رفته‌اند اما حقيقت اين است كه انقلاب و دفاع مقدس دو پديده مردمي بودند و بايد توسط مردم حفظ و حراست و نگهداري شوند.  

هيچكس به درستي نمي‌داند كه هزينه جنگ‌ ما چقدر شد. هرچه شد مي‌بايست حداقل يك ميليونيم آن هم خرج حفظ و حراست از ارزش‌ها و آثار و خاطرات رزمندگان و شهدا مي‌شد كه نشده است. قطعاً آيندگان به اهميت آن پي خواهند برد و با توجه به ثروت سرشاري كه مملكت ما دارد قسمت كوچكي از آن را صرف اينكار خواهند كرد اما يك اشكال بزرگ در آينده وجود دارد: كمبود يا فقدان منابع تحقيقاتي.  تمام كساني كه در انقلاب و دفاع مقدس شركت داشتند تا چند دهه ديگر از دنيا رفته‌اند همانگونه كه بسياري از آنها را تاكنون از دست داده‌ايم. پژوهشگران و نويسندگان و هنرمندان آينده اگر بخواهند بر اساس حقايق مطالبي بنويسند و آثاري توليد كنند نياز به منابع پژوهش دارند و كار ما بدون هيچگونه حمایت دولتي، فعلاً تأمين نيازهاي پژوهشگران آينده به حساب می‌آید. والسلام / ناشر

 



Comments

Popular posts from this blog

101-200 یکصد صفحه دوم کتاب امام زادگان عشق

701-800 یکصد صفحه هشتم و آخر کتاب امام زادگان عشق

Azmolomoor